Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2008

Η σιωπή πριν την καταιγίδα

Σήμερα, μια μέρα αποκάλυψης και μαζί μια μέρα μνήμης χωρίς τον Αλέξη, άπειρα blogs ασχολούνται με αυτό που θα συζητάμε με δέος τα χρόνια που θα έρθουν. Καμιά φορά οι εικόνες είναι χίλιες φορές πιο περιγραφικές από τα λόγια.

Βλέποντας όσα συνέβησαν εχθές το βράδυ και την αφορμή από την οποία ξεκίνησαν όλα το περασμένο Σάββατο, το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό είναι η σκηνή των ντόμινο στην ταινία "V for Vendetta":



Για όλους αυτούς που είχαν την ατυχία να βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα και έχασαν μαγαζιά, αυτοκίνητα, περιουσίες, το μόνο που έχει νόημα για αυτούς είναι κάτι σαν αυτό που περιγράφει το τραγούδι "Houston" των REM (το βίντεο είναι με τις απώλειες από τον τυφώνα Κατρίνα):



If the storm doesn't kill me the government will
I've got to get that out of my head
It's a new day today and the coffee is strong
I've finally got some rest

So a man's put to task and challenges
I was taught to hold my head high
Collect what is mine,
Make the best of what today has

Houston is filled with promise
Laredo is a beautiful place
Galveston sings like that song that I loved
Its meaning has not been erased

And so there are claims forgiven
And so there are things that are gone

Houston is filled with promise
Laredo is a beautiful place
Galveston sings like that song that I loved
Its meaning has not been erased

And some things, they fall to the wayside
Their memory is yet to be still
Belief has not filled me
And so I am put to the test


Όπως και να το δει κανείς, αυτό το ξέσπασμα οργής κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει. Καμιά φορά ένα και μόνο περιστατικό είναι αρκετό να ξεκινήσει μια αλυσίδα γεγονότων τα οποία κανείς δεν μπορεί να σταματήσει. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αντέξει το πέρασμα της καταιγίδας.

Αυτό που δεν καταλαβαίνουν όσοι εξοργίζονται και θέλουν να τα σπάσουν όλα, εις βάρος άλλων συνανθρώπων μας, είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο αποτελεσματικό και πιο τρομακτικό για έναν πολιτικό από την σιωπηλή οργή 10.000 μαυροφορεμένων διαδηλωτών έξω από τη Βουλή. Η απειλή του τυφώνα, η σιωπή πριν την καταιγίδα.



"...All of life can be broken down into moments of transition or moments of revelation. This had the feeling of both...Greater than the death of flesh is the death of hope, the death of dreams. Against this peril we can never surrender.
The future is all around us, waiting in moments of transition to be born in moments of revelation. No-one knows the shape of that future, or where it will take us. We know only that it is always born in pain..."

-- Babylon 5 (sci-fi TV series, 1993-1998).

Merry Christmas kid
Καλό ταξίδι...
.

3 σχόλια:

qwazix είπε...

Φίλε δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει και το comic book v for vendetta αλλά εκτός από τη σκηνή με τα ντόμινο που μου έχει κολλήσει κι εμένα στο μυαλό εδώ και τρεις μέρες, θυμάμαι έντονα και την σκηνή ζηλοτυπίας προς τη θεά Δίκη που καταλήγει τελικά... όχι δεν θα το πω. Αν σε ενδιαφέρει, πες μου να σου στείλο όλο το comic σε .jpg

Πέτρος Τατούλης είπε...

Καλησπέρα και χρόνια πολλά και καλύτερα σίγουρα από αυτά τα τελευταία που περνούμε.

Δεν υπάρχει συνάφεια του σχολίου μου με την ανάρτησή σου, αλλά δεν βρήκα κάτι σχετικό στα πρόσφατα Posts σου.

Παρών στην ψήφιση του προυπολογισμού σημαίνει ότι δεν θα μπορούσα να συνταχθώ ούτε με τον ανεδαφικό και εκ των πραγμάτων μη υλοποιήσιμο προυπολογισμό του 2009,αλλά παράλληλα δε θα μπορούσα να συνταχθώ και με το λαικιστικό και ανεδαφικό "όχι" των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Νόμιζα ότι γινόταν κατανοητό στο κείμενο της ομιλίας μου, αν όχι ελπίζω εδώ να το ξεκαθαρίζω.

Πέτρος (ο ενικός δεν είναι αγένεια. απλώς νομίζω ότι δικαιολογείται λόγω διαδικτύου, αν όχι απολογούμαι)

Jaga είπε...

Ευχαριστώ για την απάντηση στο σχόλιό μου. Το αμέσως επόμενο post, εντελώς τυχαία, απαντά νομίζω σε αυτά που αναφέρετε εδώ. Υπάρχουν και πιο σημαντικά πράγματα από το να μην συνταχθείτε με το "...με το λαικιστικό και ανεδαφικό "όχι" των κομμάτων της αντιπολίτευσης..."

Όταν κάποιος πιστεύει αυτά που λέει 100% και είναι διατεθειμένος να τα υποστηρίζει έστω και αν του κοστίσουν την επανεκλογή του, πρέπει οι πράξεις να συνάδουν με το λόγο (παραπέμπω στην τελευταία παράγραφο της ομιλίας σας στη Βουλή). Καταψήφιση ενός νομοσχεδίου δεν σημαίνει αναγκαστικά σύνταξη με την αντιπολίτευση, εκτός αν η κομματική-στρατιωτική πειθαρχία είναι πλέον για τους βουλευτές σημαντικότερη από αυτά που ορίζει το Σύνταγμα.

Παρόλα αυτά σέβομαι ότι αυτό είναι η προσωπική σας θέση, αν και διαφωνώ κάθετα. Συγνώμη για το "ρε μάγκα" στο δικό μου post, αλλά αυτό είναι η δική μου θέση.