Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2007

Ανοικτή επιστολή-απάντηση προς υποψήφιους βουλευτές

Επειδή αυτές τις μέρες πολλοί θα έχουν ήδη αγανακτήσει με τις επιστολές και τα διαφημιστικά φυλλάδια που λαμβάνουν καθημερινά από υποψήφιους βουλευτές, παραθέτω ένα πρότυπο απάντησης. Αν και αναφέρεται κυρίως σε θεσμικά θέματα και αιτήματα των επαγγελματιών του κλάδου ΤΠΕ (Πληροφορικής), νομίζω περιέχει αρκετά χρήσιμα στοιχεία σχετικά με την νομοθεσία περί παράνομης χρήσης προσωπικών δεδομένων (όνομα, τηλέφωνο, διεύθυνση, κτλ) από τα πολιτικά γραφεία αυτές τις μέρες.

Όσοι νομίζουν ότι οι παρόμοιες απαντήσεις δεν διαβάζονται ποτέ και από κανέναν, κάνουν λάθος. Σε προεκλογική περίοδο ενδιαφέρονται για τα πάντα, ειδικά όταν στην επιστολή αναφέρονται ένα σωρό παρανομίες στις οποίες έχει υποπέσει το πολιτικό αυτό γραφείο με το να στείλει (χωρίς προηγούμενο αίτημα) το διαφημιστικό υλικό. Συμπληρώνετε τα κενά κατάλληλα και το στέλνετε ελεύθερα!

>>>>>>>>>>>>>>>>>

<ΟΝΟΜΑ ΕΠΩΝΥΜΟ>
<ΤΑΧ. ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ>
<Τ.Κ. ΠΟΛΗ>

<ΤΟΠΟΣ, ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ>

ΠΡΟΣ:

<........Όνομα βουλευτή.............>

Υποψήφιο βουλευτή <....κόμμα......εκλ.περιφέρεια.......>

<...........διεύθυνση.............>

Η παρακάτω επιστολή αφορά αποκλειστικά και μόνο τον <......όνομα βουλευτή........> και όχι τον/την υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του γραφείου του βουλευτή. Ως εκ τούτου επιθυμώ να λάβει ιδία γνώση του περιεχομένου στο σύνολό της και στην αρχική (γραπτή) της μορφή.

Το Σάββατο 1η Σεπτεμβρίου, μόλις δύο εβδομάδες πριν τις βουλευτικές εκλογές, έλαβα από το γραφείο σας ένα φάκελο με ενημερωτικό-διαφημιστικό υλικό σχετικά με την υποψηφιότητά σας με το κόμμα <......κόμμα........> στην <......εκλογική περιφέρεια.......>. Επειδή είναι η πρώτη φορά που λαμβάνω ονομαστική επιστολή εκ μέρους του γραφείου σας, θεώρησα να απαντήσω με αντίστοιχη επιστολή θέτοντάς σας κάποια πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα

Σε κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε να αναφέρω καταρχήν ότι η μέθοδος της αποστολής ονομαστικής επιστολής σε εμένα χωρίς να υπάρχει καμία προηγούμενη επικοινωνία ή παραχώρηση των προσωπικών μου στοιχείων από εμένα τον ίδιο, αποτελεί από μόνο του ποινικό αδίκημα. Αν αυτό το γνωρίζετε ήδη, δεν χρειάζεται να διαβάσετε τις παρ. 1-6 παρακάτω. Αν δεν το γνωρίζετε ή αν θέλετε να ενημερωθείτε σχετικά, αναφέρω συγκεκριμένα:


1. Από τον περασμένο Ιούνιο του 2006 ισχύει ο αναθεωρημένος νόμος Ν.3471/06 (ΦΕΚ 133Α'/28-6-2006), ο οποίος τροποποιεί και επεκτείνει τα άρθρα και τις διατάξεις του προηγούμενου Ν2472/97 περί Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Ο νέος νόμος απαγορεύει ρητά και κατηγορηματικά κάθε είδους επικοινωνία (ηλεκτρονική, τηλεφωνική, ταχυδρομική) με σκοπό καθαρά διαφημιστικό ή ενημερωτικό (προώθηση νέων προϊόντων). Επιπλέον διευκρινίζει ότι οι ονομαστικοί κατάλογοι, όπως π.χ. συνδρομητών τηλεφωνίας (σταθερής ή κινητής), πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τον σκοπό που έχουν δημιουργηθεί και μόνο από τον αντίστοιχο φορέα ή εταιρία, τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας της εμπιστευτικότητάς τους, και σε καμία περίπτωση σε δράση συνδεδεμένη άμεσα ή έμμεσα με επιχειρηματική ή άλλη δραστηριότητα κάθε είδους ή εταιρίας με σκοπό ίδιο όφελος (όπως π.χ. σε μια προεκλογική εκστρατεία).

2. Η διάταξη που προβλέπει την υποβολή αιτήματος προς την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, σχετικά με την επιθυμία μη επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων από τρίτους, έχει καθολική ισχύ, δηλαδή απαγορεύει εξ' ορισμού την τήρησή τους σε αρχείο. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το αίτημά μου για διαγραφή των δικών μου στοιχείων από τα αρχεία αποκλειστικά της δικής σας δραστηριότητας ως πολιτικού προσώπου και υποψήφιου βουλευτή, δικαίωμα το οποίο απορρέει από τις υπάρχουσες διατάξεις ανεξάρτητα από την καταχώρηση ή μη στο αντίστοιχο μητρώο της ΑΠΠΔ.

3. Ουδέποτε έχω επικοινωνήσει ο ίδιος ή μέσω τρίτων με το πολιτικό σας γραφείο. Όλα τα προσωπικά μου στοιχεία είναι διαθέσιμα μόνο σε κρατικούς οργανισμούς και ασφαλιστικούς φορείς, συγκεκριμένες τράπεζες και εταιρίες παροχής υπηρεσιών, στις οποίες έχω παραχωρήσει ρητά ο ίδιος το δικαίωμα να τηρούν τα στοιχεία στα αρχεία τους για την διεκπεραίωση των εργασιών τους και μόνο. Επιπλέον, οι αριθμοί τόσο της σταθερής όσο και της κινητής τηλεφωνικής μου σύνδεσης, οι οποίοι είναι επαγγελματικοί και αυστηρά προσωπικοί, έχουν χαρακτηριστεί ως "μη ανακοινώσιμοι", δηλαδή δεν περιλαμβάνονται στους ονομαστικούς καταλόγους των αντίστοιχων εταιριών. Κατά συνέπεια, η κατοχή και μόνο των στοιχείων διαμονής μου από το γραφείο σας αποτελεί παράνομη πράξη και υποδηλώνει παραχώρηση από τρίτους χωρίς την ρητή έγκρισή μου, δηλαδή είναι προϊόν παράνομης συναλλαγής που τιμωρείται από τον Νόμο.

4. Σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 3 του Ν. 2472/97 περί Προστασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, και γνωρίζοντας ότι ουδέποτε παραχώρησα ο ίδιος τα στοιχεία αυτά ή το δικαίωμα χρήσης τους από το πολιτικό σας γραφείο, γνωρίζετε πολύ καλά ότι είστε παράνομοι και διατηρώ κάθε δικαίωμα νομικής προσφυγής για την απαγόρευση παρόμοιων πρακτικών, καθώς επίσης και για τη διεκδίκηση ηθικής και υλικής αποζημίωσης από την εταιρία σας και προσωπικά από υπαλλήλους οι οποίοι εν γνώσει του συμμετέχουν σε παρόμοιες παράνομες ενέργειες.

5. Επιπλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στο άρθρο 12 του Ν. 2472/97, απαιτώ να πληροφορηθώ τον ακριβή τρόπο και χρόνο κατά τον οποίο τα αντίστοιχα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα (όνομα, επώνυμο, διεύθυνση) που αφορούν στο πρόσωπό μου βρέθηκαν στην κατοχή του γραφείου σας. Σε διαφορετική περίπτωση διατηρώ κάθε νόμιμο δικαίωμα προσφυγής σε ένδικα μέσα για την απόκτηση των πληροφοριών αυτών.

6. Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 13 του Ν. 2472/97, σας ενημερώνω ρητά και κατηγορηματικά ότι σας απαγορεύω οποιαδήποτε περαιτέρω συνέχιση τήρησης, χρήσης ή μεταβίβασης των προαναφερόμενων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν το πρόσωπό μου, σχετιζόμενη με οποιαδήποτε δραστηριότητα του γραφείου σας, σήμερα ή στο μέλλον, χωρίς αντίστοιχη ρητή άδεια από εμένα τον ίδιο όπως δικαιούμαι από τον Νόμο.

Όμως ο σκοπός της παρούσας επιστολής δεν είναι να επισημάνω πράγματα τα οποία ήδη γνωρίζετε πολύ καλά. Εφόσον το πολιτικό σας γραφείο θεωρεί ότι δικαιούται να ζητήσει εγγράφως την ψήφο μου προς το πρόσωπό σας, θεωρώ ότι αντίστοιχα δικαιούμαι να θέσω μερικά ερωτήματα που θα καθορίσουν την απόφασή μου αυτή θετικά ή αρνητικά, ανάλογα με τις απαντήσεις που θα λάβω.

Είμαι πτυχιούχος Πληροφορικής (ΑΕΙ), πτυχιούχος μεταπτυχιακού (MSc) και υποψήφιος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Είμαι 33 ετών και εργάζομαι με ιδία ασφάλιση τουλάχιστον μια δεκαετία ως ερευνητής Πληροφορικής και ως εκπαιδευτικός σε όλες σχεδόν τις βαθμίδες της Ανώτερης και Ανώτατης εκπαίδευσης στη χώρα μας. Μπορώ να πω με ασφάλεια ότι γνωρίζω από πρώτο χέρι όλα τα εγγενή προβλήματα του εκπαιδευτικού συστήματος, των ανώτατων ιδρυμάτων και των ερευνητικών δραστηριοτήτων στη χώρα μας. Επίσης γνωρίζω το ίδιο καλά την επαγγελματική κατάσταση και υπόσταση του κλάδου μας ως επιστήμονες και εκπαιδευτικοί Πληροφορικής, καθώς και ως Αναλυτές/Μηχανικοί Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ). Θα ήθελα λοιπόν να θέσω μερικά εύλογα ερωτήματα στα οποία ως αρμόδιος <.......αρμοδιότητες στο κόμμα........>, πρέπει να είστε σε θέση να απαντήσετε:

1. Όπως θα γνωρίζετε, η πλειοψηφία των επαγγελματιών πτυχιούχων Πληροφορικής εγγράφονται υποχρεωτικά στο ΕΒΕΑ ως νέοι επαγγελματίες, εφόσον μόνο οι Μηχανικοί Η/Υ έχουν δικαίωμα να εγγράφονται στο ΤΕΕ (παρόλο που ούτε αυτοί έχουν ακόμη ειδικό κλάδο e-TEE, όπως έχει εξαγγελθεί εδώ και χρόνια). Θα ήθελα να ρωτήσω γιατί οι επαγγελματίες Πληροφορικής πρέπει να εγγράφονται στο ΕΒΕΑ την στιγμή που είναι προφανέστατη η μη συνάφεια των δραστηριοτήτων του (εμπορικές και βιομηχανικές) με αυτές της παροχής υπηρεσιών σχεδίασης και ανάπτυξης Πληροφοριακών συστημάτων. Επιπλέον, θα ήθελα να ρωτήσω γιατί δεν έχει προχωρήσει προς έγκριση το πάγιο αίτημα των οργανωμένων συλλόγων όπως η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ) για την δημιουργία ενός ενιαίου και αυτόνομου επιμελητηρίου επαγγελματιών Πληροφορικής, το οποίο θα εκπροσωπεί επαγγελματικά κατ’ ελάχιστο τους πτυχιούχους Πληροφορικής ΑΕΙ (ίσως και Μηχανικούς Η/Υ), την στιγμή που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία εκπροσώπηση ως επαγγελματικός κλάδος. Πως είναι δυνατόν να μιλάτε για αναπτυξιακά έργα, για την Κοινωνία της Πληροφορίας, για το e-Government και άλλες ωραίες λέξεις, όταν τυπικά και ουσιαστικά δεν υπάρχει αρμόδιος, επαγγελματικά επαρκής και νόμιμα δικαιούχος φορέας για να αναλάβει την υλοποίησή τους;

2. Ένα άλλο θέμα που συνδέεται άμεσα με αυτό της ίδρυσης του επιμελητηρίου Πληροφορικών, είναι αναπόφευκτα η δημιουργία αντίστοιχου Εθνικού Μητρώου των επαγγελματιών του κλάδου. Εδώ και πολλά χρόνια, το αίτημα του Εθνικού Επιμελητηρίου Επιστημόνων Πληροφορικής (ΕΘΕΕΠ) αποτελεί ένα από τα πάγια ζητήματα για τον κλάδο μας. Επανειλημμένως έχει ζητηθεί από όλα τα αρμόδια υπουργεία να προχωρήσει το θέμα της νομικής κατοχύρωσής του ως υπόσταση και η ανάθεση σε ανάλογο φορέα (επιμελητήριο) η τήρηση, ο έλεγχος και η ενημέρωσή του, σε αντιστοιχία με τις πρακτικές που ακολουθούνται εδώ και δεκαετίες σε όλους τους υπόλοιπους επιστημονικούς κλάδους Θετικών και Θεωρητικών επιστημών, καθώς και των Πολυτεχνείων στη χώρα μας. Η μη ύπαρξη ΕΘΕΕΠ αναπόφευκτα καταργεί κάθε έννοια της ίδιας της επαγγελματικής υπόστασης και της επιστημονικής επάρκειας των ανθρώπων που δουλεύουν σε αυτό τον κλάδο, τη στιγμή που όχι μόνο είναι γνωστά τα προβλήματα της απορροφητικότητας κονδυλίων σε έργα υποδομής ΤΠΕ, αλλά σταδιακά οι αντίστοιχες εφαρμογές γίνονται πιο κρίσιμες και ουσιαστικές για την ίδια την κοινωνική συνοχή. Επειδή προσωπικά εργάζομαι εδώ και χρόνια σε ιατρικές εφαρμογές, γνωρίζω από πρώτο χέρι τι μπορεί να σημαίνει επαγγελματική ανεπάρκεια σε λογισμικό ιατρικών οργάνων, λογισμικό μονάδων εντατικής παρακολούθησης και θεραπείας, σφάλματα σε εφαρμογές τηλεματικής και αυτόματης διάγνωσης, σφάλματα σε συστήματα ιατρικών βάσεων δεδομένων, αδυναμίες ασφάλειας σε ιατρικά συστήματα, κ.ο.κ. Πως είναι δυνατόν να ζητάτε από τους πολίτες να εμπιστευθούν τις νέες τεχνολογίες όταν ουσιαστικά δεν είναι σε θέση να γνωρίζει ούτε καν το ΥΠΕΧΩΔΕ ή το ΥΠΑΝ και οι αρμόδιοι θεμάτων Έρευνας και Τεχνολογίας την επάρκεια των «εργολάβων» εταιριών που αναλαμβάνουν τη υλοποίησή τους;

3. Σε σύνδεση με το θέμα του ΕΘΕΕΠ και του επιμελητηρίου Πληροφορικών, είναι και το χρονίζον ζήτημα των Μελετητών στου ΥΠΕΧΩΔΕ. Γνωρίζω ότι ο κλάδος των μελετητών έργων ΤΠΕ στο ενιαίο Μητρώο Μελετητών (ΜΜ) δημιουργήθηκε σχετικά πρόσφατα (αν δεν κάνω λάθος το 2005), εντούτοις ακόμη δεν έχει εκδοθεί το αντίστοιχο Π.Δ. το οποίο ουσιαστικά θα καθορίζει και τυπικά το περιεχόμενό τους και το ποιοι πτυχιούχοι ΑΕΙ έχουν δικαίωμα εγγραφής σε αυτό. Κατά συνέπεια, ο αντίστοιχος κλάδος στο ΜΜ είναι ουσιαστικά ανενεργός, πράγμα που σημαίνει ότι ούτε το ΥΠΕΧΩΔΕ είναι σε θέση να γνωρίζει και να ελέγχει με συστηματικό τρόπο την επάρκεια όσων αναλαμβάνουν έργα ΤΠΕ του ευρύτερου Δημόσιου τομέα. Αντίστοιχα, για τις προσλήψεις προσωπικού, εφόσον το ΑΣΕΠ είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο μόνο της εγκυρότητας της διαδικασίας και του ελέγχου της νομιμότητας και σε καμία περίπτωση θέματα επιστημονικής ή επαγγελματικής επάρκειας, αντίστοιχος έλεγχος (εκ μέρους του Δημοσίου, ως εργοδότης) δεν υπάρχει για τους επαγγελματίες Πληροφορικής ούτε για τους υπαλλήλους. Η μοναδική περίπτωση όπου σήμερα εφαρμόζεται κάποιου είδους έλεγχος «επάρκειας» μέσω του ΑΣΕΠ είναι στην περίπτωση των καθηγητών Πληροφορικής Β’ βάθμιας εκπαίδευσης, όπου απαιτείται πλέον πτυχίο Πληροφορικής ΑΕΙ, και πάλι όμως οι συνάδελφοι με αυτά τα (λογικά) προσόντα εξακολουθούν να αποτελούν σχεδόν μειοψηφία ανάμεσα σε καθηγητές που διορίστηκαν όλες τις προηγούμενες δεκαετίες σε θέσεις Πληροφορικής χωρίς να έχουν αντίστοιχο βασικό πτυχίο, εκμεταλλευόμενοι μεθοδεύσεις και αδυναμίες του τότε νομικού πλαισίου μετά την κατάργηση των επετηρίδων. Μέσα σε αυτό το ουσιαστικά ανύπαρκτο επαγγελματικό πλαίσιο, πως σχεδιάζετε να δημιουργηθούν άμεσα οι σωστές βάσεις για τους επαγγελματίες του ευρύτερου κλάδου των ΤΠΕ;

4. Από φέτος τον Σεπτέμβριο ισχύει πλέον και τυπικά η κοινοτική οδηγία-νόμος σχετικά με την αναγνώριση της επαγγελματικής ισοτιμίας των πτυχιούχων από αναγνωρισμένα (στ χώρα τους) ανώτατα ιδρύματα εντός της Ε.Ε. Αυτό σημαίνει αναπόφευκτα ότι και οι τίτλοι πτυχίων Πληροφορικής Bachelor, Master (MSc, MBA), κτλ, θεωρούνται πλέον ισοδύναμα με τα ελληνικά πτυχία ΑΕΙ, τουλάχιστον σε επαγγελματικό επίπεδο. Δεδομένου ότι δεν μιλάμε για «αλλοδαπούς» εργαζόμενους πλέον, αλλά για χιλιάδες απόφοιτους από τα συνεργαζόμενα με ξένα ακαδημαϊκά ιδρύματα (υπό καθεστώς franchising) εργαστήρια ελευθέρων σπουδών στη χώρα μας, δημιουργούνται αναπόφευκτα στρεβλώσεις στην ήδη άναρχη κατάσταση του επαγγελματικού κλάδου των Πληροφορικών. Χωρίς επαρκή νομοθετικό πλαίσιο, χωρίς πλέον υποχρέωση κατοχύρωσης των πτυχίων αυτών μέσω κρατικής αναγνώρισης, χωρίς οικείο επαγγελματικό επιμελητήριο που θα λειτουργεί ως «φίλτρο» για μη επαρκείς πτυχιούχους-επαγγελματίες, ποιος τελικά θα είναι υπεύθυνος να προστατεύσει το ελληνικό Δημόσιο και τον ίδιο τον μη-ειδικό Έλληνα πολίτη από πτυχία χαμηλού κύρους και επαγγελματικής επάρκειας; Είναι τυχαίο ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει κανένα εργαστήριο ελευθέρων σπουδών που να δίνει παρόμοια πτυχία Μηχανικού, ώστε το ΤΕΕ να είναι αναπόφευκτα υποχρεωμένο να τα εγγράψει στα μητρώα του ως ισότιμα μέλη με τους πτυχιούχους των ελληνικών Πολυτεχνείων;

5. Εδώ και μερικά χρόνια ισχύει ο νόμος περί δικαιώματος υπογραφής έργων Πληροφορικής με το ελληνικό Δημόσιο. Εφόσον δεν υπάρχει ειδικός τομέας στο ΜΜ του ΥΠΕΧΩΔΕ για μελετητές ΤΠΕ με πτυχίο Πληροφορικής, είναι αναπόφευκτο να μην υπάρχει και πρόβλεψη εκ του Νόμου για περί δικαιώματος ανάληψης και υπογραφής παρόμοιων έργων. Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό πρόβλημα από αυτό που ισχύει σήμερα, ότι δηλαδή όλα τα έργα ΤΠΕ θεωρούνται εν γένει έργα «μηχανικής», και μάλιστα διαχωρίζονται (εντελώς εσφαλμένα) σε έργα «λογισμικού» (software) και «υλικού» (hardware), και στις δύο όμως περιπτώσεις την τελική ευθύνη του έργου πρέπει να αναλαμβάνει ένας Μηχανικός (Η/Υ ή Ηλεκτρονικός ή Ηλεκτρολόγος). Μπορεί να υπάρχουν ακόμη κάποιοι που να θεωρούν ότι η σχεδίαση δικτύων επικοινωνιών δεν διαφέρει σε τίποτα από την σχεδίαση δικτύων μεταφοράς ενέργειας, όμως η πραγματικότητα δείχνει (βλ. πορεία ανάπτυξης και επίβλεψης του TAXISnet και Κτηματολογίου) ότι ένας Ηλεκτρολόγος Μηχανικός σαφώς και δεν είναι σε θέση να φέρει σε πέρας ή έστω να ελέγξει την ποιότητα ενός σύνθετου πληροφοριακού συστήματος. Θεωρείται ότι η σημερινή κατάσταση και νομοθεσία σε ότι αφορά την ανάληψη έργων ΤΠΕ με το Δημόσιο είναι επαρκής, ή πρέπει να αλλάξει και πως;

6. Ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα είναι το θέμα της Παιδείας, στο οποίο δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναφερθώ ιδιαίτερα. Είμαστε από τις τελευταίες χώρες στον κόσμο (όχι μόνο της Ε.Ε.) σε ότι αφορά το ποσοστό του ΑΕΠ που δίνεται στην Παιδεία. Θα ήθελα όμως λόγω ειδικότητας και επαγγελματικής δραστηριότητας να ας ρωτήσω ποια είναι η στρατηγική της Ελλάδας στον τομέα της Έρευνας και Τεχνολογίας τα επόμενα 20 χρόνια. Θα πρέπει να αναφέρω ότι διάβασα με πολύ προσοχή την πρόταση νόμου που μέχρι πρόσφατα (πριν την εξαγγελία των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών) ετοιμαζόταν σχετικά με την Ψηφιακή Στρατηγική και θα πρέπει να πω ότι μάλλον απογοητεύτηκα από το περιεχόμενό της. Αφ’ ενός δεν φαίνεται να λύνει κανένα από τα υπάρχοντα προβλήματα με συγκεκριμένα μέτρα, όπως η υπο-χρηματοδότηση εθνικών ερευνητικών ιδρυμάτων (π.χ. το ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος), η εξαιρετικά χαμηλή διείσδυση των ερευνητικών προγραμμάτων και αποτελεσμάτων στο ευρύ κοινό, η ελλιπής στήριξη των Ελλήνων ερευνητών εντός της χώρας και μόνο μέσω κονδυλίων της Ε.Ε. αντί κρατικών και μακροχρόνιων χορηγήσεων από το κράτος, η ανύπαρκτη προσπάθεια προσέλκυσης νέων ή/και διακεκριμένων επιστημών από το εξωτερικό (Ελλήνων και μη) για να δουλέψουν στη χώρα μας, και πολλά άλλα που σίγουρα γνωρίζετε. Αφ’ ετέρου, στη συγκεκριμένη πρόταση δεν είδα πουθενά μια συγκεκριμένη συγκροτημένη άποψη, η οποία θα δίνει ένα σαφές πλαίσιο ή «κατεύθυνση» σχετικά με (α) το ποιες είναι οι προτεραιότητες της χώρας μας σε ότι αφορά την Έρευνα και την Τεχνολογία και (β) ποιοι είναι αυτοί που θα αναλάβουν να τις επεξεργαστούν και να τις υλοποιήσουν. Η εξαγγελία «κατευθύνσεων» πρέπει να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη από την κατάθεση «ιδεών» ή «προσδοκιών» όπως κάνει η συγκεκριμένη πρόταση νόμου, υπό την έννοια ότι πρέπει να προτείνει συγκεκριμένους επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς οι οποίοι είναι κατάλληλα επιλεγμένοι για τις δυνατότητες (πόρους) και τις προτεραιότητες (στόχους) της χώρας μας. Κατά συνέπεια, η ερώτηση θα μπορούσε να είναι, ποιοι είναι οι επιλεγμένοι επιστημονικοί και τεχνολογικοί τομείς η πρόοδος των οποίων θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα στις προτεραιότητες-στόχους της χώρας μας στην Έρευνα και την Τεχνολογία;

7. Εδώ και χρόνια, τα Υπουργεία Ανάπτυξης, Οικονομίας και όλοι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, εξαγγέλλουν επιδοτήσεις για νέους επαγγελματίες και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε τομείς πρωτογενείς και μεταποίησης. Εκτός από αυτούς, δίνονται επιδοτήσεις σε νέους γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς, κτλ. Επίσης δίνονται κίνητρα σε επιχειρήσεις για την πρόσληψη προσωπικού από κοινωνικές ομάδες αυξημένων αναγκών, όπως π.χ. μέσω ΟΑΕΔ. Την τελευταία πενταετία δεν έχω δει πουθενά επιδότηση για νέους επαγγελματίες ΤΠΕ, ούτε για μικρομεσαίες επιχειρήσεις ΤΠΕ. Δεδομένου ότι ο τομέας αυτός είναι ο πλέον αναπτυσσόμενος, τόσο σε δύναμη (επαγγελματίες) όσο και σε υπηρεσίες (νέα προϊόντα), και δεδομένου ότι υπάρχουν ή θα έπρεπε να υπάρχουν ακόμη κοινοτικά κονδύλια μέσω του Γ’ ή του Δ’ ΚΠΣ για έργα υποδομής και ανάπτυξης υπηρεσιών ΤΠΕ, δεν καταλαβαίνω γιατί υπάρχει αυτή η σχεδόν ρατσιστική αντιμετώπιση των επαγγελματιών του χώρου. Μήπως γιατί δεν υπάρχει αντίστοιχο επιμελητήριο που να ασκεί αντίστοιχες πιέσεις με το ΤΕΕ και το ΕΒΕΑ; Εφόσον η χώρα μας δεν διαθέτει «βαριά» βιομηχανία ΤΠΕ, δηλαδή εγχώριες κατασκευαστικές εταιρίες υψηλής τεχνολογίας ή αντίστοιχους αναπτυσσόμενους τομείς κατασκευής (π.χ. εφαρμογές VLSI μικρής κλίμακας), λογικά θα έπρεπε το ενδιαφέρον και η εθνική στρατηγική να στρέφεται περισσότερο στις υπηρεσίες, δηλαδή σε ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων και λογισμικού. Πως αυτό συμβιβάζεται με την πρόσφατη συμφωνία με την Microsoft, προϊόντα της οποίας είναι κατ’ εξοχήν «κλειστού» τύπου, με το ελληνικό Δημόσιο για αποκλειστική παροχή και εγκατάσταση συστημάτων και εφαρμογών της εταιρίας, η αξιοπιστία, ασφάλεια, διαφάνεια και επεκτασιμότητα των οποίων δεν διασφαλίζεται από κανένα δημοσίως προσβάσιμο συμβόλαιο, ώστε να ελεγχθεί η σκοπιμότητα του όλου εγχειρήματος; Γιατί η ίδια ακριβώς νοοτροπία και επιλογές εφαρμόζονται χωρίς δεύτερη σκέψη ακόμα και στον τομέα της Παιδείας, αντί να προτιμούνται πιο φθηνές, πιο κατάλληλες και πιο ευέλικτες λύσεις για το εκπαιδευτικό λογισμικό, όπως για παράδειγμα έγινε στην περίπτωση του προγράμματος OLPC που θα κυκλοφορήσει εξοπλισμένο εξ’ ολοκλήρου με non-commercial λογισμικό (GNU/GPL open-source licenses);

8. Φέτος το καλοκαίρι η χώρα μας πέρασε μία από τις καταστροφικότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της, τόσο σε επίπεδο οικονομικό, οικολογικό, όσο και κοινωνικό. Η απουσία βασικών υποδομών και η παντελής έλλειψη στοιχειώδους συντονισμού ήταν τόσο προφανής που κλόνισε όλους τους Έλληνες, ίσως περισσότερο από την ίδια την καταστροφή. Επιπλέον, η μη ύπαρξη Εθνικού Κτηματολογίου, ένα από τα βασικά αντι-επιχειρήματα του κόμματός τας στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, όχι μόνο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά μετατράπηκε σε απλή «βάση διασταυρώσεων στοιχείων» (βλ. δήλωση υπουργού ΠΕΧΩΔΕ φέτος το Μάιο) για την αποφυγή κυρώσεων από την Ε.Ε. λόγω κατασπατάλησης των αντίστοιχων κοινοτικών πόρων. Προσωπικά, δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάτι το μη αναμενόμενο, δυστυχώς, γιατί γνωρίζω ότι αυτή η νοοτροπία της δήθεν επάρκειας και του δήθεν επαγγελματισμού αποτελούν μάλλον τον κανόνα και όχι την εξαίρεση στο ελληνικό Δημόσιο. Τα αποτελέσματα σε επίπεδο προστασίας και μέριμνας σε πληγείσες περιοχές την είδαμε φέτος με τις πυρκαγιές με τον πιο αδιάψευστο τρόπο. Οτιδήποτε και αν ισχυριστεί κανείς περί του «αναπάντεχου» ή του «υπερβολικού» ή του «ακραίου» του γεγονότος, το βέβαιο είναι ότι η συγκεκριμένη καταστροφή συνέβη επί των ημερών της δικής σας γενιάς πολιτικών. Τόποι που επέζησαν πολέμων, σεισμών, διωγμών, για χιλιάδες χρόνια, σήμερα έχουν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Αυτό θα το φέρετε πάντοτε ως «στίγμα» όλοι οι πολιτικοί, όχι μόνο του δικού σας κόμματος, όχι μόνο υπουργοί, υφυπουργοί, πολιτικοί προϊστάμενοι, αλλά ΟΛΟΙ, ανεξαρτήτως του μικρού ή μεγάλου μεριδίου ευθύνης. Ελπίζω όταν μετά από πολλά πολλά χρόνια, όταν η δική σας γενιά θα αποσύρεται πλέον από την ενεργό πολιτική δράση, όταν τα φετινά γεγονότα θα φαίνονται απίστευτα μακρινά και ασήμαντα, όταν δεν θα σας ρωτά κάποιος δημοσιογράφος για να απαντήσετε δημοσίως, αναρωτηθείτε αν πραγματικά κάνατε ότι μπορούσατε και γιατί αυτό δεν ήταν τελικά αρκετό. Και τότε, πολλά πολλά χρόνια μετά από το φετινό καλοκαίρι, οι περιοχές που κάηκαν θα είναι ακόμα όπως είναι και σήμερα: άγονα βράχια, νεκρά, ξερά, στην καλύτερη περίπτωση να βλέπουν τον ήλιο και όχι το γκρίζο μπετόν από πάνω τους. Είτε το θέλετε είτε όχι, αυτή είναι η κληρονομιά που αφήνει η δική σας γενιά πολιτικών στη χώρα μας. Άνθρωποι έχουν πεθάνει για να έχω εγώ και ο κάθε Έλληνας πολίτης το δικαίωμα να ζούμε και να ψηφίζουμε ελεύθερα. Ζητώντας την ψήφο μου, είστε σίγουρος ότι την αξίζετε; Είστε σίγουρος ότι τότε, μετά από πολλά χρόνια, θα απαντάτε με την ίδια σιγουριά που απαντάτε σήμερα; Είστε σίγουρος ότι μέχρι τότε θα έχετε αλλάξει τρόπο πολιτικής σκέψης τόσο δραστικά, ώστε να μην χάσουμε στο μέλλον και άλλο κομμάτι από την πατρίδα μας εξαιτίας δικών σας σφαλμάτων και παραλείψεων;

Θα μπορούσα να σας υποβάλλω αμέτρητες ακόμη ερωτήσεις σχετικά με τον κλάδο της δικής μου δραστηριότητας, όπως για παράδειγμα γιατί σήμερα το 2007 δεν υπάρχει ακόμη κανένα ουσιαστικό θεσμικό πλαίσιο για την πραγματική και (κυρίως) πρακτική αναβάθμιση των υπηρεσιών μέριμνας προς τον πολίτη μέσω ΤΠΕ (ΕΚΑΒ, ΕΛΑΣ, Πυροσβεστική, ασφαλιστικά ταμεία, κτλ), για θέματα ασφάλειας ΤΠΕ (ενιαίοι κανόνες τραπεζικών συναλλαγών e-Banking, ψηφιακές υπογραφές), διαφάνεια και αξιοπιστία προϊόντων και υπηρεσιών ΤΠΕ (έλεγχος εταιριών τηλεφωνίας και Internet για παραπλάνηση). Δεν νομίζω όμως ότι χρειάζεται. Αν μου απαντήσετε στα παραπάνω οκτώ ερωτήματα πειστικά και ειλικρινά, όχι σαν πολιτικός αλλά πρωτίστως ως άνθρωπος, θα έχετε κερδίσει τις ψήφους της οικογενείας μου και της δικής μου.

Με τιμή,

<......όνομα επώνυμο........>

Υ.Γ.: Εσκεμμένως δεν αναφέρθηκα σε άλλο κόμμα, σε πολιτικές πεποιθήσεις, σε άλλα πρόσωπα ή γεγονότα, πέρα από αυτά που σας αφορούν άμεσα. Είμαι πολιτικοποιημένος από τα 18 αλλά ουδέποτε υπήρξα οπαδός ή υποστηρικτής κανενός «μεγάλου» κόμματος. Αν θεωρήσετε ότι τα παραπάνω αποτελούν απλώς κακόβουλη κριτική ή κομματική εμπάθεια τότε μάλλον δεν καταλάβατε λέξη από όσα έχω γράψει.