Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2009

Δεν ξεχνώ - Μαύρη επέτειος

Με αφορμή τη "μαύρη" επέτειο της πυρκαγιάς που αποτέφρωσε τον εθνικό δρυμό και χιλιάδες ζώα στην Πάρνηθα, σαν σήμερα το 2007, αναδημοσιεύω μέρος της ανοικτής επιστολής προς υποψήφιους βουλευτές, το Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου.

>>>>>>>>>>>

Φέτος το καλοκαίρι η χώρα μας πέρασε μία από τις καταστροφικότερες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας της, τόσο σε επίπεδο οικονομικό, οικολογικό, όσο και κοινωνικό. Η απουσία βασικών υποδομών και η παντελής έλλειψη στοιχειώδους συντονισμού ήταν τόσο προφανής που κλόνισε όλους τους Έλληνες, ίσως περισσότερο από την ίδια την καταστροφή. Επιπλέον, η μη ύπαρξη Εθνικού Κτηματολογίου, ένα από τα βασικά αντι-επιχειρήματα του κόμματός τας στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές, όχι μόνο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, αλλά μετατράπηκε σε απλή «βάση διασταυρώσεων στοιχείων» (βλ. δήλωση υπουργού ΠΕΧΩΔΕ φέτος το Μάιο) για την αποφυγή κυρώσεων από την Ε.Ε. λόγω κατασπατάλησης των αντίστοιχων κοινοτικών πόρων. Προσωπικά, δεν μπορώ να πω ότι ήταν κάτι το μη αναμενόμενο, δυστυχώς, γιατί γνωρίζω ότι αυτή η νοοτροπία της δήθεν επάρκειας και του δήθεν επαγγελματισμού αποτελούν μάλλον τον κανόνα και όχι την εξαίρεση στο ελληνικό Δημόσιο. Τα αποτελέσματα σε επίπεδο προστασίας και μέριμνας σε πληγείσες περιοχές την είδαμε φέτος με τις πυρκαγιές με τον πιο αδιάψευστο τρόπο. Οτιδήποτε και αν ισχυριστεί κανείς περί του «αναπάντεχου» ή του «υπερβολικού» ή του «ακραίου» του γεγονότος, το βέβαιο είναι ότι η συγκεκριμένη καταστροφή συνέβη επί των ημερών της δικής σας γενιάς πολιτικών. Τόποι που επέζησαν πολέμων, σεισμών, διωγμών, για χιλιάδες χρόνια, σήμερα έχουν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Αυτό θα το φέρετε πάντοτε ως «στίγμα» όλοι οι πολιτικοί, όχι μόνο του δικού σας κόμματος, όχι μόνο υπουργοί, υφυπουργοί, πολιτικοί προϊστάμενοι, αλλά ΟΛΟΙ, ανεξαρτήτως του μικρού ή μεγάλου μεριδίου ευθύνης. Ελπίζω όταν μετά από πολλά πολλά χρόνια, όταν η δική σας γενιά θα αποσύρεται πλέον από την ενεργό πολιτική δράση, όταν τα φετινά γεγονότα θα φαίνονται απίστευτα μακρινά και ασήμαντα, όταν δεν θα σας ρωτά κάποιος δημοσιογράφος για να απαντήσετε δημοσίως, αναρωτηθείτε αν πραγματικά κάνατε ότι μπορούσατε και γιατί αυτό δεν ήταν τελικά αρκετό. Και τότε, πολλά πολλά χρόνια μετά από το φετινό καλοκαίρι, οι περιοχές που κάηκαν θα είναι ακόμα όπως είναι και σήμερα: άγονα βράχια, νεκρά, ξερά, στην καλύτερη περίπτωση να βλέπουν τον ήλιο και όχι το γκρίζο μπετόν από πάνω τους. Είτε το θέλετε είτε όχι, αυτή είναι η κληρονομιά που αφήνει η δική σας γενιά πολιτικών στη χώρα μας. Άνθρωποι έχουν πεθάνει για να έχω εγώ και ο κάθε Έλληνας πολίτης το δικαίωμα να ζούμε και να ψηφίζουμε ελεύθερα. Ζητώντας την ψήφο μου, είστε σίγουρος ότι την αξίζετε; Είστε σίγουρος ότι τότε, μετά από πολλά χρόνια, θα απαντάτε με την ίδια σιγουριά που απαντάτε σήμερα; Είστε σίγουρος ότι μέχρι τότε θα έχετε αλλάξει τρόπο πολιτικής σκέψης τόσο δραστικά, ώστε να μην χάσουμε στο μέλλον και άλλο κομμάτι από την πατρίδα μας εξαιτίας δικών σας σφαλμάτων και παραλείψεων;

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

Άρθρο-αφιέρωμα στο TVXS, με σύντομο ιστορικό της καταστροφής:
>> "Δύο χρόνια από την καταστροφή στην Πάρνηθα" (TVXS, 26/6/09)


.

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

World Refugee Day 2009

Την ημέρα ακριβώς των εγκαινίων του Μουσείου της Ακρόπολης και λίγες μέρες μετά τα διάφορα περιστατικά με τους "κακούς" και "πολλούς" μετανάστες στη χώρα μας, σίγουρα το λιγότερο δημοφιλές θέμα για τα κανάλια είναι η Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων.

Ίσως θα ήταν σκόπιμο, μια σκεπτόμενη πολιτεία, να αποφάσιζε πως τα εγκαίνια μπορούσαν να περιμένουν μια μέρα ακόμα και να γίνουν αύριο, έτσι ώστε να μην επισκιάσουν τη συγκεκριμένη παγκόσμια ημέρα στα δελτία των ειδήσεων. Αλλά είπαμε, μια *σκεπτόμενη* πολιτεία.

Οι πρόσφυγες είναι μια ειδική κατηγορία ανθρώπων. Φτωχοί κατά περίσταση, γεμάτοι κουράγιο και αγωνιστές από ανάγκη. Λίγοι καταλαβαίνουν τι σημαίνει να παρατάς τα πάντα πίσω σου, σπίτι, υπάρχοντα, αγαπημένους, και να ταξιδεύεις με κάθε τρόπο και μέσο, πολλές φορές ανάμεσα σε πεδία μαχών, για να φτάσεις κάπου "αλλού", όπου τουλάχιστον μπορείς να επιβιώσεις και να ελπίζεις για το αύριο. Λίγοι συνειδητοποιούν τι σημαίνει για ένα ανήλικο παιδάκι η φράση "ζήσε, για να πολεμήσεις άλλη μέρα" (live to fight another day).

Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (World Refugee Day) σίγουρα δεν έλαβε την προβολή που της αξίζει, ειδικά στη χώρα μας. Μόλις εχθές ο πρωθυπουργός μας δήλωνε στη σύσκεψη της ΕΕ ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για τον περιορισμό του φαινομένου - κάτι όχι παράλογο φυσικά, αλλά εντελώς έξω από την πραγματική διάσταση του προβλήματος, τουλάχιστον σε ανθρωπιστικό επίπεδο.

Για τα αποτελέσματα της υποχρεωτικής "μετανάστευσης" πληθυσμών, συνήθως κάτω από πυρά, ασθένειες και κλειστά σύνορα, αξίζει κανείς να δει το αντίστοιχο post για την παγκόσμια φτώχεια, με αφορμή την πρόσφατη Blog Action Day (Poverty):

>> "Poverty: 10 clips, a quotation and a short story" (The Zocalo, 12/10/2008)

Φέτος, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR) προσπαθεί και πάλι να κρύψει την αποτυχία του να πείσει τις ισχυρές κυβερνήσεις του πλανήτη να ενεργήσουν όπως πρέπει, όσο πρέπει και τη στιγμή που πρέπει. Το φετινό ενημερωτικό σποτ είναι (φυσικά) με την Αντελίνα Τζολί, στην εικόνα της οποίας ελπίζουν να περισώσουν τη δική τους εικόνα.



Μια εκτενή λίστα των "εκτοπίσεων πληθυσμών" που έγιναν το 2008 αναφέρονται στο άρθρο του TVXS για τη σημερινή ημέρα:

>> "Εκτοπίστηκαν 42 εκατομμύρια άνθρωποι το 2008" (TVXS, 20/6/2009)

"...Η υπηρεσία του ΟΗΕ εκτιμά πως «τουλάχιστον 5,7 εκατ, πρόσφυγες ζουν στη λήθη», μη διαθέτοντας «καμία άμεση λύση εν όψει». Τον μεγαλύτερο αριθμό εκτοπισθέντων έχει η Κολομβία με 3 εκατ. ανθρώπους, ακολουθούμενη από το Ιράκ (2,6 εκατ.), το Νταρφούρ (2 εκατ.) και κατόπιν η ΛΔ του Κονγκό (1,5 εκατ.) και η Σομαλία (1,3 εκατ.)..."

Μια ιστορία που επίσης θάφτηκε από τα διεθνή ΜΜΕ και ιδιαίτερα τα ελληνικά, τα οποία σχεδόν δεν το πήραν χαμπάρι, ήταν η σφαγή χιλιάδων αμάχων στη Σρι Λάνκα κατά τη διάρκεια των φετινών μαχών στα τέλη Απριλίου και αρχές Μαΐου, οι οποίες οδήγησαν στη διάλυση των αντικαθεστωτικών Ταμίλ από τις κυβερνητικές δυνάμεις μετά από δεκαετίες πολέμου.

>> "Προσφυγικές Κρίσεις: Σρι Λάνκα" (TVXS, 17/6/2009)

>> "The hidden massacre: Sri Lanka’s final offensive against Tamil Tigers" (TIMES online, 29/5/2009)

"...Confidential United Nations documents acquired by The Times record nearly 7.000 civilian deaths in the no-fire zone up to the end of April. UN sources said that the toll then surged, with an average of 1.000 civilians killed each day until May 19..."





Αλλά οι πρόσφυγες δεν κινδυνεύουν μόνο από τους πολέμους και τις μάχες σε συγκεκριμένα σημεία. Κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από τους "αθόρυβους πολέμους" που διαρκούν μήνες και χρόνια, σε περιοχές που έχουν πληγεί από καταστροφές ή εμφύλιες διαμάχες.

Στο Πακιστάν, όπου η κατάσταση στο γειτονικό Αφγανιστάν είναι πλέον απερίγραπτη για τους κατοίκους εκεί, καταφθάνουν καθημερινά χιλιάδες πρόσφυγες με κάθε μέσο και σε απίστευτες συνθήκες. Χαρακτηριστική είναι η περιγραφή από τους ίδιους τους ανθρώπους της UNHCR, οι οποίοι ομολογούν ότι παρά την πολυετή εμπειρία τους σε παρόμοιες καταστάσεις, δεν έχουν ξαναδεί κάτι τέτοιο.



Στο site του ReliefWeb, διεθνής υπηρεσία για την καταγραφή των παγκόσμιων ανθρωπιστικών κρίσεων σε ολόκληρο τον πλανήτη με τη βοήθεια του ΟΗΕ, του IRC και πολλών ΜΚΟ, παρουσιάζονται οι κυριότερες κρίσεις αυτή τη στιγμή. Οι ενημερωμένοι χάρτες (τέλος 2008, αρχές 2009) τα λένε όλα ξεκάθαρα. Παρά τις καλύτερες προθέσεις, τα πράγματα αντί να καλυτερεύουν, χειροτερεύουν καθημερινά για εκατομμύρια ανθρώπους.

>> "Humanitarian Snapshot Maps" (ReliefWeb)

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία στη χώρα μας, κυρίως από ισχυρά "εθνικόφρονες" με ανεπτυγμένα γονίδια των Ελ, ότι τι να κάνουμε, ας μην έρχονταν στη χώρα μας αφού δεν τους καλέσαμε, τώρα θα ζήσουν όπως θέλουμε εμείς ή θα φύγουν με τις κλωτσιές. Η απάντηση είναι πολύ απλή: μεταξύ ενός "καθαρού" έθνους και ενός επιζήσαντα "παράνομου" πρόσφυγα, κάθε νοήμων άνθρωπος επιλέγει το δεύτερο, χωρίς δεύτερη σκέψη. Όσο για το "παράνομος", ας σκεφτούν πόσο ρεαλιστικό είναι να ακολουθήσει κάποιος τέτοιος πρόσφυγας την κανονική "διακρατική διαδικασία", όταν το σπίτι του βομβαρδίζεται και τρέχει με την οικογένεια του σε κάποια ζούγκλα για να σωθεί.

Στο κλείσιμο του φιλμ-ντοκιμαντέρ "I am because we are", υπάρχει μια φράση που τα εξηγεί όλα πολύ απλά:

"...Someone walks by a man, laying down on the street, and wonders: what will happen to me if I stop and help this man? That's the wrong question. The right question is: what will happen to this man if I don't stop to help..."
.

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Τι κοινό έχουν το Ιράν και η Βιρμανία;

Η απάντηση είναι απλή. Και τα δύο έπαιξαν και παίζουν prime-time στο CNN και στα υπόλοιπα "δυτικά" ειδησιογραφικά δίκτυα, ως παραδείγματα καταπίεσης της "φωνής του λαού" και της δημοκρατίας. Κατά περίπτωση φυσικά.

Πριν ένα χρόνο και κάτι, στη θέση του Ιράν, τα "δυτικά" ΜΜΕ έπαιζαν από το πρωί ως το βράδυ σκηνές από διαδηλώσεις, ξύλο, σκοτωμούς, σε μια μακρινή χώρα της Ασίας που λέγεται Βιρμανία και που ο υπόλοιπος "πολιτισμένος" κόσμος μόλις ανακάλυψε.

