Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Η επίπλαστη πραγματικότητα των ΜΜΕ

Εχθές πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη ίσως διαδήλωση των τελευταίων χρόνων, μεγαλύτερη ίσως και από αυτή του περασμένου Μαΐου όταν κάηκαν οι άνθρωποι στη Marfin. Την ίδια ημέρα (τι τυχαίο!), ο πρωθυπουργός είχε την πιο κρίσιμη συνάντηση φέτος με την Μέρκελ, για το μέλλον του μηχανισμού στήριξης, λίγα 24ωρα μετά το επεισόδιο στο Βερολίνο.


Λίγα τα επεισόδια στις πορείες, αμέτρητοι ΤΟΝΟΙ χημικών σε όλο το κέντρο της Αθήνας, χωρίς λόγο, απλά και μόνο για να απωθήσουν τον κόσμο που ήταν στις πορείες. Φυσικά λόγω της μουγκαμάρας της ΕΣΗΕΑ δεν υπήρχε καμία "παραδοσιακή" ενημέρωση παρά μόνο μέσω των social media - υποθέτω περίμεναν και πάλι να έχουμε νεκρούς για να το μεταδώσουν live, με δάκρυα στα μάτια.

Το ίδιο συμβαίνει και με αυτά που συμβαίνουν λίγο πέρα από τον μικρόκοσμό μας, στην Λιβύη, εκεί όπου ο συνταγματάρχης και ισόβιος "ηγέτης" χρησιμοποιεί μέχρι και την αεροπορία (όσους δεν αυτομολούν τουλάχιστον) για να βομβαρδίσει τους πολίτες που έχουν εξεγερθεί εναντίον του. Και αυτός μέλος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, εννοείται, της οποίας εξακολουθεί να προεδρεύει ο δικός μας πρωθυπουργός, ο οποίος ακόμα δεν έχει πάρει σαφή θέση για τη σφαγή στη Λιβύη και για την καταδίκη του δικτάτορα.

Και η "διεθνής κοινότητα" εξακολουθεί να σκέφτεται τι είναι καλύτερο, να ρίξει στη Β. Αφρική ένα "πακέτο υποστήριξης" ενυπόθηκων δανείων γύρω στα 500 δις δολάρια ή να υποστηρίξουν τον δικτάτορα και καλύτερο πελάτη τους. Στο μεταξύ το πετρέλαιο ξεπερνά τα 110 δολάρια το βαρέλι και ο χρυσός τα 1400 δολάρια, κάνοντας τους κερδοσκόπους "επενδυτές" να τρίβουν τα χέρια τους.

Αλλά αυτό που πραγματικά πέρασε στα ψιλά ήταν το επεισόδιο που έγινε στο Βερολίνο στην ομιλία του πρωθυπουργού εκεί από Έλληνες φοιτητές. Το παρακάτω βίντεο είναι από τα αρκετά που κυκλοφόρησαν (σχεδόν αποκλειστικά) στο δίκτυο, όπου οι Έλληνες φοιτητές φωνάζουν: "...Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, και ληστεύει το λαό..."



Επειδή στα κανάλια αναφέρθηκε μόνο μέρος του περιστατικού, ουσιαστικά έπαιξαν μόνο οι "απαντήσεις" του πρωθυπουργού, στο δίκτυο κυκλοφόρησε η παρακάτω επιστολή ενός φοιτητή που συμμετείχε εκεί, περιγράφοντας μια εντελώς διαφορετική κατάσταση.

Προειδοποίηση: Τα περιστατικά που περιγράφει δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές. Ο λόγος που παραθέτω το πλήρες κείμενο εδώ είναι ακριβώς για να φτάσει σε αυτούς που πρέπει, στον όγκο που πρέπει, ώστε να αναγκαστούν επιτέλους οι επαγγελματίες της παραπληροφόρησης να επιβεβαιώσουν ή να διαψεύσουν τις (τόσο σημαντικές) λεπτομέρειες - Ειδικά οι μόνιμοι "διαπιστευμένοι" που ακολουθούν ως groupies τον πρωθυπουργό στις ανά τον κόσμο περιοδείες του, αλλά δεν κάνουν ούτε μία ερώτηση όταν χρειάζεται.

Παρακάτω παρατίθεται ολόκληρη η επιστολή, χωρίς την παραμικρή αλλαγή.

Η επιστολή του φοιτητή για το περιστατικό στο Βερολίνο


Ελαβα το παρακάτω mail, σχετικά με τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν κατά την επίσκεψη του Γ Παππανδρέου στο Βερολίνο. Βοηθάει να καταλάβουμε πως κατασκευάζεται μια είδηση και γιατί ακόμα και το βινεο ή το διαδίκτυο μπορεί να λειτουργήσουν ενιοτε παραπλανητικά (εννοώ το βίντεο που είδαμε στη Ζούγκλα):

Συνάδελφοι, γράφω αυτό το μήνυμα συγκλονισμένος. Πριν λίγο επέστρεψα από το πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου, όπου μίλησε ο Γιώργος Παπανδρέου.

Είμαι συγκλονισμένος από την βιαιότητα των οπαδών του ΠαΣοΚ, την υποκρισία του προέδρου του και την παραπληροφόρηση των ελληνικών ΜΜΕ.

Όπως καταλαβαίνετε, το μήνυμα θα είναι πολιτικό, οπότε ισχύουν τα γνωστά. Όποιος δεν ενδιαφέρεται, ας προσπεράσει.

Την περασμένη Πέμπτη κυκλοφόρησε η είδηση ότι θα έρθει ο Παπανδρέου να μιλήσει με θέμα: Addressing the Financial Crisis. An Opportunity for Europe. Το Σάββατο το απόγευμα συναντήθηκαν οκτώ ελληνίδες (ή ελληνικής καταγωγής) φοιτήτριες, μέλη της παλιάς Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Βερολίνου του 2008 (που θυμίζω δεν είχε καμία κομματική ταυτότητα ή συγκεκριμένο πολιτικό προσανατολισμό). Συζήτησαν για μορφές ενδεχόμενης δράσης - έκφρασης δυσαρέσκειας και κατέληξαν στα εξής:

- να τυπώσουν φυλλάδιο, το οποίο θα αναλάμβαναν οι δύο να μοιράζουν έξω από τον χώρο του πανεπιστημίου

- να βγάλουν τρεις διαφορετικές αφίσες και να τις κολλήσουν στις εισόδους και τους διαδρόμους που οδηγούν στην αίθουσα

- να φτιάξουν τρία πανό και να τα σηκώσουν ανά δύο στην διάρκεια της ομιλίας.

Σήμερα το πρωί συναντήθηκαν ξανά για τα πανό και τις τελευταίες λεπτομέρειες. Τα πανό έγραφαν (στα γερμανικά) τα εξής:

- Παπανδρέου: 20 χρόνια στην εξουσία. Αυτός που προκάλεσε την κρίση, τώρα θα μας σώσει απ' αυτήν

- Η κρίση ως ευκαιρία (ήταν ο τίτλος της ομιλίας του): μείωση της φορολογίας κερδών από 24 σε 20% και κατάργηση των συμβάσεων

- Ανεργία νέων: Τυνισία 30% - Ελλάδα 30%. Η εξέγερση έρχεται

Εγώ ήμουν ενήμερος για όλα αυτά, όμως δεν συμμετείχα στις συναντήσεις. Πρόθεσή μας ήταν να μην εμπλακώ στην δράση τους, αλλά να προσπαθήσω να πάρω τον λόγο, αν στο τέλος ο Παπανδρέου δεχόταν ερωτήσεις. Φυσικά είχαμε την βεβαιότητα ότι θα δραστηριοποιηθούν κι άλλες ομάδες του Βερολίνου.

Η αίθουσα γέμισε ασφυκτικά και λίγο πριν ξεκινήσει η εκδήλωση η αστυνομία έκανε δειγματοληπτικούς ελέγχους σε τσάντες νέων που βρίσκονταν στο βάθος της αίθουσας. Όταν μπήκε ο Παπανδρέου, το μισό ακροατήριο χειροκροτούσε όρθιο. Δίπλα μου είχα κάτι γεροντάκια, έτοιμα να λιποθυμήσουν από την συγκίνηση που θα ακούσουν τον ηγέτη - κι ας μην καταλάβαιναν γρι αγγλικά.

Ο Παπανδρέου ξεκίνησε την ομιλία του μιλώντας για την Δημοκρατία - αυτό ήταν τελικά το βασικό θέμα της ομιλίας του και μάλιστα στην αρχή έκανε αναφορά στην χούντα, η οποία, όπως είπε, περιόρισε την δημοκρατία με την πρόφαση ότι έτσι την έσωζε (την δημοκρατία) από τον κίνδυνο του κομμουνισμού. Περίπου δέκα λεπτά μετά την έναρξη της ομιλίας του, κι ενώ έλεγε κάποιο από τα γνωστά ψεύδη για το πώς η κυβέρνησή του εμβαθύνει την έννοια της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, από το βάθος της αίθουσας ακούστηκε στα ελληνικά ένα "ψεύτη!" και αμέσως πετάχτηκε μια ομάδα 5-6 ατόμων (αγνώστων σε μας) που σήκωσε ένα πανό και άρχισε να φωνάζει συνθήματα. Η αντίδραση ήταν ακαριαία, Έλληνες μπράβοι έπεσαν πάνω στους "ταραξίες" και τους μπουζούριασαν. Εδώ πρέπει να πω ότι δεν μου είναι ξεκάθαρη η ταυτότητα αυτών που αποκαλώ μπράβους, υποθέτω ότι ήταν η φρουρά του Παπανδρέου. Όπως τους τραβούσαν λοιπόν έξω από την αίθουσα, ένας από αυτούς (γερμανός) φώναξε malaka και fuck you, γεγονός που πλήγωσε βαθύτατα τα γεροντάκια κι εξόργισε τα κομματόσκυλα του ΠαΣοΚ. Αυτοί που πολύ βίαια απομακρύνθηκαν από την αίθουσα χτύπησαν δυο-τρεις φορές δυνατά την πόρτα, φώναξαν απ' έξω μερικά συνθήματα και σταμάτησαν. Μέσα σε 2-3 λεπτά η κατάσταση ηρέμησε πλήρως και η ομιλία συνεχίστηκε.

Περίπου δέκα λεπτά μετά, σηκώθηκαν τα κορίτσια της δικιάς μας ομάδας. Οι δυο πρώτες άνοιξαν το πανό τους και το κρατούσαν στην μέση της αίθουσας εντελώς σιωπηλές. Μόλις τους πήραν είδηση, μέλη του ΠαΣοΚ έπεσαν πάνω τους και τους τράβηξαν το πανό βίαια. Οι μπράβοι έσπευσαν πάλι και απωθούσαν τις κοπέλες, ενώ άλλες δύο προσπάθησαν να ανοίξουν το δικό τους πανό, χωρίς επιτυχία. Τα υπόλοιπα (κατά κανόνα γηραιά) μέλη του ΠαΣοΚ που βρίσκονταν στην αίθουσα εξοργίστηκαν με την ασέβεια των νέων στο πρόσωπο του ηγέτη (οι περισσότεροι είχαν σηκωθοί όρθιοι) και επιτέθηκαν λεκτικά στις τέσσερις φοιτήτριες, οι οποίες με την σειρά τους άρχισαν να φωνάζουν κι αυτές συνθήματα. Πάνω στην αναμπουμπούλα οι τελευταίες δύο κατάφεραν να ανοίξουν το δικό τους πανό, ενώ εγώ ασυναίσθητα διέσχισα απαρατήρητος την αίθουσα και βρέθηκα σε απόσταση δύο μέτρων από τον Παπανδρέου. Τον ρώτησα αν έτσι αντιλαμβάνεται την δημοκρατία κι αν εγκρίνει την βίαιη αντίδραση των μπράβων του (τότε δεν είχα ακόμα συνειδητοποιήσει ότι δρούσαν και απλά μέλη του κόμματος) απέναντι σε μια ειρηνική διαμαρτυρία. Ο Παπανδρέου με ρώτησε αν εκπροσωπώ τους διαμαρτυρόμενους, του απάντησα αρνητικά και σ' αυτό το σημείο πρότεινε από το μικρόφωνο να βγει κάποιος εκπρόσωπος και να ανέβει στο πάνελ, όμως μέσα στην αίθουσα επικρατούσε τέτοιος πανικός που κανείς δεν μπορούσε να τον ακούσει. Κινήθηκα πάλι προς τα πίσω, να πω στα κορίτσια ότι ζητάει εκπρόσωπο και όταν επιστρέφαμε με μία από αυτές προς το βήμα, με ακινητοποίησε ένας μπράβος πιάνοντάς με από τους καρπούς (μου ήταν αδύνατο να κουνηθώ έστω κι ένα χιλιοστό), ενώ ΠαΣοΚοι μας έφραξαν τον δρόμο. Τους φώναζα ότι είναι η εκπρόσωπος που ζήτησε ο Παπανδρέου, του φώναζα κι εκείνου, αλλά με άκουγε χωρίς να αντιδρά. Τελικά ξανάρχισαν να μας σμπρώχνουν βίαια, με απείλησαν ότι θα μου πάρουν την φωτογραφική (όλη αυτήν την ώρα τους φωτογράφιζα) και ότι θα με δείρουν (!), εγώ γαντζώθηκα σε μια καρέκλα και την ώρα που πετούσαν τις κοπέλες έξω από την αίθουσα, ο Παπανδρέου ξανάρχισε την έκκληση για εκπρόσωπο.

Λίγα λεπτά μετά με πλησίασε μια κοπέλα από την διοργάνωση της εκδήλωσης και με ρώτησε αν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους αυτών που έφυγαν. Απάντησα αρνητικά και της είπα ότι δεν έφυγαν, αλλά τους πέταξαν έξω. Της είπα να ανοίξει την πόρτα και να τους μιλήσει. Βγήκε πράγματι έξω και ξαναγύρισε λέγοντάς μου ότι οι άλλοι είχαν φύγει (στην πραγματικότητα η αστυνομία τους έβγαλε από το κτίριο). Μου ζήτησε να βγω έξω να μιλήσουμε και μου εγγυήθηκε ότι θα μπορέσω να ξαναμπώ.

Έξω από την αίθουσα με περίμενε ο κοσμήτορας της σχολής. Μου ζήτησε συγνώμη και τον ρώτησα ποιοι ήταν αυτοί που απομάκρυναν τους φοιητητές από τον χώρο του πανεπιστημίου. Μου απάντησε "η αστυνομία" και όταν του είπα ότι μιλούσαν ελληνικά, παραδέχτηκε ότι ήταν ελληνική αστυνομία, αλλά ότι στην αίθουσα βρίσκονταν και οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Με ρώτησε πολύ ευγενικά αν θα μπορούσα να μείνω μέχρι το τέλος και να πάρω τον λόγο, να θέσω μία ερώτηση στον Παπανδρέου και του εξήγησα ότι γι' αυτόν τον λόγο βρέθηκα εκεί. Στην συνέχεια με συνόδευσαν στην θέση μου. Εν τω μεταξύ ο Παπανδρέου συνέχιζε να μιλάει για την Δημοκρατία κι εγώ να δέχομαι τις επιθέσεις των γύρω μου για την αναίδεια της γενιάς μας.

Το πιο σουρεαλιστικό στοιχείο της εκδήλωσής ήταν ότι μέχρι το τέλος στεκόντουσαν όρθιοι, στην μέση και το βάθος του διαδρόμου, δυο μπράβοι που επέβλεπαν την τήρηση της τάξης σε μια ομιλία με θέμα την δημοκρατία (βλ. λινκ στο τέλος).

Πράγματι ο κοσμήτορας, ο οποίος συντόνιζε τις ερωτήσεις, μου έδωσε τον λόγο κι έθεσα την εξής ερώτηση (συγχωρέστε τα αγγλικά μου):

I'm afraid, that the question that I have prepared will sound silly. So allow me to ask the question and then add a sort comment.

Government proceedings in Greece are becoming less and less democratic. You were elected one and a half year ago with a program completely different to what you apply, your members of the Parliament are not free to vote at will, Parliament itself does not need to approve Minister's of Finance decisions, Justice cannot touch members of the ruling political parties. Is this your personal vision for the future of Europe?

Well, you spoke too much about democracy today. It is obvious that your environment does not understand democracy in the same way. Do you approve this violent reaction to the non violent demonstrating students? Are you interested in listening to the voice of the new generation and the opposition, or all you want is the applause of your party members?

Απάντησε και στα δυο σκέλη. Στο δεύτερο είπε ότι η αντίδραση για την αντίδραση δεν βγάζει πουθενά και ότι θα ήθελε να καθίσουμε να συζητήσουμε. Κι αυτός, είπε, αν ήταν νέος, θα ήθελε να διαδηλώσει, αλλά αυτό δεν έχει νόημα. Να πάμε με τις ιδέες μας και τις προτάσεις μας, να συζητήσουμε [sic].

Για το πρώτο σκέλος είπε ότι η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε επειδή δεν λειτουργούσε δημοκρατικά. Επειδή οι πολίτες δεν έλεγχαν τους πολιτικούς. Και κατέληξε - ναι, δεν κάνω πλάκα - ότι στο σημείο που βρέθηκε η χώρα ήταν απαραίτητο να κάνουμε ένα βήμα πίσω στην Δημοκρατία μας, για να την διαφυλάξουμε και να μπορέσουμε στο μέλλον να την εμβαθύνουμε. Κι έτσι, ο ανεκδιήγητος, κατάφερε να επιστρέψει εκεί απ' όπου άρχισε: στον Παπαδόπουλο.

Τον λόγο πήραν συνολικά δώδεκα ακροατές, όλοι δημοσιογράφοι ξένων εντύπων, εκτός από έναν γερμανό φοιτητή και μια ελληνίδα ΠαΣοΚα, η οποία ρώτησε γιατί η κυβέρνηση επέλεξε τον δύσκολο δρόμο να περικόψει τα εισοδήματα των μισθωτών, αντί να φορολογήσει τις τράπεζες. Ο Παπανδρέου απάντησε ότι το κάνανε υπολογίζοντας τις συνέπειες που θα είχε κάθε κίνηση. Αν είχαν επιτεθεί στο κεφάλαιο, είπε, θα χάναμε για πάντα την αξιοπιστία μας στις αγορές, ενώ όλοι οι καταθέτες θα απέσυραν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, οδηγώντας τες σε πτώχευση. Ομολόγησε δηλαδή ξετσίπωτα ότι η απόφαση να πλήξει τους μικρομεσαίους ήταν συνειδητή επιλογή.

Κανένας Έλληνας δημοσιογράφος (από τους πολλούς που συνόδευαν τον πρωθυπουργό, μεταξύ των οποίων και ο Χασαπόπουλος) δεν ενδιαφέρθηκε να μας μιλήσει, σε αντίθεση με ξένους συναδέλφους τους. Μας άκουσαν με προσοχή δημοσιογράφοι της Deutsche Welle, των London Financial Times και άλλων εντύπων. Η είδηση έπαιξε αμέσως στην Ελλάδα, φυσικά διαστρεβλωμένη. Στην αρχή τα ελληνικά μέσα μιλούσαν για μία ομάδα νεαρών αναρχικών που επιτέθηκε φραστηκά στον Παπανδρέου και με βίαιο τρόπο διέκοψε την ομιλία του. Αργότερα το άλλαξαν σε "προσπάθησε να διακόψει", ενώ τελικά κάποια μέσα μίλησαν για δύο διακριτές ομάδες και άλλαξαν το "αναρχικών" σε "φοιτητών".

Για όλα τα παραπάνω έχουμε - ευτυχώς - ντοκουμέντα. Μεγάλο μέρος της εκδήλωσης το βιντεοσκοπήσαμε ή το μαγνητοφωνήσαμε. Μέρος από το υλικό έχει ήδη ανέβει στο ίντερνετ και σύντομα θα ανεβούν και τα υπόλοιπα.

Ενδεικτικά:

http://www.youtube.com/watch?v=xKbLh76_8FM
.

Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

"Κολλημένος" με το ΔΝΤ από την αρχή

Η κυβέρνηση και οι τροϊκανοί δεν θα μπορούσαν να ζητήσουν καλύτερη συγκυρία για την σημερινή αποκάλυψη της "Καθημερινής της Κυριακής", παρά μετά από ένα ακόμα ντέρμπυ αιωνίων με ξύλο, επεισόδια και τυφλές διαιτησίες. Ο μέσος Έλληνας ενδιαφέρεται περισσότερο για ένα ανύπαρκτο οφσάιντ παρά για το πρέπει να βρει την Τετάρτη στο δρόμο στην πανελλαδική απεργία.

Όχι πως έγινε κατά λάθος φυσικά. Ο Ντομινίκ (Στρος Καν) ετοιμάζεται για πρόεδρος της Γαλλίας το 2012 και ξέρει τι λέει, πως το λέει, που το λέει και κυρίως πότε. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η δήλωσή του δημοσιεύεται εντέχνως με "πλάγιο" τρόπο, δηλαδή όχι κατευθείαν σε συνέντευξη τύπου αλλά στα πλαίσια ντοκιμαντέρ του CANAL+ που θα προβληθεί σε 3 εβδομάδες. Ούτε είναι τυχαίο πως γίνεται μια εβδομάδα μετά το μπάχαλο που δημιούργησαν εδώ στην Ελλάδα οι υπάλληλοί του, θέλοντας να τραβήξουν το αυτί της κυβέρνησης, υποτίθεται γιατί είναι δυσαρεστημένοι με την εφαρμογή του μνημονίου.

Η αποκάλυψη Στρος-Καν


Αλλά τι ακριβώς είπε; Το άρθρο της "Καθημερινής της Κυριακής" είναι ίσως η μεγαλύτερη είδηση-αποκάλυψη στην μετά-μνημονίου εποχή στα ελληνικά ΜΜΕ:

"«Βόμβα» Στρος-Καν για Ελλάδα" (kathimerini.gr, 20/2/2011):

"...Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα...

...Σύνοδο Κορυφής της 11ης Δεκεμβρίου 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου έθεσε το θέμα στους ομολόγους του, για να εισπράξει την κατηγορηματική τους άρνηση. Αντ’ αυτού, του ζήτησαν διαβεβαιώσεις ότι η Ελλάδα δεν θα κηρύξει στάση πληρωμών.

Οι δημόσιες δηλώσεις του κ. Παπανδρέου στο περιθώριο της συνόδου ήταν σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος. Οπως τόνισε στις Βρυξέλλες, δεν ετίθετο ζήτημα προσφυγής στο ΔΝΤ..."


Κανονικά θα πρέπει να το δίνουν μαζί με τα ψηφοδέλτια, στις επόμενες εκλογές, οι οποίες φαίνεται πως είναι πλέον μόνο θέμα χρόνου.


Για όσους έσπευσαν να πούνε ότι ο Στρος-Καν δεν είναι και τόσο αξιόπιστος (ίσως και να έχουν δίκιο), προφανώς δεν πρόλαβαν να διαβάσουν την επίσημη δήλωση της κυβέρνησης σήμερα, δια στόματος Πεταλωτή:

"...«η ελληνική κυβέρνηση και ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός κατέβαλαν τεράστιες προσπάθειες για να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας το οποίο αποκαλύφθηκε μετά τις εκλογές του 2009, αφού η Ν.Δ. το απέκρυπτε επιμελώς.

Με λεπτούς χειρισμούς, με ψυχραιμία και περίσσια αποφασιστικότητα, καταφέραμε σε εποχές πολύ δύσκολες για τη χώρα μας, να δημιουργηθεί η γνωστή λύση του τριμερούς μηχανισμού δανεισμού και στήριξης μας και η υπαγωγή μας σε αυτόν..."


Δηλαδή, όχι μόνο δεν διαψεύδει τις δηλώσεις Στρος-Καν (αυτό έλλειπε, να την "πούνε" και στο μεγάλο αφεντικό), αλλά είναι περήφανοι κιόλας για τους "λεπτούς χειρισμούς" τους.

Το συμπέρασμα


Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, τώρα πολλά από τα "ανεξήγητα" πράγματα που έκανε (ή δεν έκανε) αυτή η κυβέρνηση εκείνη την περίοδο γίνονται πλέον ξεκάθαρα και λογικά:

  1. Γιατί καθυστέρησε τόσο πολύ να αντιδράσει, από το Δεκέμβριο 2099 μέχρι τον Μάρτιο 2010;

    Γιατί ο πρωθυπουργός μας, που ήδη είχε βάλει πλώρη για το ΔΝΤ από την πρώτη στιγμή, είχε λάβει σαφέστατη άρνηση από το Eurogroup όταν τους το πρότεινε, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας, στη Σύνοδο Κορυφής στις 11 Δεκεμβρίου 2009. Έτσι, αποφάσισε συνειδητά να βάλει τη χώρα σε τροχιά καθόδου, ή απλώς να μείνει αδρανής όταν οι περίφημες "αγορές" άρχισαν να ακονίζουν τα νύχια τους.

  2. Γιατί αυτό λογικά είναι "συνειδητή" επιλογή και όχι απλά λάθος;

    Γιατί ταυτόχρονα, όπως έχει πλέον αποδειχθεί από την αιτιολόγηση των Τόμπρα-Νούλα στη μήνυση κατά των κερδοσκόπων, η δική μας ΤτΕ αύξησε το χρονικό περιθώριο τζογαρίσματος σε ελληνικά ομόλογα, από 3 σε 10 ημέρες, ακριβώς την περίοδο που οι κερδοσκόποι έριχναν ότι είχαν και (κυρίως) δεν είχαν στην χρεωκοπία της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, αντί να θωρακίσει την ελληνική οικονομία, διευκόλυνε συγκεκριμένους χρηματιστηριακούς οίκους στο να κάνουν ότι ξέρουν καλύτερα: να χειραγωγούν τις "αγορές". Και αυτό δεν είναι λάθος, είναι απλώς παράλογη κίνηση, για την κεντρική τράπεζα μιας χώρας σε κρίση.

  3. Γιατί οι Ευρωπαίοι συμπεριφέρθηκαν τόσο "σκληρά" προς την Ελλάδα, μετά τη δημιουργία του μηχανισμού στήριξης;

    Μόλις έγινε ξεκάθαρο πως η Ελλάδα κατασπαρασσόταν από τους κερδοσκόπους σε καθημερινή βάση και πως δεν υπήρχε περίπτωση να βρει δανεικά με "κανονικό" τρόπο, οι Ευρωπαίοι "εταίροι" μας όντως έκαναν αυτό που αρχικά είχαν αρνηθεί: Να συνεργαστούν με το ΔΝΤ και να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα όσο χρειαζόταν και ΠΟΛΥ πολύ παραπάνω, επιβάλλοντας ταυτόχρονα το πιο στενό δημοσιονομικό πρόγραμμα που έχει εφαρμοστεί ποτέ σε ευρωπαϊκή χώρα. Και αυτό, όχι γιατί ήταν απαραίτητο, αλλά για να μας τιμωρήσουν, να παραδειγματίσουν κάθε άλλη "χώρα του νότου" και ταυτόχρονα να πάρουν πίσω στο ακέραιο και με υψηλό κέρδος από πάνω οτιδήποτε τους χρωστάμε, από ομόλογα, αγορές όπλων, αναπτυξιακά πακέτα στήριξης (Γ'ΚΠΣ, ΕΣΠΑ) που έγιναν βίλες και κότερα, και φυσικά όσα έδωσαν σε συγκεκριμένα πρόσωπα και κόμματα για μίζες. Γιατί όταν κάποιος σε "εξαπατά", πάντα ζητάς τα λεφτά σου πίσω.

  4. Γιατί η ψήφιση του μνημονίου πέρασε τόσο βιαστικά από τη Βουλή εκείνο το βράδυ;

    Γιατί οι κυβερνώντες ήξεραν πως αν υπήρχε χρόνος να διαβάσουν προσεκτικά οι βουλευτές του ίδιου του κυβερνώντος κόμματος τι ακριβώς επρόκειτο να ψηφίσουν, δεν πρόκειται να περνούσε με τίποτα, τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα (η "κομματική πειθαρχία" πάντα έχει τον πρώτο λόγο). Οι τρεις που όντως το διάβασαν, Σακοράφα, Οικονόμου και Δημαράς, αρνήθηκαν να ψηφίσουν καθαρά υπέρ και, ως παραδειγματισμό, διαγράφηκαν αυτομάτως.

  5. Υπήρχε άλλος τρόπος χρηματοδότησης των όποιων (λίγων) ΑΜΕΣΩΝ αναγκών της Ελλάδας εκείνη την περίοδο, πέραν του ΔΝΤ και του μνημονίου της τρόικας;

    Κι όμως, φαίνεται πως υπήρχε:

    "China buys Greek when no one else will" (CNN Money, 18/6/2009)

    "Greece is tapping China's deep pockets to help rebuild its economy" (Washington Post, 9/6/2009)

    Τα παραπάνω δημοσιεύματα έγιναν φυσικά για τις "επενδύσεις" των Κινέζων στον ΟΛΠ εκείνη την περίοδο, αλλά κανείς δεν ξεχνά πως αυτό ήρθε ως αποτέλεσμα διαβουλεύσεων, ΜΕΤΑ την ψήφιση του μνημονίου στη Βουλή, όταν έγινε πλέον σαφές πως δεν υπήρχε χώρος για τους Κινέζους στην εξαγορά Ελληνικού χρέους ως "επένδυση". Μάλιστα, η Ρωσία είχε τότε σπεύσει να "συμβουλεύσει" την Ελλάδα να προσφύγει στο ΔΝΤ, όταν κατάλαβε ότι, αφού δεν είχε ίδια κονδύλια να χρηματοδοτήσει την Ελλάδα ΧΩΡΙΣ τη συνδρομή των Κινέζων, τότε καλύτερα να τους κρατήσει εκτός ΕΕ. Άλλωστε, για τη Ρωσία η ΕΕ είναι ο καλύτερος πελάτης της στα ενεργειακά θέματα. Η Κίνα ήταν, είναι και θα είναι πάντοτε ανταγωνιστής.

Ένα πολύ σύντομο και περιεκτικό ιστορικό της προσφυγής μας στο ΔΝΤ πρόβαλλε απόψε η τηλεόραση του ΣΚΑΪ στο βραδινό δελτίο ειδήσεων, ενώ το δημοσίευμα της "Καθημερινής της Κυριακής" και οι αποκαλύψεις Στρος-Καν έπαιξαν πρώτο θέμα:

>> Δελτίο ειδήσεων ΣΚΑΪ τηλεόραση, 20/2/2011

Το τελευταίο φύλλο συκής έπεσε, ο βασιλιάς είναι γυμνός. Το μόνο που απομένει είναι κάποιος να του το πει. Και τότε, έκπληκτος και οργισμένος, θα παίξει το τελευταίο του χαρτί: ΕΚΛΟΓΕΣ, κι όποιος αντέξει (αυτός θα φύγει στα ξένα έτσι κι αλλιώς).



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 21/2/2011 (A)


Ο Μιχάλης Ιγνατίου, μιλώντας στην τηλεόραση, δήλωσε πως οι δικές του πληροφορίες (ανταποκριτής στις ΗΠΑ εδώ και πολλά χρόνια) ήταν πως η προσφυγή στο ΔΝΤ είχε "κλειδώσει" από τις 15 Ιανουαρίου του 2010 με κάθε λεπτομέρεια.

Είπε επίσης πως μετά την κατηγορηματική άρνηση του Παπακωνσταντίνου σχετικά με το θέμα, οι ανταποκριτές διερωτήθηκαν μήπως οι πληροφορίες τους όντως ήταν λάθος, από διπλωμάτες και ανώτατα στελέχη και των δύο πλευρών. Αλλά φυσικά επιβεβαιώθηκαν πολύ σύντομα.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να διερωτηθεί κανείς σήμερα, μόλις λίγες ημέρες πριν την πανελλαδική απεργία της Τετάρτης, γιατί ο "σοσιαλιστής" Στρος Καν στέλνει την κυβέρνηση της τρόικας στη σέντρα.

Μήπως γιατί αυτό ακριβώς είναι το επόμενο βήμα της "κλιμάκωσης" της "διαμάχης" του "εξοργισμένου" πρωθυπουργού με την τρόικα, στο δρόμο προς τις εκλογές;



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 21/2/2011 (B)


Σε συνέχεια του ρεπορτάζ που παρουσιάστηκε στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, ο δημοσιογράφος που είναι απεσταλμένος στο ΔΝΤ και ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες διευκρίνισε επιπλέον το εξής (ΣΚΑΪ ραδιόφωνο):

Ο πρωθυπουργός μας ζήτησε τη συνδρομή του ΔΝΤ κατά προτεραιότητα και χωρίς τη συμμετοχή των Ευρωπαίων εταίρων.

Η διευκρίνιση αυτή, εφόσον επίσης δεν διαψευστεί (όχι από την κυβέρνηση αλλά από γεγονότα) ή αν επιβεβαιωθεί από τρίτους, ξεδιαλύνει και τις τελευταίες λεπτομέρειες σχετικά με τα "γιατί" και τα "πως" της παράδοσης της Ελλάδας στο ΔΝΤ και στην τρόικα.

Δεν έχει πλέον καμία σημασία τι λέει ή τι θα κάνει από εδώ και πέρα η κυβέρνηση. Η ουσία είναι ότι ο πρωθυπουργός είπε ψέμματα συνειδητά, όχι μόνο πριν τις εκλογές αλλά και μετά από αυτές. Και η διακυβέρνηση με ψέμματα σημαίνει πάντα δύο πράγματα και μόνο: είτε δεν μπορεί να πει την αλήθεια στο λαό που τον ψήφισε (γιατί;), είτε δεν θέλει.

Δεν ξέρω τι από τα δύο είναι χειρότερο. Ένας ηγέτης που ψεύδεται συνεχώς, "για το καλό του λαού" και "γιατί αυτός ξέρει καλύτερα από το λαό", ή αυτός που το κάνει συνειδητά και συστηματικά, αγνοώντας εντελώς το λαό. Και στις δύο περιπτώσεις, ο "ηγέτης" αυτός είναι ΑΣΥΓΧΩΡΗΤΟΣ.



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 21/2/2011 (Γ)


"Φ. Σαχινίδης ΔΝΤ: Επιλογή μας από την αρχή!":

>> http://www.alphafm.gr/?p=1349

>> http://tinyurl.com/64wet5a

>> http://www.antinews.gr/2010/05/10/44848/

Μια από τις πρώτες ψύχραιμες φωνές, ο Γ. Δελαστίκ, το είχε αναλύσει ήδη από τις 10 Μαΐου 2010, αμέσως μετά την "παράδοσή" μας στο ΔΝΤ:

"Θα επιβιώσει άραγε το ευρώ;"

Ο Σαχινίδης είχε πει:

"...Οταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο", είπε και χαρακτήρισε το ΔΝΤ ως "πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά..."

Το θέμα μάλλον έχει κλείσει. Δεν έχει πλέον και τόση σημασία αν η κυβέρνηση ήξερε αλλά δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να πει την αλήθεια.

Το θέμα είναι μέχρι πότε τα τσιράκια στα ΜΜΕ θα συνεχίζουν να βρίσκουν απίθανες "αιτιολογήσεις" για κατά συνείδηση ψεύτες, απατεώνες, αδίστακτους, άπληστους πολιτικούς, οι οποίοι εδώ και πολύ καιρό έχουν διαχωρίσει τη δική τους τύχη από την τύχη του λαού και της χώρας τους.



ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 21/2/2011 (Δ)


Και βέβαια, για ιστορικούς λόγους, η περίφημη ομιλία του πρωθυπουργού στο Ζάππειο στις 13 Ιανουαρίου 2010 γαι τις πρώτες 100 ημέρες διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ:

"Δεν τίθεται θέμα προσφυγής στο ΔΝΤ" (Πρώτο Θέμα, 14/1/2010)

"...«Δεν υπάρχει ανάγκη προσφυγής στο ΔΝΤ...Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ ούτε να προσφύγουμε στο ΔΝΤ. Δεν το έχουμε ανάγκη», δήλωσε ο πρωθυπουργός..."

Και το video της συγκεκριμένης δήλωσης, για τις επόμενες γενιές:





ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 22/2/2011 (E)


Τυπικά, το παρακάτω βίντεο δεν έχει άμεση σχέση με το θέμα του παραπάνω άρθρου, αλλά είναι φανερό πως η κατάσταση έχει αρχίσει να ξεφεύγει πλέον από τον έλεγχο των κυβερνώντων, ειδικά μετά την παραπάνω αποκάλυψη.

Η εκδήλωση είναι από το Βερολίνο εχθές, όπου βρέθηκε ο πρωθυπουργός εν όψει της σημερινής συνάντησης με την Α. Μέρκελ. Οι Έλληνες φοιτητές φωνάζουν:

"...Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, και ληστεύει το λαό..."


.

Σάββατο, 12 Φεβρουαρίου 2011

Πάμε για εκλογές

Λόγω εργασίας είχα την ευκαιρία(!) να βρεθώ εκτός Ελλάδας για κάμποσες ημέρες, να επιστρέψω για 48 ώρες και να ξαναφύγω, πίσω σε μια χώρα χωρίς Internet και χωρίς αυτά που εμείς εδώ θεωρούμε αυτονόητα. Πέτυχα όμως την κατάλληλη στιγμή: η τρόικα και το ΔΝΤ μόλις ανακοίνωσε ότι περνάμε στη δεύτερη φάση, αυτή του ξεπουλήματος.

Ήρθαν λοιπόν οι αφέντες του τόπου, είδαν, δήλωσαν, και έφυγαν χασκογελώντας. Και εμείς εδώ μείναμε με τα "ενημερωτικά" δελτία της πλάκας, να τους κατηγορούν για αλαζονεία και θράσος, αλλά μόνο τώρα, αφού έχουν φύγει. Και το μόνο που είναι σίγουρο πλέον, τόσο αναπόφευκτο που ήδη ετοιμάζουν τον τρόπο που θα το πλασάρουν στα κανάλια, είναι ότι πάμε για εκλογές, τελευταία Κυριακή του Μαρτίου ή την πρώτη Κυριακή του Απριλίου.

Η επίσκεψη της τρόικας και τα 50 δις


Τον περασμένο Δεκέμβριο η κυβέρνηση δήλωνε ότι θα μπορούσε να βρει περίπου 3 δις ευρώ, ίσως και 7 αν ζοριστεί πολύ(!), από αποκρατικοποιήσεις μέχρι το 2013. Εχθές μάθαμε ότι "πρέπει" να βρούμε 50 δις, μέχρι το 2015. Και όλοι, υποτίθεται, έμειναν με το στόμα ανοικτό. Λες και δεν ξέρουμε ότι ο τοκογλύφος πρώτα δανείζει και μετά στέλνει τους μπράβους να τρίψουν το λαιμό αυτού που τους χρωστάει.

Είμαστε πλέον και επίσημα στη 2η φάση του τυφλοσούρτη που έχει το ΔΝΤ για την "εξυγίανση" χωρών. Πρώτα έδωσαν τη χαριστική βολή στην οικονομία του κράτους, βάζοντας ένα απίστευτο φέσι για πολλές δεκαετίες. Ταυτόχρονα επέβαλλαν "αναγκαία" μέτρα στο σύνολο του πληθυσμού (πλην ολίγων), ξεζουμίζοντας εντελώς την αγοραστική δύναμη και καταστρέφοντας κάθε δυνατότητα ανάκαμψης "εκ των έσω".

Έτσι, θεμελιώθηκε η αίσθηση του "δεν πάει άλλο", ότι "δεν υπάρχει σάλιο" όπως έλεγε και ο Λοβέρδος - ακριβώς ότι χρειάζεται για να στραφούμε αλλού για την αποπληρωμή. Να πούμε αμέσως ναι σε κάθε άλλη παράλογη απαίτηση, όπως π.χ. το ξεπούλημα βασικών κρατικών υποδομών όσο-όσο, όχι προσωρινά αλλά μόνιμα.

Σε ένα από τα οικονομικά "θαύματα" του ΔΝΤ (από τη δεκαετία του '80), στη Γουατεμάλα, υπάρχει ραγδαία οικονομική ανάπτυξη και άφθονες επενδύσεις από το εξωτερικό. Ταυτόχρονα, 1 στα 3 παιδιά είναι υποσιτισμένα και η κάθε οικογένεια πληρώνει σχεδόν το 1/4 του μηνιαίου εισοδήματός της για την αγορά πόσιμου νερού από την ιδιωτική εταιρία ύδρευσης της χώρας. Όποιος αναρωτιέται ποιο είναι το μέλλον της Ελλάδας μετά από 20 χρόνια μνημονίου και ΔΝΤ, εκεί πρέπει να κοιτάξει.

"Υπέροχη Μακροοικονομία" (ΕΞΑΝΤΑΣ)

Η "θρασεία" τρόικα και η "αντίδραση" της κυβέρνησης


Δεν πρόλαβα να δω ακριβώς τι έγινε εχθές στην Ελλάδα, αλλά από όσα διαβάζω σήμερα σε εφημερίδες και στο δίκτυο, φαίνεται ότι παίχτηκε απίστευτη παράσταση. Μεταμεσονύκτια κιόλας, με τον Πεταλωτή να βγάζει "οργισμένη" (λέει) ανακοίνωση της κυβέρνησης για το ύφος των τροϊκανών.

Η συνέντευξη τύπου της τρόικας έγινε κατά τις 3μμ, μετά από αναβολή την Πέμπτη, χωρίς την παρουσία της κυβέρνησης (τι περίεργο...). Εκεί απάντησαν σε όλα με ειρωνικά και υποτιμητικά σχόλια, λες προγραμματισμένοι να προκαλέσουν την οργή όλων, και μετά να φύγουν πριν δοθεί η "ευκαιρία" στην κυβέρνηση να απαντήσει. Και κατά τις 2πμ το βράδυ, αφού είχαν φύγει από τη χώρα, ο Πεταλωτής βγήκε και "τους τα έψαλλε" για τα καλά, με οδηγίες από τον "οργισμένο" πρωθυπουργό.

"Τρόικα: Θύμωσε μέχρι και η ...κυβέρνηση" (enet.gr, 12/2/2011)


Προς τι η όλη βαβούρα; Δύο κυρίως λόγοι:
  1. Άλλοθι για την κυβέρνηση, για ότι ακολουθήσει και για την επερχόμενη αποτυχία.

  2. Για να δείξει το ΔΝΤ στις "αγορές" και στους Γερμανούς ότι είναι εδώ για να μείνει.

Η κυβέρνηση αποκτά ένα επικοινωνιακό χαρτί για να περιφέρει στα κανάλια τις επόμενες εβδομάδες, δείχνοντας με το δάχτυλο το "κακό ΔΝΤ", κερδίζοντας τη συμπάθεια των προβάτων. Και το ΔΝΤ βάζει δευτέρα και πατάει γκάζι, για να περάσουν όσο μπορούν περισσότερες "μεταρρυθμίσεις" μέχρι τις αναπόφευκτες πλέον εκλογές.

Οι επερχόμενες εκλογές


Γιατί οι εκλογές είναι πλέον αναπόφευκτες; Τρεις λόγοι:
  1. Τα "μέτρα" δεν προχωράνε. Είναι πλέον φανερό σε ΟΛΟΥΣ, ακόμα και στους πιο σκληροπυρηνικούς κυβερνητικούς και στο ίδιο το ΔΝΤ. Μόνο που οι τροικανοί το ήξεραν, από την αρχή. Το ζήτημα δεν ήταν ποτέ η αποπληρωμή του χρέους. Το ζητούμενο είναι η μονιμοποίησή του, ως μηχανισμού ελέγχου της χώρας.

  2. Κλείνοντας ένα χρόνο από το μνημόνιο (Μάιος 2010), η αίσθηση της ευθύνης και της λογοδοσίας δεν έχει ακόμα παγιωθεί στη συνείδηση του λαού, σε επίπεδο αιτίου-αιτιατού, με την παρούσα κυβέρνηση. Όλοι σχεδόν βρίσκονται ακόμα στην κατάσταση τυ αρχικού "σοκ" (το "δέος" δεν έχει έρθει ακόμα).

  3. Τον Απρίλιο εκπνέει η τελευταία ευκαιρία για τα κόμματα να πάνε σε εκλογές με λίστα και όχι με σταυρό, δηλαδή να καταρτίσουν αμιγώς σκληροπυρηνικά και "συμπαγή" ψηφοδέλτια με βουλευτές-στρατιωτάκια. Δεν υπάρχει πιο επιτακτική ανάγκη από αυτό, περιόδους αντιδράσεων και "ανταρτών" βουλευτών.

Μα καλά, θα σκεφτεί κάποιος. Είναι λογικό να πάνε σε εκλογές τώρα, που όλος ο κόσμος είναι στα κάγκελα και καταριέται ολημερίς την τρόικα και το ΔΝΤ που έφερε αυτή η κυβέρνηση;

Εδώ ακριβώς έρχεται το χθεσινό "σκετσάκι" με τη συνέντευξη της τρόικας. Από εχθές αρχίζει να οικοδομείται η εικόνα της "κακής τρόικας" και της "περήφανης κυβέρνησης", με τη βοήθεια των οργουελικών καναλιών εννοείται, τα οποία υποθέτω σήμερα θα δίνουν τα εύσημα στην κυβέρνηση για την πυγμή που δείχνει. Έμαθα μάλιστα ότι ο πρωθυπουργός μας έκανε και παράπονα στον ίδιο τον Στρος Καν, ο οποίος του είπε πως έχει δίκιο και υποσχέθηκε να "τραβήξει το αυτάκι" στα υπαλληλάκια του.

"Πολιτική «θύελλα» για τις απαιτήσεις της τρόικας" (skai.gr, 12/2/2011)

Έχουμε 6-7 εβδομάδες καιρό μπροστά μας για να δούμε αυτή τη "μεταστροφή κλίματος". Η τρόικα θα γίνεται όλο και πιο προκλητική στις απαιτήσεις και στις δηλώσεις της, η κυβέρνηση όλο και πιο δυσαρεστημένη, ο κυρίαρχος λαός (πρόβατα) όλο και πιο φιλικός προς τους "περήφανους" κυβερνώντες.

Και λίγο πριν την επέτειο του ενός χρόνου με ΔΝΤ στη χώρα, πριν ακόμα ο κατά κανόνα απληροφόρητος ψηφοφόρος συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί σε αυτούς τους 12 μήνες και ποιον πρέπει να "πάρει με τις πέτρες" (όπως είχε πει ο πρωθυπουργός), θα έχουμε άλλη μια ηρωική απόδραση μέσω της κάλπης, όπως με όλους σχεδόν τους προηγούμενους "καταλληλότερους".

Μόνο που μόλις περάσει το "σοκ" έρχεται το "δέος". Και όποιος από δαύτους μείνει στην Ελλάδα, τροικανογλύφτες, δημοσιοκάφρους, υπαλληλάκους διεθνών τοκογλύφων, θα καταλάβει ότι δεν υπάρχει θέση για όλους στο διεθνές τζετ-σετ. Αυτοί θα μείνουν εδώ, και τότε δεν τους σώζει τίποτα.

Ελπίζω να έχουν το στοιχειώδες ένστικτο αυτοσυντήρησης και να αλλάξουν τροπάριο. Ο στρατός στην Αίγυπτο το συνειδητοποίησε αυτό από την αρχή, γι' αυτό και ουδέποτε εναντιώθηκε στους διαδηλωτές. Τώρα που ο Μουμπάρακ είναι πλέον παρελθόν, οι στρατιώτες ποζάρουν με παιδάκια πάνω στα άρματα, πανηγυρίζοντας μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο.

"Αίγυπτος: Η πρώτη μέρα χωρίς τον Μουμπάρακ" (enet.gr, 12/2/2011)

.