Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

Γιατί όλοι την πέσανε στους Ιρλανδούς;

Βλέπω τις τελευταίες ημέρες μια απίστευτη πρεμούρα και ανησυχία για τη "γκάφα" των Ιρλανδών να καταψηφίσουν το Σύμφωνο της Λισσαβόνας. Δηλαδή τι έπρεπε να γίνει; Δημοσκόπηση πριν το κανονικό δημοψήφισμα για να δούνε αν τα πράγματα βαίνουν καλώς για την κύρωση;

Καλά, για τα δικά μας χάλια δεν αξίζει ούτε μισό σχόλιο. Όχι μόνο δεν υπήρξε ούτε καν ουσιαστική σκέψη για δημοψήφισμα, όχι μόνο δεν έγινε χρήσιμη συζήτηση στη Βουλή πριν την κύρωση, αλλά η συνθήκη πρώτα κυρώθηκε "ανεπίσημα" από την κυβέρνηση και πριν μερικές ημέρες υπερψηφίστηκε (εκ των υστέρων) από τους βουλευτές. Να θυμίσω ότι υποτίθεται πως η Βουλή υπάρχει για αυτόν ακριβώς το σκοπό, να γίνονται δηλαδή ψηφοφορίες και να λαμβάνονται αποφάσεις βάσει πλειοψηφίας, όχι το αντίθετο (πρώτα οι αποφάσεις, μετά η επιβεβαίωση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ως ψήφος εμπιστοσύνης).

Γιατί, όμως, αντιδρούν οι Ιρλανδοί; Μήπως ξέρουν κάτι που δεν ξέρουμε εμείς; Μπορεί και να ισχύει αυτό, μια και εδώ κανείς δεν φρόντισε να μας πληροφορήσει για το περιεχόμενο του νέου "κοινοτικού συμφώνου", ούτε καν οι εκπρόσωποι των κομμάτων των βουλευτών που ψήφισαν εναντίον της κύρωσης. Ούτε οι βουλευτές που μόλις προχθές ψήφισαν υπέρ της πρότασης δημοψηφίσματος, η οποία εκ των πραγμάτων φυσικά απορρίφθηκε. Μάλιστα είναι ενδιαφέρον ότι "ναι" στην κύρωση ψήφισαν 250 βουλευτές, ενώ κατά του δημοψηφίσματος 152 (χρειάζονταν 180 για να γίνει). Δηλαδή 98 "καμάρια" της Βουλής μας, το 1/3 του συνόλου δηλαδή, πρώτα ψήφισαν υπέρ της κύρωσης, αλλά 48 ώρες μετά σκέφτηκαν ότι ίσως θα πρέπει να ρωτήσουμε και το λαό. Οι υπόλοιποι είναι άνευ σχολιασμού, τουλάχιστον κρατάνε σταθερή θέση...

Υποτίθεται ότι ο καθένας μπορεί να μπει στο site του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και να διαβάσει το κείμενο των 200-300 σελίδων, γεμάτο με γενικολογίες και νομικίστικες αρλουμπολογίες. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για "επέκταση" της ενοποίησης, οικονομικής κυρίως αλλά και αμυντικής, των χωρών-μελών της ΕΕ, ως έκτακτο μέτρο μετά την πρόσφατη απόρριψη του Ευρωσυντάγματος από Γαλλία και Ολλανδία το 2005 (εμείς εννοείται δεν είχαμε ούτε τότε σοβαρές αντιρρήσεις).

Οι αντιρρήσεις των Ιρλανδών έχουν προϊστορία. Δείτε το παρακάτω ερασιτεχνικό βίντεο από τη διαμαρτυρία τους τον περασμένο Δεκέμβριο, ζητώντας ακριβώς τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος που μόλις έγινε:



Αλλά η αντίδραση των Ιρλανδών (περίπου 52% κατά) στρέφεται κυρίως εναντίον της αποτυχίας της πολιτικής της ΕΕ να πετύχει αυτά που είχε υποσχεθεί. Δεν ενδιαφέρει κανέναν μια ΕΕ με 15 ή 27 ή 127 χώρες αν αυτές είναι εντελώς ασύνδετες, δεν έχουν κοινή πολιτική (βλέπε παραχωρήσεις πρόσφατων χωρών-μελών της ΕΕ για νέες βάσεις του ΝΑΤΟ), αλλά κυρίως δεν δίνει κανένας δεκάρα τσακιστή για την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική κρίση των τελευταίων ετών.

