Τρίτη, 25 Αυγούστου 2009

Σαν τον χειρότερο dejavu εφιάλτη...

Ο χειρότερος εφιάλτης είναι αυτός που επαναλαμβάνεται, ξανά και ξανά. Σαν να μην μπορείς να ξυπνήσεις ή να νομίζεις ότι ξύπνησες, αλλά...

Ακριβώς δύο χρόνια μετά, το ίδιο ακριβώς σκηνικό, σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα.
Δείτε τα παρακάτω και βρείτε τις διαφορές.


2007





2009







Φαίνεται πως οι μόνοι που δεν θυμούνται σε αυτή τη χώρα είναι κάποια θλιβερά ανθρωπάκια που κρυμμένοι πίσω από τα γραφεία τους νομίζουν ότι το να "διαχειρίζεσαι" μια χώρα είναι τόσο απλό και διασκεδαστικό όσο το να είσαι προπονητής στο Championship Manager. Και όπως όλα τα λαμόγια στον αθλητισμό, έχουν πάντα αρκετούς ανεγκέφαλους οπαδούς να τους στηρίζουν με σημαίες και πανό, χειροκροτώντας με αντίλαλο στο απέραντο κενό του κεφαλιού τους.

Μέτριος είναι αυτός που δεν πετυχαίνει πάντα. Ανεπαρκής, αυτός που συνήθως αποτυγχάνει εκεί που δεν πρέπει. Αποτυχημένος, αυτός που αποτυγχάνει πάντα. Ανίκανος, αυτός που δεν μπορεί με τίποτα να αποφύγει την αποτυχία. Βλάκας, αυτός δεν καταλαβαίνει ότι είναι αποτυχημένος ή ανίκανος ή και τα δύο.

Μαντέψτε τι από τα παραπάνω είναι οι καλομαυρισμένοι, ξεκούραστοι, ΑΚΟΜΑ αδειούχοι πολιτικοί μας που σουλατσάρουν από προχθές στα παράθυρα.

Τι ειρωνεία, το τελευταίο post που είχα ανεβάσει ήταν με τίτλο "Δεν ξεχνώ - Μαύρη επέτειος", για τις φωτιές του 2007:

"...Οτιδήποτε και αν ισχυριστεί κανείς περί του «αναπάντεχου» ή του «υπερβολικού» ή του «ακραίου» του γεγονότος, το βέβαιο είναι ότι η συγκεκριμένη καταστροφή συνέβη επί των ημερών της δικής σας γενιάς πολιτικών...Είτε το θέλετε είτε όχι, αυτή είναι η κληρονομιά που αφήνει η δική σας γενιά πολιτικών στη χώρα μας..."
.