Για τη Βιρμανία και τις περσινές αναταραχές που κόστισαν τη ζωή σε πολλούς αθώους πολίτες, έχει αφιερώσει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ της "Εμπόλεμης Ζώνης" ο Σωτήρης Δανέζης. Μέχρι πέρυσι, κανένα από τα "δικά μας" ΜΜΕ δεν ασχολούνταν με το στυγνό δικτατορικό καθεστώς της χώρας εκεί γιατί πολύ απλά υποστηρίζεται εδώ και πολλά χρόνια από τη Δύση. Γι' αυτό και παραμένει ακόμα στην εξουσία, παρά τα όσα συνέβησαν.

Αντίθετα, στην Παλαιστίνη, σε εκλογές που επικυρώθηκαν και από διεθνείς παρατηρητές, η εκλεγμένη "κυβέρνηση" της Χαμάς βρέθηκε ξαφνικά χωρίς κονδύλια παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, γιατί πολύ απλά στη Δύση δεν άρεσε το εκλογικό αποτέλεσμα. Το ίδιο συμβαίνει βέβαια και σε άλλα μέρη του πλανήτη, όπως για παράδειγμα με την Κούβα του Κάστρο, τη Βενεζουέλα του Τσάβεζ, κτλ.

Πριν από επίσης ένα χρόνο, ο πρόεδρος της Νότιας Οσετίας προσπάθησε να πιάσει στον ύπνο ολόκληρο τον κόσμο στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, εισβάλλοντας στη Βόρεια Οσετία και κατακρεουργώντας χιλιάδες αμάχους (κυρίως Ρώσους) πολίτες για δύο 24ωρα. Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Οσετία για να αποτρέψει την επίθεση, η Δύση έσπευσε να μιλήσει για "απαράδεκτη ενέργεια" της Ρωσίας και για δικαίωμα αυτονόμησης της περιοχής. Ότι δηλαδή έγινε στα Βαλκάνια με το Κόσοβο - ευτυχώς για εμάς εδώ "χαμηλά" δεν μας πήραν τα "σκάγια" του πολέμου το 1993.

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη μάλλον χαλαρή έως εντελώς κρύα αντίδραση των δυτικών ΜΜΕ στην είδηση της δολοφονίας της Μεναζίρ Μπούτο το Δεκέμβριο του 2007, εν μέσω προεκλογικής περιόδου στο Πακιστάν, όπου είχε σίγουρη τη νίκη απέναντι στον Μουσάραφ (επίσης δικτάτορας, με υποστήριξη από τη Δύση).

Αυτή τη φορά είναι σειρά του Ιράν. Τα ίδια λόγια, τα ίδια κανάλια, οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες μέθοδοι - με μια έμφαση αυτή τη φορά στα καλά του Internet και του πόσο χρήσιμα είναι ξαφνικά το Twitter, το Facebook, κτλ. Μέχρι και ο Ομπάμα έκανε έκκληση στους διαχειριστές του Twitter να μην το κλείσουν για προγραμματισμένη συντήρηση εντός της εβδομάδας, γιατί λέει είναι πολύ σημαντικό για τους διαδηλωτές στο Ιράν να παραμείνει on-line (και φυσικά υπάκουσαν χωρίς δεύτερη σκέψη). Πολλές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το Avaaz.org, που υποστήριξε την κατάπαυση του πυρός στην Παλαιστίνη πριν μερικούς μήνες, τώρα παίρνει ανοικτά και σθεναρά θέση υπέρ των διαδηλωτών στο Ιράν, χωρίς να έχουν ακόμα γίνει γνωστές οι πλήρεις λεπτομέρειες για το αν πράγματι υπήρξε νοθεία στις πρόσφατες εκλογές ή το ποιος οργανώνει τις διαδηλώσεις αυτές.

Μια καλή απάντηση για το τελευταίο αυτό ερώτημα δίνει το Information Clearing House (ICH) και ο δημοσιογράφος Brian Ross του ABC News:



Κάτι που δεν αναφέρει στο παραπάνω video είναι ένα περιστατικό, επίσης στα τέλη Μαΐου (2009), λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές, όταν σε αεροσκάφος που κατευθυνόταν στην Τεχεράνη με πάνω από 200 επιβάτες βρέθηκε βόμβα, η οποία ευτυχώς δεν εξερράγη. Δυστυχώς φυσικά για τα κανάλια, που δεν είχαν πτώματα να δείξουν (γι' αυτό και έθαψαν την είδηση), όπως στις δύο επιθέσεις που ακολούθησαν, μία σε τζαμί και μία σε εκλογικό κέντρο, στο Ιράν.

Είχα διαβάσει κάπου ότι "...Το να ψάχνεις για πληροφορίες στο Internet είναι σαν να προσπαθείς να πιεις νερό από κρουνό της Πυροσβεστικής". Η παραπληροφόρηση είναι πάντα χειρότερη και πιο επικίνδυνη από την έλλειψη πληροφόρησης. Σίγουρα είναι το απόλυτο "WMD" ("Weapon of Mass Distraction" = όπλο μαζικής παραπλάνησης).
.

Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Τα ελληνικά Πανεπιστήμια χωρίς πρόσβαση σε διεθνή περιοδικά

Δεν πρόκειται για την πρώτη και δυστυχώς ούτε την τελευταία ξεφτίλα μας ως κράτος. Σίγουρα είναι από τις μεγαλύτερες υποψηφιότητες, όχι μόνο για φέτος αλλά εδώ και δεκαετίες.

Το ελληνικό κράτος, αυτό που υπόσχεται από την εποχή του Νώε για 5% του ΑΕΠ στην Παιδεία, το κράτος που υποτίθεται έχει καλωδιώσει με broadband και την τελευταία στάνη και τώρα οι υπουργοί υπόσχονται "οπτική ίνα σε κάθε σπίτι", η χώρα που διαθέτει το 0,7% του ΑΕΠ στην έρευνα, κατάφερε να ξεπεράσει και πάλι τον εαυτό της.

Από τον περασμένο Δεκέμβριο (2008) δεν έχουν ανανεωθεί οι συνδρομές σχεδόν όλων των επιστημονικών περιοδικών στις βιβλιοθήκες Πανεπιστημίων και ερευνητικών ιδρυμάτων της χώρας. Πρόκειται για την ηλεκτρονική πρόσβαση σε χιλιάδες διεθνή περιοδικά ερευνητικού περιεχομένου, τα οποία αποτελούν το κυριότερο και πολλές φορές το μοναδικό εργαλείο έρευνας για το σύνολο των πανεπιστημιακών, από τον καθηγητή διεθνούς κύρους μέχρι τον κάθε πρωτοετή φοιτητή.

Κάποιες από τις συνδρομές (Εlsevier, Springer, Wiley) έχουν εξοφληθεί με σημαντική καθυστέρηση μέχρι το τέλος του έτους (2009), με έκτακτη χρηματοδότηση από κονδύλια του ΕΠΕΑΕΚ-ΙΙ (υποτίθεται αναπτυξιακά). Όμως η πιο σημαντική που καλύπτει περιοδικά της ΙΕΕΕ δεν έχει πληρωθεί ακόμα, με αποτέλεσμα να έχει διακοπεί πλήρως εδώ και κάμποσο καιρό. Δηλαδή, όχι μόνο το ελληνικό κράτος έβαλε κανονικό "φέσι" στους εκδότες για μήνες, αλλά και όσα τελικά πλήρωσε είναι από έκτακτα κονδύλια ερευνητικών προγραμμάτων (όχι από πάγιο προϋπολογισμό), τα οποία κανονικά θα έπρεπε να πάνε σε πληρωμές έκτακτου προσωπικού, αγορά εξοπλισμού κτλ.

Πρόκειται για παγκόσμια ξεφτίλα, ντροπή και κατάντια του ελληνικού κράτους, που φέρεται σαν τον τελευταίο απατεωνίσκο της παγκόσμιας γειτονιάς, φεσώνοντας τους πάντες και ξεκλέβοντας χρήματα από τα αναπτυξιακά κονδύλια για να βουλώσει προσωρινά μερικά χρέη.

Την ίδια στιγμή, το ΥΠΕΠΘ και άλλα υπουργεία σπαταλούν πολλαπλάσια των χρημάτων που χρειάζονται για τις συνδρομές αυτές, σε ημερίδες παρουσίασης αναπτυξιακών προγραμμάτων, τις προοπτικές "απορρόφησης" του ΕΣΠΑ (ε ρε μάσα που θα πέσει...), την ευρυζωνικότητα, κτλ κτλ κτλ.

Η πρόθεση του υπουργείου, σύμφωνα με το Σύνδεσμο Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (ΣΕΑΒ), είναι τα έξοδα των συνδρομών για τα περιοδικά να καλυφθούν στο εξής από κονδύλια του ΕΣΠΑ, δηλαδή από αναπτυξιακά προγράμματα της ΕΕ, αντί από τον πάγιο προϋπολογισμό του ΥΠΕΠΘ. Με άλλα λόγια, ας φάμε ότι φάμε από την ΕΕ μέχρι το 2013 και μετά βλέπουμε - το πολύ πολύ να κλείσουμε όλες τις βιβλιοθήκες στα Πανεπιστήμια.

Η πλήρης ανακοίνωση του ΣΕΑΒ και οι λεπτομέρειες του λυπηρού "ιστορικού" είναι αναρτημένες στο επίσημο site (HEAL-link). Παραθέτω το κείμενο της βασικής ανακοίνωσης παρακάτω, γιατί προς το παρόν δεν βρίσκεται σε μόνιμο σύνδεσμο και ίσως μεταφερθεί αλλού τις επόμενες ημέρες:

>>>>>>>>>>>>>>>>>>


"Διακοπή πρόσβασης στην IEEE"

Επειδή ευλόγως έχει δημιουργηθεί αναστάτωση στην ακαδημαϊκή κοινότητα από τη διακοπή πρόσβασης στις εκδόσεις της ΙΕΕΕ, ο Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (ΣΕΑΒ) επιθυμεί να κάνει ορισμένες διευκρινίσεις επί του θέματος.

Οι συμβάσεις του ΣΕΑΒ με τους περισσότερους από τους εκδότες/παρόχους ηλεκτρονικών περιοδικών έληξαν την 31η Δεκεμβρίου 2008. Μόνο οι συμβάσεις με τους εκδοτικούς οίκους Elsevier, Springer και Wiley έχουν ανανεωθεί και πληρωθεί μέχρι το τέλος του 2009 από έκτακτα κονδύλια του ΕΠΕΑΕΚ ΙΙ. Παρά τις πολύμηνες (από τον Φεβρουάριο του 2008) προσπάθειες του ΣΕΑΒ για την ένταξη των έργων των Βιβλιοθηκών στο ΕΣΠΑ, δεδομένης της άρνησης των Κοινοτικών να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν τις ακαδημαϊκές βιβλιοθήκες, μόλις πριν το Πάσχα αποφασίστηκε η ένταξη της χρηματοδότησης των συνδρομών του ΣΕΑΒ στο ΕΣΠΑ. Οι εκδότες, αφού εξάντλησαν όλα τα περιθώρια καλής θέλησης και κατανόησης του προβλήματος του ΣΕΑΒ, έχουν αρχίσει πλέον να θέτουν ανελαστικά χρονικά περιθώρια για να υπογραφούν οι συμβάσεις ανανέωσης. Έτσι η ΙΕΕΕ διέκοψε ήδη την πρόσβαση και επίκειται η διακοπή της πρόσβασης στους τίτλους της American Chemical Society, στην Electronic Collection Online (ECO) και στις βάσεις δεδομένων της First Search. Πιθανότατα θα ακολουθήσει και η διακοπή τoυ Thesaurus Linguae Graecae μέσα στον Ιούνιο.

Αυτή τη στιγμή, ο Αντιπρύτανης του ΕΜΠ (ως επισπεύδοντος Ιδρύματος) έχει υπογράψει την αποδοχή των όρων ένταξης, με την επιφύλαξη ότι το ΕΜΠ δεν μπορεί να αναλάβει να καλύψει το κόστος του Φ.Π.Α. Το κείμενο αυτό έχει δοθεί στο νομικό σύμβουλο του ΕΣΠΑ για έλεγχο, πριν αποσταλεί στο Υπουργείο Οικονομικών για ένταξη στο Π.Δ.Ε. και έκδοση της σχετικής Σ.Α.Ε. Οι διαδικασίες αυτές είναι συνήθως χρονοβόρες, αλλά απαραίτητες για να μπορέσουν να εκταμιευθούν οι πόροι. Όπως είναι αντιληπτό, επειδή πρόκειται για τεράστια ποσά, κανείς δεν διακινδυνεύει να υπογράψει την ανανέωση των συμβάσεων, που ούτως ή άλλως πρέπει να περάσουν και από προσυμβατικό έλεγχο από τους νομικούς συμβούλους του ΕΣΠΑ, πριν οριστικοποιηθεί τελεσίδικα η χρηματοδότηση. Δυστυχώς μόνο εικασίες μπορούν να γίνουν για τη χρονική στιγμή που θα συμβεί αυτό. Ελπίζουμε πως θα είναι εντός του Ιουλίου.

Οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι από το 2003 έως το 2008 η χρηματοδότηση των συμβάσεων του ΣΕΑΒ είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του ΥπΕΠΘ, αλλά το Υπουργείο επέλεξε για την επόμενη περίοδο να τις εντάξει στο ΕΣΠΑ. επίσης, οφείλουμε να δηλώσουμε ότι ο ΣΕΑΒ ήταν έτοιμος με προτάσεις απόλυτα σύμφωνες με την λογική του ΕΣΠΑ από τον Μάρτιο του 2006.

Οι αλλεπάλληλες αλλαγές στην ηγεσία του ΥπΕΠΘ οδήγησαν και σε αλλαγές του προγραμματισμού, χωρίς να ενημερωθεί ο ΣΕΑΒ εγκαίρως. Έκτοτε ο ΣΕΑΒ επιδόθηκε σε αγώνα δρόμου για να μπορέσει να πείσει το ΥπΕΠΘ και την Ειδική Γραμματεία του ΕΣΠΑ για την επιλεξιμότητα των δράσεων που είχε σχεδιάσει, με αποτέλεσμα τη σημερινή κατάσταση, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί.


ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ Σ.Ε.Α.Β. (04-06-2009)

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών (Σ.Ε.Α.Β.) διαπιστώνει ότι:

1. Η μη ένταξη των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» του ΥπΕΠΘ, στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007-2013, και
2. η μη ρύθμιση των χρόνιων θεσμικών προβλημάτων τους (οργανισμοί, προσωπικό, κ.λπ.)

ανακόπτει τη μέχρι σήμερα ανοδική πορεία τους και στερεί από την ακαδημαϊκή κοινότητα ένα από τα βασικότερα εργαλεία έρευνας και διδασκαλίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τις παραπάνω διαπιστώσεις, το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών, μετά από έκτατη συνεδρίασή του, αποφάσισε ομόφωνα τα ακόλουθα:

1. Καλεί το ΥπΕΠΘ να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες τόσο για την ένταξη των Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση», όσο και την εξεύρεση μόνιμης και βιώσιμης λύσης για το έκτακτο προσωπικό τους.
2. Καλεί την Ακαδημαϊκή κοινότητα να συμπαρασταθεί έμπρακτα στις κινητοποιήσεις των Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών και των εργαζομένων σε αυτές.
3. Στηρίζει την κινητοποίηση της Παρασκευής, 22 Μαΐου 2009, που διοργανώνεται από την Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και Επιστημόνων Πληροφόρησης και υποστηρίζεται από την Ομοσπονδία Διοικητικού Προσωπικού Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλους φορείς.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Ε.Α.Β.

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<

.

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2009

Για όσους θα πάνε να ψηφίσουν

Σίγουρα οι εκλογές αποτελούν πάντα ευκαιρία για πανηγυράκι στην Ελλάδα, αλλά αυτή τη φορά πραγματικά οι φανφάρες και η πολιτική μούχλα που κυκλοφορεί στα ΜΜΕ δεν αντέχεται.

Ασφαλώς η αποχή είναι απόλυτο δημοκρατικό δικαίωμα του καθενός, αρκεί να είναι 100% συνειδητοποιημένη και όχι απλά από αδιαφορία. Όμως αυτή τη φορά, οι εκλογές είναι για το Ευρωκοινοβούλιο, κάτι που τα κόμματα φαίνεται να αγνοούν ή να αδιαφορούν για αυτό επιδεικτικά.

Για όσους λοιπόν σκέφτονται αν θα πρέπει να πάνε ή όχι για μπάνια, αν αξίζει να καταστρέψουν το τριήμερο για τη δημοκρατική τους "αγγαρεία", να μερικά στοιχεία:

1. Το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο αποφασίζει πλέον για το 70-80% των διατάξεων, νόμων και οδηγιών προς τη χώρα μας. Ανανεώνεται κάθε 5 χρόνια σίγουρα, χωρίς δυνατότητα πρόωρων εκλογών όπως συχνά γίνεται με τις αντίστοιχες βουλευτικές στη χώρα μας. Μάλιστα από φέτος η χώρα μας θα έχει 2 λιγότερες έδρες (22 αντί 24), λόγω της διεύρυνσης της ΕΕ. Άρα, δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση η επιλογή των 22 αυτών ευρωβουλευτών για ολόκληρα 5 χρόνια, ειδικά στη σημερινή οικονομική και οικολογική κρίση.

2. Οι ευρωεκλογές είναι η μοναδική περίπτωση στη χώρα μας όπου ισχύει η απλή αναλογική. Οι έδρες κατανέμονται εντελώς αναλογικά με τα ποσοστά που παίρνει κάθε κόμμα. Μάλιστα, το όριο "εισόδου" ενός κόμματος στην Ευρωβουλή είναι (όπως και στις εθνικές βουλευτικές εκλογές) 3% και όχι 4,54% όπως θα έπρεπε σύμφωνα με την αναλογία 1/22. Αυτό σημαίνει ότι όντως ευνοούνται τα πολύ μικρά κόμματα έναντι των ισχυρών, μια και έτσι τους "κόβουν" έδρες.

3. Λόγω ακριβώς των λίγων εδρών, οποιοδήποτε ποσοστό μεταξύ 3% και 4,54% αντιστοιχεί σε μία έδρα. Για μια δεύτερη έδρα, κάποιο κόμμα πρέπει να συγκεντρώσει τουλάχιστον 6,82% στις εκλογές, πράγμα που δικαιολογεί άλλωστε τον λυσσαλέο πόλεμο μεταξύ των μικρότερων κομμάτων, τα οποία βρίσκονται μεταξύ 1 και 2 εδρών σύμφωνα με τα ποσοστά τους γύρω στο 6-7%.

4. Για τα δύο πρώτα κόμματα, όπου τα ποσοστά είναι μεταξύ 33% και 37% περίπου, μιλάμε ουσιαστικά για 15 έδρες από κοινού, δηλαδή 7 έδρες στο καθένα συν μία ακόμα για το πρώτο κόμμα. Είναι αρκετά δύσκολο η διαφορά στα εκλογικά ποσοστά να φτάσει τις δύο έδρες διαφορά, οπότε κανένα από τα δύο "μεγάλα" κόμματα δεν έχει πραγματικό άγχος για τις έδρες που τελικά θα πάρει. Σίγουρα πάντως θα έχει πολύ λιγότερες έδρες από ότι στην προηγούμενη ευρωβουλή, τόσο λόγω των ποσοστών των μικρότερων κομμάτων όσο και λόγω της μείωσης των εδρών για την Ελλάδα.

5. Όλα τα παραπάνω υπολογίζονται για τα έγκυρα ψηφοδέλτια, δηλαδή όχι για τα άκυρα αλλά ούτε και για τα λευκά. Επίσης, μια και τα κόμματα με ποσοστά κάτω του 3% δεν υπολογίζονται στην κατανομή εδρών, ουσιαστικά τα τελικά ποσοστά και η κατανομή υπολογίζονται αφού πρώτα αφαιρεθούν τα άκυρα, τα λευκά ΚΑΙ τα ψηφοδέλτια προς τα πολύ μικρά κόμματα. Αυτό σημαίνει ότι πράγματι αυτές οι τρεις κατηγορίες αποτελούν τις "άχρηστες" ψήφους, άσχετα με το τι λέει ο καθένας.

6. Σύμφωνα με το παραπάνω (5), θα μπορούσε να πει κάποιος ωραία, αφού δεν θέλω να ψηφίσω κανένα από τα 5-6 πρώτα κόμματα, δεν πάω να ψηφίσω κανέναν. Το ίδιο είναι, σωστά; Όχι ακριβώς. Αυτό ισχύει μόνο αν το "πολύ μικρό" κόμμα της προτίμησής του είναι πράγματι πολύ χαμηλά στα ποσοστά και δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πιάσει το όριο του 3%. Αν όμως το ποσοστό του είναι ας πούμε 2,5% και πάνω, τότε ίσως αυτή η αντιμετώπιση από αρκετούς ψηφοφόρους να του κόψει την ευκαιρία της μιας έδρας. Συγκριτικά, στις εθνικές βουλευτικές εκλογές, το όριο του 3% είναι πολύ πάνω (σχεδόν x10) από το 0,33% που θα έπρεπε να ισχύει (1/300) αν εφαρμόζαμε το ίδιο εκλογικό σύστημα.

7. Οποιαδήποτε παρότρυνση για προσέλευση όλων την Κυριακή "...στις κάλτσες" αντί για τις κάλπες, πρέπει να θεωρείται εκ του πονηρού, για να μπερδευτούν οι μη ενταγμένοι ψηφοφόροι που δεν έχουν ακόμα προμηθευτεί τα έτοιμα σταυρωμένα/σφραγισμένα ψηφοδέλτια (όχι κάλτσες) από τα κομματικά γραφεία.

Και τρία θέματα προς ανάγνωση, έτσι για να συμπληρωθεί η δεκάδα:

8. deb8.gr: Σύγκριση προγραμμάτων κομμάτων με μια ματιά:
*** "Συγκρίνουμε προγράμματα" (deb8.gr)

9. Παρουσίες και δραστηριότητα Ελλήνων ευρωβουλευτών
*** "Ενας διαφορετικός απολογισμός για τους ευρωβουλευτές" (Ελευθεροτυπία)
*** "Οι Έλληνες πρωταθλητές της Ευρωβουλής" (AlphaTV)

10. Οι απόψεις των κομμάτων για θεματικές ενότητες:
*** Περιβάλλον και πράσινη ανάπτυξη (Greenpeace/2007)
*** Περιβάλλον και πράσινη ανάπτυξη (WWF/2009)
*** Χρήση ανοικτού λογισμικού στην εκπαίδευση και στο ελληνικό δημόσιο (elkosmas.gr)

Άντε και καλό βόλι συντρόφια...
.