Σήμερα οι Βρυξέλλες αποκλείστηκαν από χιλιάδες τρακτέρ, πούλμαν, φορτηγά, νταλίκες, με αφορμή τη σύσκεψη των "27" για όλα αυτά τα θέματα, αύριο και μεθαύριο. Ναι, όσο και αν φαίνεται απίστευτο, οι καλοκάγαθοι Βέλγοι κατέβηκαν με τσάπες και τσεκούρια και ζήτησαν από του ηγέτες της ΕΕ να αφήσουν τα ψόφια και να δώσουν λύσεις, αλλιώς θα τους κρεμάσουν ανάποδα στους γειτονικούς ανεμόμυλους της Ολλανδίας.

Την ίδια στιγμή, ο γνωστός επίτροπος Μανώλης (Μπαρόζο) με το μαλλί-κράνος δήλωσε εν ολίγοις ότι σιγά τώρα μη δώσουμε σημασία στους Ιρλανδούς, εμείς θα το περάσουμε το νέο Σύμφωνο και άστους να μπεκροπίνουν μπύρες. Το κακό για αυτόν ήταν ότι από κάτω βρίσκονταν καμιά δεκαριά Ιρλανδοί ευρωβουλευτές, φορώντας ολόιδια πράσινα μπλουζάκια με συνθήματα (συνηθίζεται στο ευρωκοινοβούλιο, άντε με το καλό και στη δική μας Βουλή), οι οποίοι τον έκραξαν τόσο πολύ που πραγματικά άρχισε να πιστεύει ότι ήταν πιωμένοι. Το θέμα είναι ότι οι Ιρλανδοί τουλάχιστον το παλεύουν, έστω και αν δεν ξέρουν ακριβώς το λόγο, έστω και σαν ψήφο διαμαρτυρίας. Εμείς εδώ συνεχίζουμε να ασχολούμαστε με τη γκέλα της Εθνικής μας, τα εσωκομματικά ξεκατινιάσματα και το που θα πάμε διακοπές φέτος που δεν έχουμε μία.

Πάντως θα ήθελα να έβλεπα μια φορά τους δικούς μας βουλευτές στη Βουλή να φοράνε ασορτί μπλουζάκια ανάλογα το κόμμα τους, ίσως κουβαλώντας μερικές σημαίες και καραμούζες. Ακριβώς όπως στο γήπεδο. Άλλωστε δεν έχει πλέον και μεγάλη διαφορά. Το μόνο που λείπει είναι να αρχίσουν τις μάπες και να ανοίγουν κεφάλια, όπως στο κοινοβούλιο της Ταϊβάν (τουλάχιστον αυτοί έχουν και βιομηχανία).

Παρεπιπτόντως, στη Σουηδία ψηφίζεται ο νέος τρομο-νόμος FRA που θα επιτρέπει στην υπηρεσία αντικατασκοπίας του στρατού να παρακολουθεί όποτε θέλει, όποιον θέλει και χωρίς ένταλμα εννοείται, τα πάντα (email, fax, τηλέφωνα, αλληλογραφία), για λόγους ασφάλειας και ως μέτρο κατά της τρομοκρατίας. Μετά την κινητοποίηση ακτιβιστών και bloggers που τους έτριξαν τα δόντια σήμερα έξω από τη Βουλή, η ψήφιση πήρε παράταση δύο μέρες, για την Παρασκευή, τελευταία ημέρα λειτουργίας της πριν το κλείσιμο για καλοκαίρι. Σας θυμίζει κάτι;...
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: