Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2009

Τι κοινό έχουν το Ιράν και η Βιρμανία;

Η απάντηση είναι απλή. Και τα δύο έπαιξαν και παίζουν prime-time στο CNN και στα υπόλοιπα "δυτικά" ειδησιογραφικά δίκτυα, ως παραδείγματα καταπίεσης της "φωνής του λαού" και της δημοκρατίας. Κατά περίπτωση φυσικά.

Πριν ένα χρόνο και κάτι, στη θέση του Ιράν, τα "δυτικά" ΜΜΕ έπαιζαν από το πρωί ως το βράδυ σκηνές από διαδηλώσεις, ξύλο, σκοτωμούς, σε μια μακρινή χώρα της Ασίας που λέγεται Βιρμανία και που ο υπόλοιπος "πολιτισμένος" κόσμος μόλις ανακάλυψε.

Για τη Βιρμανία και τις περσινές αναταραχές που κόστισαν τη ζωή σε πολλούς αθώους πολίτες, έχει αφιερώσει ένα εξαιρετικό ντοκιμαντέρ της "Εμπόλεμης Ζώνης" ο Σωτήρης Δανέζης. Μέχρι πέρυσι, κανένα από τα "δικά μας" ΜΜΕ δεν ασχολούνταν με το στυγνό δικτατορικό καθεστώς της χώρας εκεί γιατί πολύ απλά υποστηρίζεται εδώ και πολλά χρόνια από τη Δύση. Γι' αυτό και παραμένει ακόμα στην εξουσία, παρά τα όσα συνέβησαν.

Αντίθετα, στην Παλαιστίνη, σε εκλογές που επικυρώθηκαν και από διεθνείς παρατηρητές, η εκλεγμένη "κυβέρνηση" της Χαμάς βρέθηκε ξαφνικά χωρίς κονδύλια παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, γιατί πολύ απλά στη Δύση δεν άρεσε το εκλογικό αποτέλεσμα. Το ίδιο συμβαίνει βέβαια και σε άλλα μέρη του πλανήτη, όπως για παράδειγμα με την Κούβα του Κάστρο, τη Βενεζουέλα του Τσάβεζ, κτλ.

Πριν από επίσης ένα χρόνο, ο πρόεδρος της Νότιας Οσετίας προσπάθησε να πιάσει στον ύπνο ολόκληρο τον κόσμο στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, εισβάλλοντας στη Βόρεια Οσετία και κατακρεουργώντας χιλιάδες αμάχους (κυρίως Ρώσους) πολίτες για δύο 24ωρα. Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Οσετία για να αποτρέψει την επίθεση, η Δύση έσπευσε να μιλήσει για "απαράδεκτη ενέργεια" της Ρωσίας και για δικαίωμα αυτονόμησης της περιοχής. Ότι δηλαδή έγινε στα Βαλκάνια με το Κόσοβο - ευτυχώς για εμάς εδώ "χαμηλά" δεν μας πήραν τα "σκάγια" του πολέμου το 1993.

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε τη μάλλον χαλαρή έως εντελώς κρύα αντίδραση των δυτικών ΜΜΕ στην είδηση της δολοφονίας της Μεναζίρ Μπούτο το Δεκέμβριο του 2007, εν μέσω προεκλογικής περιόδου στο Πακιστάν, όπου είχε σίγουρη τη νίκη απέναντι στον Μουσάραφ (επίσης δικτάτορας, με υποστήριξη από τη Δύση).

Αυτή τη φορά είναι σειρά του Ιράν. Τα ίδια λόγια, τα ίδια κανάλια, οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες μέθοδοι - με μια έμφαση αυτή τη φορά στα καλά του Internet και του πόσο χρήσιμα είναι ξαφνικά το Twitter, το Facebook, κτλ. Μέχρι και ο Ομπάμα έκανε έκκληση στους διαχειριστές του Twitter να μην το κλείσουν για προγραμματισμένη συντήρηση εντός της εβδομάδας, γιατί λέει είναι πολύ σημαντικό για τους διαδηλωτές στο Ιράν να παραμείνει on-line (και φυσικά υπάκουσαν χωρίς δεύτερη σκέψη). Πολλές οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το Avaaz.org, που υποστήριξε την κατάπαυση του πυρός στην Παλαιστίνη πριν μερικούς μήνες, τώρα παίρνει ανοικτά και σθεναρά θέση υπέρ των διαδηλωτών στο Ιράν, χωρίς να έχουν ακόμα γίνει γνωστές οι πλήρεις λεπτομέρειες για το αν πράγματι υπήρξε νοθεία στις πρόσφατες εκλογές ή το ποιος οργανώνει τις διαδηλώσεις αυτές.

Μια καλή απάντηση για το τελευταίο αυτό ερώτημα δίνει το Information Clearing House (ICH) και ο δημοσιογράφος Brian Ross του ABC News:



Κάτι που δεν αναφέρει στο παραπάνω video είναι ένα περιστατικό, επίσης στα τέλη Μαΐου (2009), λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές, όταν σε αεροσκάφος που κατευθυνόταν στην Τεχεράνη με πάνω από 200 επιβάτες βρέθηκε βόμβα, η οποία ευτυχώς δεν εξερράγη. Δυστυχώς φυσικά για τα κανάλια, που δεν είχαν πτώματα να δείξουν (γι' αυτό και έθαψαν την είδηση), όπως στις δύο επιθέσεις που ακολούθησαν, μία σε τζαμί και μία σε εκλογικό κέντρο, στο Ιράν.

Είχα διαβάσει κάπου ότι "...Το να ψάχνεις για πληροφορίες στο Internet είναι σαν να προσπαθείς να πιεις νερό από κρουνό της Πυροσβεστικής". Η παραπληροφόρηση είναι πάντα χειρότερη και πιο επικίνδυνη από την έλλειψη πληροφόρησης. Σίγουρα είναι το απόλυτο "WMD" ("Weapon of Mass Distraction" = όπλο μαζικής παραπλάνησης).
.

Δεν υπάρχουν σχόλια: