Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2011

In death ground, fight

By now, everyone knows what is going on in Greece and what's in stake here. It's not a bailout problem, it's not even a debt crisis. It's all-out war, waged against the euro, the EU and every sovereign country that stands against financial weapons of mass destruction.

By now, lines have been drawn. No one can invoke the alibi of ignorance or "positive thinking". It's plain and simple: extortion by all means, by every possible terroristic "weapon", targeted against the Greek people, by its own government.

Like yesterday's statement by vice-president Pagkalos, who said that if Greece goes bankrupt and returns to national currency, the riots that will follow will demand a dynamic intervention of the Army and tanks in the streets of Athens. Sounds familiar? That's right, the same direct threat was posed to US Senate back in 2008 by H. Paulson, when he said that the first bailout package (around $700 bn) for banks should be voted a.s.a.p. within 24 hours or National Guard would have to take the streets. Senators made public statements of similar threats in the US Senate, the very same night the vote was on.

So, it seems all bets are off. And gloves are off too. No more media-shaped "solutions" and more "unjust but necessary" austerity measures. The statements are crystal clear. Afterall, in Naomi Klein's classic book "The Shock Doctrine", after the subsequent waves of shock therapy, the victim becomes resilient, so the only next step available is enforcing by brute force. It seems that Greece has come exactly to this point, since PM has clearly stated last week that there is no way he will go to democratic elections, despite the unprecedented social unrest and riots for over a month now.

Well, there is still one thing that all Greeks can do:

"In difficult ground, press on; On hemmed-in ground, use subterfuge; In death ground, fight."
- Sun Tzu, "The Art of War"

"48 hours on the streets - 28/6 and 29/6" (promo video):

In Game Theory, there is a notion called "credible threat". It says that, when the current state or "equilibrium" becomes too costly for one side, it can decide to swing strategy and "dive down the cliff". The mere threat of doing so is enough to make the opponent play defensive too, especially when in the case of a total collapse he's got much more to loose than the freaked-out "slave".

Of course, all these does not mean that the new austerity measures will not pass. On the contrary, the more the social unrest and pressure builds up outside the Greek parliament, the more afraid and submissive the people inside it become. The question is, what they can do afterwards, how they will walk out in the streets among the people that literally hate them, and for how long they can get away with their unaccountability.

And that is why it is important to fill the streets of Athens and other cities in Greece, the hours that the new austerity measures will be discussed and voted inside the parliament. Not only for Greece, but for the euro, the future of EU and the shape of our democratic societies too.


Τρίτη, 21 Ιουνίου 2011

O.P.D.: Other People's Debt

Today all the local media in Greece are focused on the parliament and the vote of confidence that the "reshaped" Greek government seeks, in order to push on without problems the new package of austerity measures and wholesale deals of national assets. Although the people in Greece get more and more frustrated and pissed off with this hard government line, there is no doubt whatsoever that the pro-government party members of the parliament will vote for it, both hands. It's all a matter of priorities - their own priorities.

The 'Syntagma sq' factor

The social media and the hard austerity measures that hit the everyday people since May 2010 and the first EU-IMF bailout of Greece, imposing an unimaginable burden and unthinkable "legal rights" to the lenders, have played a major role in people's awakening. The truth is that the current government has experienced a full year of small to no reaction to the first austerity measures. Partly due to people's self-afflicted guilt, part of it due to the orchestrated pro-government local media in Greece. And so, new measures where pushed on, more cuts were made to pensions and wages. Again, and again, and again...

But that was until people decided enough is enough. The demonstrations in Spain this May was the necessary spark that ignited massive demonstrations of historic proportions here in Greece. No political parties involved, no worker's syndicates, no specific groups or flags - except the flags of Greece, of Spain, of Ireland. Against all odds, against provocateurs and zero coverage by the local media (at least during the first days), people continue to gather every single day in Syntagma square, in front of the parliament building.

Now, some 13-14 months since Greece's bailout deal with EU and IMF, people in Greece know exactly what is going on. It's not a bailout, it's not even a loan. It's a wholesale contract, a financial war against Greece and euro, waged by the economic hitmen of hedge funds and banks throughout Europe and USA.

And the people are pissed off. Really pissed off. By their own government, by the EU that betrayed their trust on believing it's a community of countries instead of banks, and by the untouchable financial terrorists that rip Europe apart without any consequences. Greeks do not care anymore if they are "saved" or not, because they know that this essentially means selling off the entire country. They are fully aware of that now. And they just want some heads on the plate.

The super-debt deal

On Wednesday 15/6, massive demonstrations in Greece turned into riot clashes when provocateurs infiltrated Syntagma square and started fighting against the police and against the demonstrators themselves(!) when they tried to flush them out. The government had the chance to go into a full 24-hour alert, leak some fake "hints of intentions" to the media saying that the prime minister might resign within the day, only to end up with a mild restructuring of the government, changing faces but not the austerity policies.

Max Keiser, the notorious figure of "markets-finance-scandal" report in RT channel, was in Athens during the clashes of 15th and broadcasted some very interesting things. Along with him, except from his partner Stacy Herbert of course, Kiriakos Tobras and George Noulas, the two lawyers that filled a lawsuit against Goldman-Sachs and other hedge funds that orchestrated Greece's collapse. These reports say it all. It's pretty much a wrap-up of what caused the economic disaster in Greece and what happens now:

Max Keiser, K. Tobras and G. Noulas on Alex's Jones show on Infowars.com (16/6/2011)

Additionally, Demetri Kofinas, a Greek blogger and radio host in NY was recently a guest in Keiser's show, explaining why and how Greece's prime minister may be prosecuted for "dark" financial deals under the table, months before coming into power and before Greece's bailout plan in May 2010.

"Keiser Report", ep.157, 21/6/2011, RT.com:

>> http://rt.com/programs/keiser-report/keiser-herbert-debt-greece/

In short, the Greek Post bank bought some 1.3 bn euros worth of CDS from US banks back in 2007, which were later sold (in 2010) to financial entities of unclear identity. When Greece started to fall and few months later, these "unclear entities" secured some 27 bn euros in net profit. The deal was brought to the attention of the media and the parliament itself last month when a member of the opposition directly accused the Greek prime minister of acting on behalf of foreign brokers.

The amazing thing is, no charges where filed, even against the accuser (if it was false), the financial institution mentioned by him denied any involvement but no further details where given (not even by the Greek Post bank), and the Noulas-Tobras lawsuit has received a warm welcome in the Greek Lawyers Union when it was presented there a few days ago.

Greece's prime minister is now "charged" by the people, not with incompetence, like it was the case some few months ago, but with blunt premeditated fraud against the entire country. First it was: (a) the bailout plan is good, but it is not implemented correctly. Soon this turned into: (b) the bailout plan is impossible, it gets the entire country into wholesale, with no way out from the economic collapse. Now, it is more like: (c) w.t.f. is this guy doing, setting up "targets" for his "investing" friends from abroad? Recent "discoveries" show that he got into a deal with IMF long before it was necessary (December 2009) and against every promise he made not to do so (general elections, 2009), so the option (c) becomes more and more popular among Greeks now. In any case, the minimum charge that everyone agrees to against him is pure incompetence.

"Other People's Debt (OPD)" is becoming a huge and extremely successful deal here in Greece, with the government's full acknowledgment, if not co-funding. According to D. Kofinas and his report on Keiser's show, the US banks hold some $129 bn worth in CDS deals regarding Greece's default. If that comes, which seems more and more probable, these banks will have a collapse greater than that of 2008. Same thing for EU banks, only here the toxic problem is Greek bonds, primarily in French and German banks, which may experience a 20-40% "haircut" and say "thank you" on top of that.

Now what?

In his chat with Alex Jones, Max Keiser said that on the first day of his stay here in Athens (14-17/6) went into the wrong hotel by mistake, right beside his own, at Syntagma square. As he describes in the interviews (see videos above), he met with Steve Forbes, one of the biggest investors and hedge fund owners. When Max asked what does he thing about the situation in Greece, St. Forbes said "...It's a lifetime opportunity. We're going to buy everything. Airports, power companies, water companies, everything. It's a great deal..."

The Greek government is now 18 months without any plan, financial or other, except how to better serve the loans and secure the "investors'" money that are buying everything. The major opposition party is afraid to say it's actually backing up these policies, while the other parties rip their clothes off inside the parliament and on news channels, but plan to walk away from today's vote of confidence in the parliament, granting an easy win for the government now needs only 120 votes (instead of 50%, which is 150 votes).

The fact is that, if left opposition parties walk out, the vote of confidence can be passed with only 120 votes and the new austerity plan (referred to as "bailout 2") can be passed with 128 votes - maybe even 75 votes(!) if all parties walk out, except the governing one. Which means that, essentially, there is almost no chance of any last-moment surprise. Even in this case, any political party that walks away from any of these two critical votes in the parliament (today and later this month) secures an easy win for this government. Also, the recent cabinet restructuring gave the pro-government members the necessary alibi to vote for these new measures, despite all demonstrations and public unrest.

As I have mentioned before (articles in Greek), the cabinet restructuring was the first option from the start for this government. It is buying time, until deep summer comes and people get too tired demonstrating on the streets of every major city in Greece. The new austerity-wholesale plan will be pushed on successfully, but what comes after that is very unclear.

According to the general belief and "confessions" by some parliament members with inside information, EU and IMF have already planned Greece's bankruptcy to occur in 2015, with the full consent of the current government in Greece. By then, all the toxic products will have "migrated" to public assets and pension funds, all valuable public companies and mineral assets will be owned by foreign organizations, and the only ones that will be paying the price of all that are the everyday people of Greece. It's the same, unmistakable trademark of an economic "kill" of a country, as it has occurred time and time again in every single of the 157+ cases that IMF got involved for the "bailout" of an over-debted country in the past.

The level of "success" of this plan, how exactly will be execute and to what extent the people in Greece are willing to let it be implemented, is something to see in the next months and (probably) years. One thing is certain: it does not include people on the streets and it does not react to that in a democratic way.

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

Οι #aganaktismenoi μαθαίνουν το Σύνταγμα στο #Syntagma

Ένα από τα καλά των όσων συμβαίνουν εδώ και τρεις εβδομάδες στο κέντρο της Αθήνας και στις άλλες πόλεις της Ελλάδας είναι ότι οι πολίτες αρχίζουν επιτέλους να ασχολούνται με την πολιτική και όχι με τους πολιτικούς. Και ειδικά με το Σύνταγμα και τα συνταγματικά τους δικαιώματα, αντί για την μέχρι τώρα κομματική υπακοή και τυφλή πίστη.

Η απίθανη κωλοτούμπα του πρωθυπουργού με τη μη-παραίτηση και τη μη-συνεργασία που τελικά έγινε ανασχηματισμός δεν ήταν απλώς άλλο ένα επικοινωνιακό φιάσκο. Άλλωστε, δεν ήταν η πρώτη φορά που ο πρωθυπουργός ήταν έτοιμος για μια πολύ σημαντική δήλωση μετά από σειρά συναντήσεων και οι δημοσιογράφοι έμειναν να περιμένουν, να περιμένουν... και να περιμένουν... και μετά από 6-7 ώρες να βγαίνει μια δήλωση-ανέκδοτο, σχεδόν κοροϊδεύοντάς τους για την υπομονή τους.

Το ένα σενάριο και οι τρεις ερμηνείες

Μετά τις πρώτες πρωινές συναντήσεις του την περασμένη Τετάρτη (15/6), ειδικά με τον πρόεδρος τη δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός φαίνεται να διαπραγματεύτηκε ακόμα και την παραίτηση του ίδιου από τη θέση του και τη δημιουργία μιας νέας κυβέρνησης "κοινής αποδοχής", αρκεί να περάσει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα (=> μνημόνιο 2.0).

Το κατά πόσο αυτό ήταν αλήθεια ή όχι δεν μπορούμε να το ξέρουμε 100%, μια και τα ΜΜΕ στην Ελλάδα έχουν εδώ και πολύ καιρό εγκαταλείψει το πραγματικό ρεπορτάζ και απλώς αναμεταδίδουν τις κομματικές δηλώσεις, ερμηνεύοντάς τες όπως θέλουν κατά περίπτωση. Το κατά πόσο η πρόθεση του πρωθυπουργού ήταν γνήσια και ειλικρινής είναι επίσης δύσκολο να το μαντέψουμε, τουλάχιστον όχι πριν εξετάσουμε τα τρία πιθανά ενδεχόμενα:
  1. ειλικρινής πρόταση παραίτησης, "για το καλό της συναίνεσης", η οποία απλώς απέτυχε λόγω ασυμφωνίας με τον κ. Σαμαρά.
  2. προσπάθεια ενδιάμεσου συμβιβασμού, με σκληρό παζάρι με τον Σαμαρά, το οποίο κάπου στο δρόμο απέτυχε.
  3. καμία πραγματική πρόθεση παραίτησης, απλώς επικοινωνιακό παιχνίδι που γύρισε μπούμερανγκ.

Και στις τρεις περιπτώσεις, το αποτέλεσμα ήταν τραγικό επικοινωνιακά. Στην πρώτη περίπτωση, γιατί η δημόσια "σχεδόν-παραίτηση" του πρωθυπουργού εκ των υστέρων ανακλήθηκε, αδυνατίζοντας ακόμα περισσότερο την εικόνα του. Στη δεύτερη, γιατί δείχνει προτεραιότητα του ίδιου (και του Σαμαρά) στο παζάρι και στις προσωπικές φιλοδοξίες παρά σε μια "συγκυβέρνηση σωτηρίας" που υποτίθεται θα σώσει τον τόπο. Και στην τρίτη περίπτωση, γιατί προσθέτει ένα ακόμα ψέμα και ξεκάθαρο δημόσιο εμπαιγμό των θεσμών από μια κυβέρνηση που δεν έχει πια προηγούμενο σε αυτό το επίπεδο.

Τι επιτρέπει το Σύνταγμα

Με τον κίνδυνο της παρερμηνείας, αφού δεν είμαι συνταγματολόγος (ούτε καν δικηγόρος), παραθέτω τα αντίστοιχα άρθρα του Συντάγματος σχετικά με τον ορισμό και την παραίτηση πρωθυπουργού και κυβέρνησης:

Διεξοδική ανάλυση των παραπάνω, ειδικά την περίπτωση πρόωρης προσφυγής σε εκλογές μετά από παραίτηση της κυβέρνησης, υπάρχει στο blog του e-Lawyer από τον περασμένο Νοέμβριο. Με λίγα λόγια, οι διερευνητικές εντολές από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ξεκινούν πάλι από το πρώτο κόμμα πλειοψηφίας, μετά στο δεύτερο, τρίτο, κτλ, και μετά για κυβέρνηση συνεργασίας όλων. Αν καταψηφιστούν δύο κατά σειρά κυβερνήσεις σε ψήφο εμπιστοσύνης, πάμε πάλι για εκλογές.

Ο e-Lawyer καταλήγει ότι (Νοέμβριο 2010):
"...Αν λοιπόν θεωρήσουμε ότι το Μνημόνιο και τα παραρτήματά του αποτελούν την ύλη μιας σειράς δημοσιονομικών αποφάσεων και η διενέργεια δημοψηφισματικού χαρακτήρα εκλογών γίνεται ειδικά για αυτό το θέμα, δεν συμβαδίζει με το πνεύμα του Συντάγματος..."

Όμως τώρα, ένα χρόνο μετά, είναι ολοφάνερο πλέον σε όλους ότι το περίφημο μνημόνιο, που αποτελεί απλώς και μόνο παράρτημα της Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης (ΣΔΔ), αφορά σε καίρια εθνικά θέματα και εθνική κυριαρχία, κατά ομολογία του ίδιου του πρωθυπουργού, και όχι απλά σχέδιο δημοσιονομικής πολιτικής. Επομένως, η ψήφιση της συνέχειάς του με τη μορφή του "μεσοπρόθεσμου" ασφαλώς και αποτελεί ζήτημα εθνικής σημασίας που δικαιολογεί την πρόωρη προσφυγή σε εκλογές.

Το ενδιαφέρον(...) Άρθρο 52

Αυτές τις μέρες οι "αγανακτισμένοι" να επικαλούνται συνεχώς το Άρθρο 120, περί της τήρησης του Συντάγματος από τους πολίτες, ειδικά σε συνθήκες προσπάθειας κατάργησής του με τη βία (δικτατορία). Αλλά εξίσου ενδιαφέρον, ίσως και περισσότερο στις σημερινές συνθήκες (αφού δεν έχουμε κατάλυσή του με τη βία), είναι το παρακάτω:

Άρθρο 52: Ελεύθερη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης

H ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας, που έχουν υποχρέωση να τη διασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση. Nόμος ορίζει τις ποινικές κυρώσεις κατά των παραβατών της διάταξης αυτής.

Το εξαιρετικό ενδιαφέρον έγκειται σε τρία πράγματα:
  • "ελεύθερη" και "ανόθευτη" έκφραση: Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί και ως δικαίωμα διασφάλισης της ελευθερίας και της δημοκρατικότητας του Τύπου και των ΜΜΕ. Δηλαδή, όταν τα κανάλια παραπληροφορούν, ποδηγετούν ή προβάλλουν εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα (π.χ. εστίαση σε μικρούς θύλακες βίας), ελέγχονται για τη συνταγματικότητά τους.
  • "όλων των λειτουργών" της Πολιτείας: Συμπεριλαμβάνει όχι μόνο τις πολιτικές ηγεσίες, αλλά και τα σώματα ασφαλείας. Με άλλα λόγια, η "ελεύθερη έκφραση της λαϊκής θέλησης προστατεύεται αυτομάτως και από την Αστυνομία, εφόσον χρειαστεί πάνω και πέρα από την κάθε εντολή ανωτέρων.
  • "υποχρέωση" να τη διασφαλίζουν "σε κάθε περίπτωση": Τα παραπάνω δεν είναι απλώς δυνατότητα, αλλά ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, και μάλιστα σε κάθε περίπτωση. Δεν είναι ανάγκη να πάρει εντολές ο αστυνομικός για να εμποδίσει και να συλλάβει τον κουκουλοφόρο να διασπάσει μια ειρηνική διαδήλωση.

Ας ξέρουμε όλοι δυο-τρία βασικά πράγματα για το Σύνταγμα, την επόμενη φορά που θα βρεθούμε σε καταστάσεις όπως αυτές που ζήσαμε την περασμένη Τετάρτη στο κέντρο της Αθήνας. Αν μη τι άλλο, είναι το μεγάλο κέρδος από αυτά που συμβαίνουν εδώ και τρεις εβδομάδες.

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Βάπτισμα πυρός στο #Syntagma

Επιτέλους έγινε και αυτό. Ήταν αναμενόμενο, απλά θέμα χρόνου να δούμε τα γνωστά μαυροφορεμένα ανθρωπάκια, με το χαλαρό βήμα και να ανορθόγραφα συνθήματα, να κάνουν μπάχαλο άλλη μια ειρηνική συγκέντρωση, με την πλήρη ανοχή της αστυνομίας. Και, προς θεού, κανείς δεν λέει ότι δεν έχουν δικαίωμα να λένε ότι θέλουν. Αλλά αυτή τη φορά ήταν απόλυτα ξεκάθαρο τι ακριβώς έκαναν και ποιον εξυπηρέτησαν.

Σύντομο ιστορικό των γεγονότων

Το πανηγυράκι είχε ξεκινήσει από νωρίς το πρωί. Η κατάσταση μύριζε μπαρούτι από τα ξημερώματα, όταν υπό την κάλυψη του γενικού blackout στα ΜΜΕ (όπως πάντα άλλωστε σε ημέρες γενικής απεργίας), η Βουλή είχε μετατραπεί σε σιδηρόφρακτο φρούριο με ειδικούς τοίχους τύπου Γένοβας. Περίπου 1500 αστυνομικοί, 300 μοτοσυκλετιστές και 30 κλούβες των ΜΑΤ είχαν παραταχθεί περιμετρικά στα σημεία όπου οι "αγανακτισμένοι" είχαν από την προηγούμενη μέρα ανακοινώσει ότι θα συγκεντρωθούν για την ειρηνική "πολιορκία" του κοινοβουλίου. Παράλληλα, σχεδόν ολόκληρη η Βασ. Σοφίας είχε κηρυχθεί σε "no-man's-land", απαγορεύοντας τη διέλευση ακόμα και σε πεζούς.

Τα "περίεργα" συμβάντα ξεκίνησαν κάπου μετά τις 10 με 11 το πρωί. Καθώς ο κόσμος μαζεύτηκε και "πάγωσε" με τη θέα του μεταλλικού κλοιού γύρω από το κοινοβούλιο, άρχισαν και τα πρώτα σπρωξίματα, βρισιές, προσπάθειες να σπάσουν το φράγμα. Αρχικά συμβολικά, όχι με σκοπό να εισβάλλουν περιμετρικά στο χώρο της Βουλής, απλώς να το ρίξουν. Χαρακτηριστικά, στο πρώτο βίντεο που κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο φαίνεται καθαρά η ανοικτή πλευρά στα αριστερά και αστυνομικοί απλώς να κοιτάζουν τον κόσμο να κουνά τον τοίχο πέρα-δώθε με μανία. Κάπου εκεί η ΕΣΗΕΑ ανακοινώνει εκτάκτως ότι διακόπτει την απεργία της και όλα τα κανάλια, που ξέρουν να μυρίζονται αίμα, βρίσκονται ετοιμοπόλεμα με live συνδέσεις από το Σύνταγμα.

Κάπου εκεί, το κανάλι της Βουλής αποφασίζει ότι πρέπει αυτό να απεργήσει και διακόπτει την απευθείας μετάδοση, ανακουφίζοντας τους 30-35 βουλευτές που κατάφεραν(!) να φτάσουν εκεί και που φαίνονταν φανερά φοβισμένοι και αμήχανοι με όσα συνέβαιναν ακριβώς απ' έξω. Σε αυτό μέτρησαν και οι πρωτοφανείς εικόνες των αυτοκινήτων του πρωθυπουργού και του προέδρου της Δημοκρατίας να διασχίζουν με ταχύτητα τη Βασ. Σοφίας, μέσα σε ένα "διάδρομο" αστυνομικών", και να δέχονται φραστικές επιθέσεις, μούντζες, μπουκάλια και νεράντζια από εξοργισμένο κόσμο. Παρόμοιες "επιθέσεις" δέχτηκαν πάρα πολλοί βουλευτές και υπουργοί, ενώ άλλοι δεν τόλμησαν καν να πλησιάσουν τη Βουλή.

Περίπου μισή με μία ώρα αργότερα, ο αρχηγός της ΕΥΠ βρέθηκε να επισκέπτεται εκτάκτως το μέγαρο Μαξίμου. Ομολογουμένως μια πολύ περίεργη και αναπάντεχη συνάντηση και συγκυρία. Κανείς δεν ξέρει ακόμα τι ακριβώς συζητήθηκε ή ποιος ζήτησε τη συνάντηση (ο πρωθυπουργός ή ο αρχηγός της ΕΥΠ). Κατά πάσα πιθανότητα, η ενημέρωση ήταν για το επίπεδο οργής στους δρόμους, το "τσαμπουκόμετρο" όπως είπε κάποιος πολύ χαρακτηριστικά, ειδικά μετά από καμιά 10αριά προσαγωγές "ύποπτων περαστικών" μπροστά από το Πολεμικό Μουσείο λίγο νωρίτερα.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Όλα τα blogs σήμερα γράφουν τι επακολούθησε, όχι μόνο αυτά που έδειξαν οι κάμερες αλλά κυρίως αυτά που δεν έδειξαν ποτέ, τις προσωπικές μαρτυρίες. Οι ομάδες των ΜΑΤ στη Βασ. Σοφίας άρχισαν να παρατάσσονται (με εντολή φυσικά) κάθετα ΜΕΣΑ στον κόσμο, φορώντας πλέον πλήρη εξάρτυση και έτοιμοι για μάχη. Ακριβώς μισή ώρα μετά, λίγο αφού κατέληξαν στο Σύνταγμα τα πρώτα μπλοκ των διαδηλωτών από τις απεργιακές πορείες, οι γνωστές μαυροφορεμένες ομάδες κρανιοφόρων προσέγγισε το κάτω μέρος της Βασ. Σοφίας και άρχισε να επιτίθεται στους αστυνομικούς.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή όλα ήταν σχετικά ήρεμα, ακόμα και οι αστυνομικοί είχαν δείξει ψυχραιμία στις μικροταραχές στα σιδηροφράγματα στη Βασ. Σοφίας. Αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος που ο κόσμος άρχισε να βρίζει και αν επιτίθεται στους κουκουλοφόρους, οι οποίοι μέσα σε μια στιγμή στράφηκαν από τους αστυνομικούς στους διαδηλωτές! Πραγματικές μάχες σώμα με σώμα (στην κυριολεξία), μπροστά στο κιόσκι των "300" στο πάνω μέρος της πλατείας, ξύλο με κοντάρια και πετροπόλεμος, σουρεαλιστικές καταστάσεις που έμοιαζαν με ταινία. Το "περίεργο" είναι ότι η αστυνομία δεν προστάτεψε τους διαδηλωτές, δεν συνέλαβε κανέναν από αυτούς που περνούσαν με πέτρες και λοστάρια μπροστά από τα ΜΑΤ, ξεχνώντας προφανώς ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η δικαιολογία του "Πανεπιστημιακού ασύλου" δεν έστεκε.

Τα πρώτα δακρυγόνα δεν έκαναν και πολύ καλή δουλειά, οι κουκουλοφόροι συνέχισαν τη "δουλειά" τους αλλά τελικά απωθήθηκαν από τον κόσμο, ο οποίος μάλιστα ξέσπασε σε πανηγυρισμούς. Σε ένα 10λεπτο, οι ίδιες ομάδες εμφανίστηκαν στο κάτω μέρος της πλατείας, από τα γύρω στενά, προκαλώντας ζημιές στα καταστήματα και πετώντας τις πρώτες μολότοφ στα υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας.

Κάπου εκεί, η αστυνομία άρχισε να ρίχνει πραγματική βροχή από δακρυγόνα, γύρω και ΜΕΣΑ στην πλατεία, μέχρι και στην είσοδο του Μετρό, όπου υπήρχε ακόμα χιλιάδες κόσμου. Με τον άνεμο από πίσω (τυχαίο;), τα δακρυγόνα σε δευτερόλεπτα κάλυψαν όλη την πλατεία, αναγκάζοντας αυτή τη φορά τον κόσμο να μετακινηθεί. Ευτυχώς δεν ποδοπατήθηκε κανείς, αλλά ο απολογισμός ήταν καμιά 30αριά τραυματίες πολίτες και άλλοι τόσοι αστυνομικοί (ανακοίνωση ΕΛ.ΑΣ.), με το ισόγειο του σταθμού Μετρό στο Σύνταγμα να έχει μετατραπεί σε πρόχειρο "νοσοκομείο μάχης" από ομάδα εθελοντών του Ερυθρού Σταυρού.

Οι συντελεστές της εκπομπής "Keiser Report", Max Keiser και Stacy Herbert, βρέθηκαν στην καρδιά των γεγονότων και συνέχισαν να στέλνουν φωτογραφίες και βίντεο από δωμάτιο του ξενοδοχείου King George(;), ετοιμάζοντας προφανώς την επόμενη εκπομπή τους στο RT. Φαίνεται ότι αρχίζουν να συνηθίζουν την κατάσταση στην Ελλάδα (δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται εδώ) και να απολαμβάνουν το πόσο δημοφιλείς είναι στους Έλληνες. Βέβαια δεν έχουν ακόμα "κατανοήσει πλήρως" τι συμβαίνει εδώ τον τελευταίο καιρό, αν κρίνει κανείς τα σχόλια της Stacy στο Twitter εχθές, που δήλωνε έκπληκτη πως μόλις βγαίνει στο μπαλκόνι κάποιοι μαυροντυμένοι από κάτω της πετάνε μήλα, μπουκάλια, ζαρζαβατικά...

Στο μεταξύ, στο δίκτυο είχαν κυκλοφορήσει ήδη φωτογραφίες και βίντεο με κάτι άγνωστα τυπάκια να ξεθάβουν ένα σωρό λοστάρια από τον κήπο του Ζαππείου, να τα φορτώνουν σε ένα καρότσι και να τα κουβαλούν, μπροστά σε μια ομάδα ΜΑΤ. Κάποιες άλλες φωτογραφίες δείχνουν νεαρούς με κουκούλες και μάσκες πίσω από ομάδα ΜΑΤ κάπου στο κέντρο. Υπήρξαν πολλές μαρτυρίες ανθρώπων που, στις πρώτες συμπλοκές με τους κουκουλοφόρους, "συνέλαβαν" δύο από αυτούς με ταυτότητες της Ασφάλειας. Οι επίσημες απαντήσεις της ΕΛ.ΑΣ. ήταν αντίστοιχα: (1) συνέλαβαν αλλοδαπό και κατάσχεσαν τα λοστάρια, (2) αν ήταν της Ασφάλειας, απλώς κάλυπταν τα πρόσωπά τους από τα δακρυγόνα(!), (3) "δεν προκύπτει από πουθενά κάτι τέτοιο".

Οι μάχες συνεχίστηκαν για αρκετές ώρες, ώσπου εκεί κάπου στις 6 το απόγευμα οι μαυροντυμένοι βαρέθηκαν, ξέμειναν από δυνάμεις και από πολεμοφόδια, και αποχώρησαν και πάλι ανενόχλητοι, όπως πάντα. Από τις μερικές δεκάδες προσαγωγές, υπήρξαν μόνο δύο συλλήψεις, αγνώστου ταυτότητας και κατηγορίας. Πάντως ένας νεαρός που πιάστηκε μπροστά στις κάμερες έξω από το King George έφαγε της χρονιάς του και έμεινε χωρίς ρούχα από τα ΜΑΤ, παρόλο που έμεινε (πολύ σοφά) με τα χέρια ψηλά μην αντιδρώντας καθόλου.

Τελικά, από τις 7-8μμ και μετά, η πλατεία άρχισε να γεμίζει και πάλι με κόσμο απλό, ειρηνικό, που σιγά-σιγά καταλάβαινε ότι ο πόλεμος, τουλάχιστον για σήμερα, είχε τελειώσει. Σε λίγες ώρες η πλατεία έσφυζε και πάλι από ζωή, μουσικές, χαμογελαστά πρόσωπα, αν και κάπως παγωμένα μετά τα όσα είχαν συμβεί. Και μπόλικο βήχα και φταρνίσματα. Παρά τις εξαιρετικά φιλότιμες προσπάθειες των "ομάδων καθαρισμού", στην ατμόσφαιρα υπήρχε ακόμα η βιομηχανική, καυστική μυρωδιά των δακρυγόνων, την οποία πολύς κόσμος γνώριζε για πρώτη φορά.


Μερικά σύντομα συμπεράσματα από τη "μάχη της 15ης Ιουνίου" στο Σύνταγμα:
  • Ο κόσμος δεν φεύγει. Έλαβε το "βάπτισμα του πυρός", μερικοί ένιωσαν για πρώτη φορά το κάψιμο από δακρυγόνο, αλλά έμαθαν ότι σιγά-σιγά αντέχεται.
  • Η προβοκάτσια των κουκουλοφόρων και η ανοχή της αστυνομίας ήταν απροκάλυπτη σε αυτή την περίπτωση. Αλλά πέρασε μόνο για μερικές ώρες. Αυτοί έφυγαν, ο κόσμος επέστρεψε. Και αυτό γεμίζει όλο αυτό τον κόσμο με ακόμα περισσότερο πείσμα και θέληση.
  • Τα κανάλια ξέρουν πάντα τι πρόκειται να συμβεί, πριν αυτό συμβεί. Όταν μυρίζονται αίμα, είναι αλάνθαστα. Το έχουν μάθει πολύ καλά πλέον. Με μοναδική, και ακόμα εξαιρετικά περίεργη περίπτωση, αυτή του εμπρησμού της Marfin πέρυσι το Μάιο (αυτό κάτι δείχνει από μόνο του).
  • Η πλατεία καθορίζει πλέον σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές και (αναγκαστικά) οικονομικές εξελίξεις. Κανείς δεν το παραδέχεται ανοικτά στα κανάλια, αλλά όσα συνέβησαν εχθές σε πολιτικό επίπεδο αποδεικνύουν ακριβώς αυτό. Παράλληλα, ο Dow Jones έπεσε 200 μονάδες, τα spreads και τα CDS ανέβηκαν σε ιστορικά ρεκόρ και το δικό μας χρηματιστήριο βούτηξε κατακόρυφα. Όλα αυτά, από κάποιους "αγανακτισμένους" τρελούς στο κέντρο της πόλης.

Όλος ο κόσμος ασχολείται με τη "σωτηρία" της Ελλάδας, η "σωτηρία" της συνδέεται πια ξεκάθαρα και εκβιαστικά με την ψήφιση του μνημονίου 2.0 στη Βουλή. Και η κυβέρνηση, όποια και αν είναι η σύνθεσή της, έχει αποφασίσει αν το περάσει ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ, σε συνταγματικό, πολιτειακό ή φυσικό επίπεδο, και μάλιστα μέσα στις επόμενες 8-10 ημέρες. Όλα κρίνονται στην πλατεία, στα σκαλιά απέναντι από τη Βουλή, στο κουράγιο και στην υπομονή του κόσμου. Το "training camp" της "πορτοκαλί επανάστασης" μόλις τελείωσε, τώρα αρχίζουν τα πραγματικά και σίγουρα πιο ενδιαφέροντα πράγματα.

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Άρνηση της Βουλής για σύσταση επιτροπής λογιστικού ελέγχου του εθνικού χρέους

Την Πέμπτη 26 Μαΐου έγινε συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής (με δύο ολόκληρους μήνες καθυστέρηση) η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύσταση επιτροπής «για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους». Ελάχιστα blogs και εννοείται κανένα από τα μεγάλα ΜΜΕ δεν ανέφεραν το τι ειπώθηκε εκεί. Επειδή ακριβώς αυτό είναι ένα από τα βασικά αιτήματα των διαδηλωτών που πλημμυρίζουν τις πλατείες και τους δρόμους αυτές τις μέρες σε όλη την Ελλάδα, αξίζει να δούμε τα κυριότερα σημεία των ομιλητών από όλα τα κόμματα.

Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Εισηγητής: ΣΥΡΙΖΑ (9 Μαρτίου 2011), για τη σύσταση επιτροπής «για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους»

Θ. Δρίτσας (ΣΥΡΙΖΑ):
...Προς αυτή την κατεύθυνση έχουμε δύο κεντρικής σημασίας ζητήματα: Το ένα είναι ακριβώς αυτή η δημοκρατική υποχρέωση του Ελληνικού Κοινοβουλίου να εξηγήσει ή τουλάχιστον να εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες ανάδειξης των αιτιών του χρέους.
...Δεν έχουν εξηγηθεί οι μηχανισμοί που το παρήγαγαν. Δεν έχουν εξηγηθεί στοιχεία που αφορούν το πόσα πραγματικά χρωστάμε, σε ποιους, πότε, πώς και για ποιους σκοπούς. Δεν έχει εξηγηθεί το ποιοι επωφελήθηκαν.
...Επίσης αναγκαίο είναι να μάθουμε ποιοι κερδοσκοπούν με τα CDS αυτή τη στιγμή. Ποιοι μπορούν να κερδοσκοπήσουν ή ποιοι μπορούν να έχουν αυτές τις περιουσίες, με τις οποίες παίζουν στην Ελβετία και με διάφορες καταθέσεις στο εξωτερικό; Μια τέτοια επιτροπή αυτή τη στιγμή είναι η μόνη από την πλευρά της θεσμικής λειτουργίας, που μπορεί να τα αναλάβει αυτά.

Ε. Κουτμερίδης (ΠΑΣΟΚ):
...Με τα σημερινά δεδομένα, έως το 2015, η Ελλάδα θα πρέπει να έχει αποπληρώσει περίπου 205 δισεκατομμύρια ευρώ. Είναι μία εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση και χρειάζονται άμεσα αποφάσεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς αποφασίζουμε μονομερώς και λέμε πως αυτό το χρέος το κρίνουμε επαχθές και παράνομο, οπότε το διαγράφουμε και δεν το πληρώνουμε.
...Το δημόσιο χρέος τέτοιου μεγέθους μπορεί να γίνει διαχειρίσιμο μόνο μέσω ενός επιθετικού ή, αν θέλετε, επαναστατικού προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής, ώστε να σταματήσει η τροφοδότησή του από τα ελλείμματα που παράγονται στους προϋπολογισμούς του δημόσιου τομέα.
...Πρέπει να σταματήσουμε να ζούμε με δανεικά και να δανειζόμαστε, για να ξεπληρώσουμε τα δάνειά μας. Χρειάζονται θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης, πρωτογενή πλεονάσματα, αποκρατικοποιήσεις, αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, μικρότερο και ευέλικτο κράτος.
...Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ αγνοεί πλήρως τους διεθνείς οικονομικούς κανόνες, αγνοεί πλήρως τις διεθνείς οικονομικές συμβάσεις. Αγνοεί τη βαρύτητα που έχει για το κύρος της χώρας μας και του έθνους η έγερση υποχρεώσεων που αναλαμβάνει η χώρα με τη σφραγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αγνοεί πλήρως τη δημόσια διαπόμπευση και τη γενική κατακραυγή της χώρας μας και όλων των Ελλήνων πολιτών. Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ εισάγει μεθόδους και ήθη στο παγκόσμιο δημοσιονομικό σύστημα που ανήκουν σε τριτοκοσμικές χώρες και σε μεσαιωνικές εποχές.

Κ. Τασούλας (ΝΔ):
...Η Κυβέρνηση οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες τις και οφείλουν και όλα τα κόμματα να αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί η μόνη περίπτωση που θα μας δικαιώσει σήμερα είναι αν βγάλουμε τη χώρα από την κρίση κι όχι για να επιβεβαιώσουμε ότι υπάρχει, τάχα, ένα κυρίαρχο σύστημα –σε ελεύθερη χώρα;- το οποίο πρέπει να τιμωρηθεί, επειδή οδήγησε τη χώρα σκόπιμα στη χρεοκοπία.
...Και εμείς πρέπει να το ψάξουμε, για να διακηρύξουμε παγκοσμίως ότι ένα μέρος του χρέους της χώρας είναι παράνομο και δεν πρέπει να το πληρώσουμε. Διότι μπορεί να είναι συμπαθέστατη αυτή η άποψη και δείχνει κι έναν «τσαμπουκά» ότι δεν πρέπει να πληρώσουμε το χρέος, αλλά, επαναλαμβάνω, κάθε τι έχει και την επικαιρότητά του και τη σκοπιμότητά του και την αποδοτικότητά του και την ορθότητά του.
...Κι αυτή η πρόταση την οποία σήμερα συζητάμε, δεν έχει τίποτε απ’ όλα αυτά, γι’ αυτό και τοποθετηθήκαμε έτσι. Έχοντας άποψη το χρέος, έχοντας άποψη τα αίτια του χρέους, θέλοντας να ερευνηθεί το χρέος, τοποθετηθήκαμε έτσι ως Νέα Δημοκρατία γι’ αυτή την πρόταση που εκπέμπει αυτό το λάθος μήνυμα σήμερα και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό.

Ν. Καραθανασόπουλος (ΚΚΕ):
...Έτσι, λοιπόν, ο λαός δεν φταίει για τη δημιουργία του χρέους, όπως δεν φταίει και για την καπιταλιστική κρίση. Από αυτήν την άποψη, η λογική που λέει να διερευνήσουμε κατά πόσο υπάρχει ένα χρέος επαχθές, παράνομο και οτιδήποτε άλλο, είναι μια αποπροσανατολιστική λογική.
...Γιατί τι σημαίνει; Το υπόλοιπο χρέος το οποίο δεν είναι επαχθές, είναι νόμιμο; Και δικαιολογείται, όσο και αν είναι αυτό το ποσοστό, ο λαός να καταβάλει μέσα από τη φορολογία, μέσα από τη μείωση των μισθών και των συντάξεών του, να αποπληρώσει αυτό το δημόσιο χρέος, το οποίο δημιουργήθηκε πάλι και πάντα για τις ανάγκες των κεφαλαιοκρατών;
...Εμείς λέμε: όχι. Ούτε νόμιμο, ούτε παράνομο, ούτε επαχθές. Το δημόσιο χρέος είναι χρέος αντιλαϊκό και δεν πρέπει ο λαός να το αναγνωρίσει. Δεν πρέπει ο λαός να δεχθεί να πληρώσει «δεκάρα τσακιστή» από το δημόσιο χρέος, ανεξάρτητα τι επιθετικό προσδιορισμό βάζετε.

Μ. Βορίδης (ΛΑΟΣ):
...Τι να αμφισβητήσουμε ακριβώς απ’ αυτό; Δεν έχω καταλάβει τι να αμφισβητήσουμε απ’ αυτό και σε ποια βάση. Το τι χρήση αυτών των χρημάτων έκανε το ελληνικό δημόσιο, δεν περιέχεται στις δανειακές συμβάσεις, για να μπορέσει να αμφισβητηθεί.
...Υπάρχει κανένα τέτοιο δάνειο, το οποίο είναι συνδεδεμένο με τη χρήση των χρημάτων, που έκανε το ελληνικό δημόσιο; Άρα, τι να αμφισβητήσουμε; Πού να το αμφισβητήσουμε; Τι νόημα έχει αυτή η συζήτηση;
...η συγκεκριμένη πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ έρχεται να αθροιστεί στη συνολική θωπεία μίας αντιλήψεως που υπάρχει στον ελληνικό λαό, ότι για κάποιο λόγο, η Ελλάδα έχει έναν εύκολο δρόμο από αυτό το πρόβλημα στο οποίο βρίσκεται και ο εύκολος δρόμος, η εύκολη απάντηση, η εύκολη λύση, που προέρχεται κυρίως από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, είναι να μην πληρώσει τις υποχρεώσεις που έχει ως προς τους τρίτους, η ιδεολογία του μπαταχτσή. Αυτή, λοιπόν, είναι η απάντηση που θέλουν να δώσουμε.
...Αυτό, λοιπόν, είναι εκείνο το οποίο ουσιαστικά πρέπει να γίνει σήμερα; Τότε να ρωτήσω κάτι: Τι νόημα έχει αυτή η επιτροπή; Για να μας δώσει και ηθικό επιχείρημα; Ο μπαταχτσής έχει απλά πράγματα που λέει: «Δεν πληρώνω. Δεν πληρώνω, γιατί δεν έχω. Δεν πληρώνω, γιατί δε θέλω. Δεν πληρώνω, γιατί δε μ’ αρέσει. Δεν πληρώνω, γιατί μ’ αδίκησε η “κενωνία”».
...Για κάποιο λόγοι οι μπαταχτσήδες δεν πληρώνουν. Τι να την κάνουμε την επιτροπή; Αν αυτό είναι το οποίο σε τελευταία ανάλυση επιζητείτε, ας γυρίσουμε να πούμε: «Όχι. Πόσα είναι; Τριακόσια τριάντα, τριακόσια σαράντα; Δεν τα πληρώνουμε».
...Αυτό είναι όλο και όλο που πρέπει να γίνει. Αν αυτό σημαίνει ότι μπορεί να πειραχθεί το μισθολογικό, να πειραχθεί το μισθολογικό. Αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κλείσουν οργανισμοί, θα κλείσουν οργανισμοί. Αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να επανεξεταστούν τα προνοιακά ώστε να εξορθολογιστούν και οι κοινωνικές μεταβιβάσεις να βρουν πραγματικές αντιστοιχίσεις, θα γίνει αυτό. Καταστρέφεται αυτός ο τόπος γιατί δεν τολμάει η Κυβέρνηση να κάνει αυτό.

Σπ. Μαργέλης (ΠΑΣΟΚ):
...Σ’ αυτό το κλίμα νομίζω ότι είναι χρήσιμη η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να δούμε πώς διαμορφώθηκε όλα αυτά τα χρόνια το δημόσιο χρέος, πώς εξελίχθηκε, ποιες δαπάνες έγιναν και γιατί έγιναν, γιατί το ελληνικό κράτος δεν μπόρεσε διαχρονικά να εισπράξει τους φόρους από μεγάλες κατηγορίες συμπολιτών μας, γιατί φτάσαμε τελικά εδώ που φτάσαμε. Έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον να το δούμε.
...Όμως, στο τρίτο σκέλος δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Δεν μπορεί καμμία υπεύθυνη και σοβαρή χώρα να μην αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις της. Είναι το χειρότερο μήνυμα που μπορούμε να στείλουμε στο εσωτερικό, αλλά και στη διεθνή κοινότητα, όταν πούμε ότι κάνουμε στάση πληρωμών, ότι αποφασίζουμε να χρεωκοπήσουμε, ότι αποφασίζουμε να περικόψουμε και να πληρώσουμε λιγότερες από τις υποχρεώσεις που οφείλουμε στον κόσμο, διότι εμείς μπορεί να διαχειριστήκαμε με κακό τρόπο τα δάνεια που πήραμε, αλλά είναι δική μας η ευθύνη και δεν μπορούμε να διατυμπανίσουμε στον κόσμο με τη λειτουργία μας ότι είμαστε ένα ανίκανο διαχειριστικά κράτος και μία αδύναμη χώρα.

Κ. Χατζηδάκης (ΝΔ):
...Θέλω να σκεφτούν κάτι όλοι οι Έλληνες πολίτες. Ας υποθέσουμε ότι αυτή η πρόταση γίνεται δεκτή. Τι θα συμβεί την επόμενη μέρα; Δεν είναι να λέμε απλώς κάποια πράγματα ευχάριστα. Τι θα συμβεί την επόμενη μέρα;
...Θα οδηγηθούμε ή όχι σε μία στάση πληρωμών; Πού θα οδηγήσει αυτή η στάση πληρωμών; Τι θα πούμε στους δημοσίους υπαλλήλους, όταν δεν θα έχουμε να τους πληρώσουμε; Τι θα πούμε στους Έλληνες πολίτες, αν υποχρεωθούν να αγοράζουν καύσιμα με δελτίο;

Α. Παπαθανάση (ΠΑΣΟΚ):
...Η πρόταση του Συνασπισμού που συζητάμε σήμερα για την δημοκρατική υποχρέωση είναι σωστή. Έχουμε δημοκρατική υποχρέωση να μιλήσουμε και για το χρέος και για τις ευθύνες του χρέους, πώς δημιουργήθηκε, ποιοι το δημιούργησαν. Είναι όντως σωστό να πούμε ότι είναι εργαλείο για την αντιμετώπιση της κρίσης.
...Είναι όμως επικίνδυνο να μπαίνουν σενάρια και να μπαίνουν φρασεολογίες της λογικής ότι δε θα πληρώσουμε μέρος του χρέους. Είναι ευθύνη δική μας ότι δεν θα γυρίσουμε τη χώρα δεκαετίες πίσω ούτε θα την οδηγήσουμε σε απομόνωση.

Α. Τσιπρας (ΣΥΡΙΖΑ):
...Τι θα έπρεπε να μάθουμε δηλαδή; Τι ζητάμε εμείς να μάθουμε; Να μάθουμε πώς δημιουργήθηκε το χρέος, ποιο μέρος του είναι νόμιμο, πώς μπήκαμε και γιατί σε αυτό το μηχανισμό στήριξης και με ποιους όρους μπήκαμε που μας έχουν δέσει χειροπόδαρα.
...Ποια είναι αυτή η περιβόητη δανειακή σύμβαση αυτού του μηχανισμού; Γιατί δεν τη φέρνετε τόσο καιρό στη Βουλή για ψήφιση; Με ποιο δικαίωμα πήρατε μία απόφαση που «μας δένει τα χέρια» και δεν μας επιτρέπει τώρα –έστω και τώρα- να αναζητήσουμε αλλού δυνατότητες δανεισμού και να έχουμε υποθηκεύσει και την ασυλία του δημοσίου;
...Και για να ξεκαθαρίσω κάτι: Εμείς δεν λέμε να γίνει μία επιτροπή να δούμε ποιο κομμάτι του χρέους είναι νόμιμο και ποιο παράνομο, για να ξεμπερδεύουμε με το παράνομο και να φορτώσουμε στις πλάτες του ελληνικού λαού το νόμιμο. Όχι, δεν λέμε αυτό. Εμείς λέμε ότι η αλήθεια είναι ένα χρήσιμο εργαλείο στη διαμόρφωση της συνείδησης του ελληνικού λαού για να παλέψει απέναντι σε όλους όσους θέλουν την υποδούλωση της χώρας για τα επόμενα χρόνια.
...Και λέμε κάτι πολύ απλό: Από τη σύγχρονη διεθνή οικονομική εμπειρία έχει αποδειχθεί ότι καμμία χώρα, κανένα κράτος, καμμία οικονομία που έφτασε να έχει ένα χρέος μη διαχειρίσιμο –πάνω από το 160% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος- δεν μπόρεσε τελικά και δεν επεδίωξε να το αντιμετωπίσει με λογιστικό, αλλά με πολιτικό τρόπο.
...Πριν από ενάμιση μήνα περίπου ο εισαγγελέας εκινήθη για να εξετάσει έναν ατυχή τορναδόρο από την Κρήτη, ο οποίος σε ένα e-mail μίλησε για έξοδο από το ευρώ. Άραγε πού είναι ο εισαγγελέας τώρα για να εξετάσει την κ. Δαμανάκη, την Επίτροπο, η οποία ως μεγάφωνο της διεθνούς κερδοσκοπίας, που παίζει παιχνίδια με το ευρώ, έθεσε ζήτημα εξόδου; Εσείς, όχι απλώς δεν την καταδικάσατε, δεν την αποδοκιμάσατε, αλλά χαμογελάτε και «κλείνετε το μάτι» στον κ. Δασκαλόπουλο.

Φ. Σαχινίδης (ΠΑΣΟΚ):
...Όμως, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως κατατίθεται, δεν αποσκοπεί σ' αυτήν την υποχρέωση που έχουμε απέναντι σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Να περιγράψουμε ή να καταγράψουμε δηλαδή τι συμβαίνει και να δούμε ο καθένας, με βάση τις δικές του αξιακές αφετηρίες, ποιες είναι οι προτάσεις που καταθέτει προς αξιολόγηση εδώ στην Αίθουσα και απέναντι σε όλους τους Έλληνες πολίτες και μετά να αξιολογήσουν οι Έλληνες πολίτες τι ακριβώς λέει καθένας από εμάς.
...Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως αντιλαμβάνομαι από τις δημόσιες τοποθετήσεις των στελεχών του, έχει πάρει έναν άλλο δρόμο που λέει το εξής, ότι «εμείς θεωρούμε πως αυτό το χρέος δεν είναι χρέος όλων των Ελλήνων πολιτών, αλλά κάποιων επιτήδειων, οι οποίοι υφάρπαξαν για ίδιον όφελος το προϊόν του δανεισμού».
...Δηλαδή, τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Το μεν ενεργητικό της χώρας, λέει, ανήκει σε όλους μας, ενώ το παθητικό της χώρας, οι υποχρεώσεις της χώρας, αυτές ανήκουν σε κάποιους. Μα, αυτή είναι η λογική του «τζαμπατζή»!
...Κατά τη δική μου άποψη, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά υποβάθμιση των διαδικασιών που προβλέπει το Σύνταγμα, αλλά και ο Κανονισμός της Βουλής, σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, αλλά και στην υλοποίηση του δανειακού προγράμματος, όπως αυτός κατατίθεται.
...Τώρα ως προς την ουσία του ζητήματος και της πρότασης εμείς δεν φοβόμαστε καμμία συζήτηση. Γι’ αυτό και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, με την οποία ζητεί να γίνει μια συζήτηση για όλα τα ζητήματα, έτσι ώστε πραγματικά οι Έλληνες πολίτες να έχουν μια ξεκάθαρη εικόνα για το πώς φτάσαμε εδώ, για το πώς υπογράφτηκαν οι δανειακές συμβάσεις και για όλα τα ζητήματα τα οποία πραγματικά πρέπει να έχει υπεύθυνη ενημέρωση...
- (ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ): Δεν ήρθαν για επικύρωση ποτέ μέσα από τη Βουλή.
- (Υφυπουργός Οικονομικών, συνεχίζει): ...Για να μπορεί να ξέρει σε αυτήν την κρίσιμη στιγμή ο ελληνικός λαός ποια στάση τήρησαν τα κόμματα, τι υποστήριξε ο καθένας από εμάς και πώς ακριβώς αισθάνεται την ευθύνη που έχει απέναντι στους Έλληνες πολίτες.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)
- (ΑΓΓΕΛΟΣ ΤΖΕΚΗΣ): Καμμία δανειακή σύμβαση δεν πέρασε από τη Βουλή.
- (Υφυπουργός Οικονομικών): (φεύγει από την έδρα, χωρίς να απαντήσει)

Α. Τσίπρας (ΣΥΡΙΖΑ):
...Λυπάμαι που σας το λέω, αλλά αν ήσασταν διευθύνων σύμβουλος μιας επιχείρησης, η οποία σας έστελνε να διαπραγματευτείτε με τους πιστωτές της κι εσείς ερχόσασταν πίσω, στο διοικητικό της συμβούλιο και μεταφέρατε αυτούσια τα επιχειρήματα των δανειστών, αμέσως το διοικητικό συμβούλιο θα σας απέλυε. Το δυστύχημα είναι ότι εσείς παραμένετε στη θέση σας.

Μ. Κεφαλογιάννης (ΝΔ):
...Πόσο πιστεύετε, κύριε Κοινοβουλευτικέ Εκπρόσωπε του ΠΑΣΟΚ, ότι πληρώθηκε εικοσιπενταετές ομόλογο 1 δισεκατομμυρίου ευρώ του 1985; Πόσο φαντάζεστε; Πληρώθηκε από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας τώρα τελευταία και τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ 56 δισεκατομμύρια ευρώ. Το 1 δισεκατομμύριο πληρώθηκε 56 δισεκατομμύρια!
...Δεν είναι δικά μου στοιχεία, είναι τα απολογιστικά των προϋπολογισμών που δείχνουν ότι το χρέος, κύριοι συνάδελφοι, δεν δημιουργείται με αυτόν τον πίνακα αστειότητας, τον οποίον μας καταθέτετε. Δεν επιτρέπεται από οικονομολόγο –θα σας πάρουν το πτυχίο πίσω- και από Υπουργό Οικονομικών να καταθέτει τέτοιους πίνακες.
Πώς δημιουργείται, κύριοι συνάδελφοι, το χρέος στην οικογένεια; Με τα καινούργια χρέη και με τους τόκους που πληρώνει για τα δάνεια που κάνει.
...Έχει δίκιο να διαμαρτύρεται ο Αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, όταν σας λέει «τοποθετηθείτε γι’ αυτά που είπε η κ. Δαμανάκη». Έγινε τόση φασαρία για ένα ανώνυμο e-mail, το οποίο υποτίθεται ότι οδηγούσε σε κατάρρευση την ελληνική οικονομία, έπεσε το ΣΔΟΕ και βρήκαν ότι ήταν ένας φανοποιός από τα Χανιά –από την πατρίδα μου- κι έγινε σκοτωμός. Σήμερα βγαίνει από τα πιο επίσημα χείλη της Επιτρόπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μετέχει στο Κολλέγιο των Επιτρόπων, που ακούει τις πιο κρυφές συζητήσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση ότι οδηγούμεθα στη δραχμή και η Κυβέρνηση αγρόν ηγόρασε! Τοποθετηθείτε!
...Η εμπειρία της Ελλάδας λέει ότι αυτήν την πράξη άρνησης πληρωμής του χρέους την έκανε ένα δικτατορικό καθεστώς, το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά το 1936. Η συζήτηση που έγινε τότε με την Κοινωνία των Εθνών –γιατί τότε υπήρχε η Κοινωνία των Εθνών- και με τους πιστωτές μας, που ήταν γαλλικές τράπεζες, ήταν το 1938.
Δεν υπάρχει καμμία προοδευτικότητα σε αυτήν τη λογική. Υπάρχει μια οικονομική λογική και πώς βλέπει κανείς τα οικονομικά του στον κόσμο.
...Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι συγκεκριμένη και δεν νομίζω ότι βοηθάει.

Φ, Σαχινίδης (ΠΑΣΟΚ):
...Ακούγοντας τον κ. Κεφαλογιάννη να λέει ότι θα μου αφαιρέσει το πτυχίο των Οικονομικών, νιώθω ιδιαίτερα ευτυχής που φοίτησα στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και όχι στην οικονομική σχολή Κεφαλογιάννη!
...Διότι διαφορετικά θα βρισκόμουν αντιμέτωπος με τον πειρασμό να τον πετάξω έξω από την αίθουσα, αν δίδασκε αυτά τα οποία λέει μέσα στην Αίθουσα της Βουλής. Γιατί θα τον κατηγορούσα γι’ αυτό που στην ερευνητική κοινότητα αποκαλούμε data mining.
...Τι κάνει δηλαδή ένας ερευνητής, όταν τα στοιχεία, δεν εξυπηρετούν τις θεωρίες του; Αρχίζει και παίζει με τα στοιχεία, έτσι ώστε, όταν τρέχει τις οικονομετρικές παλινδρομήσεις, να καταφέρει να βγάλει τα αποτελέσματα εκείνα τα οποία επιβεβαιώνουν τη θεωρία του.

Χρ. Πρωτόπαππας (ΠΑΣΟΚ):
...Θα παραπεμφθεί, λοιπόν, το θέμα στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, όπως έχουμε εισηγηθεί –αυτή τουλάχιστον είναι η απόφαση που εισηγούμαστε- και εκεί θα υπάρχει όλη η δυνατότητα με τη βοήθεια και ανθρώπων νηφάλιων, ανθρώπων ειδικών, ανθρώπων που δεν χρησιμοποιούν τη λογική του κομματικού ανταγωνισμού γύρω από αυτά τα μείζονος σημασίας ζητήματα και να αποτυπώσουμε την κατάσταση και να δούμε τι έγινε τα τελευταία χρόνια με τα πλαστά στοιχεία και βεβαίως, να μπορούμε να δώσουμε τις απαντήσεις που πρέπει σε όσους αναζητούν και για λόγους παιδευτικούς, αν θέλετε.
...Δεύτερον, μας ζητήσατε να τοποθετηθούμε πάνω στην τοποθέτηση της Ελληνίδας Επιτρόπου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κ. Δαμανάκη έκανε τη δική της τοποθέτηση, προφανώς στηριγμένη σε δικά της στοιχεία ή δικές της γνώσεις ή δικές της εκτιμήσεις. Εγώ δεν έχω κανένα λόγο να το σχολιάσω.
...Η καλύτερη απάντηση που μπορείς να δώσεις σε αυτούς τους πολίτες, που πρέπει να οφείλεις να πάρεις τα μηνύματά τους, είναι να εκτελέσεις σωστά αυτό που πιστεύεις. Να εκτελέσεις απαρέγκλιτα, χωρίς καμμία ταλάντευση και με αποτελεσματικότητα αυτό το πρόγραμμα που προσυπογράφεις και αυτό που υπέγραψες και αυτό που θα υπογράψεις.
...εμείς παραπέμπουμε το θέμα στην εγνωσμένου κύρους επιτροπή της Βουλής, την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, η οποία έχει τη δυνατότητα να συνεργαστεί και με ανθρώπους ειδικούς, ανθρώπους κύρους, να διερευνήσει σε βάθος την υπόθεση, να δώσει τις απαντήσεις που προσδοκούν οι συνάδελφοι

Σπ. Χαλβατζής (ΚΚΕ):
...Συνεπώς δεν μπαίνουμε στη συζήτηση για το πώς θα πληρωθεί αυτό το χρέος. Το ζήτημα είναι να μην πληρωθεί από τους εργάτες και γενικότερα τα λαϊκά στρώματα. Η πρόταση και η συζήτηση σήμερα ασχολείται με τη διαχείριση και όχι με την ουσία, που είναι η αιτία του χρέους.
...Εμείς δεν έχουμε αυταπάτες από τη δημιουργία και τη λειτουργία μιας ακόμα επιτροπής. Υπάρχει ωστόσο πλούσια εμπειρία από τα αποτελέσματα της δράσης διαφόρων εξεταστικών επιτροπών του Κοινοβουλίου. Μέχρι σήμερα καμμία δεν έχει διερευνήσει σκάνδαλα ή κατηγορίες για σκάνδαλα και άλλα πολιτικά ή οικονομικά θέματα με τα οποία ασχολήθηκε.

Α. Γεωργιάδης (ΛΑΟΣ):
...Θέλω, λοιπόν, να απαντήσω στον κ. Τσίπρα με το εξής: Εμείς δεν θέλουμε να ασχολούμαστε με τα οικονομικά των άλλων, διότι δεν είμεθα κομμουνιστές. Εμείς είμεθα αστοί. Εμάς μας αρέσει η ιδιωτική οικονομία και ο καθένας να έχει τα λεφτά του.
...Θα ήθελα, λοιπόν και μία δεύτερη εξήγηση από εσάς που είστε εδώ. Να μαθαίνουμε τα οικονομικά των άλλων ανθρώπων και άρα και του κ. Τσίπρα και της οικογενείας του ή να μην τα μαθαίνουμε; Εμείς λέμε να μην τα μαθαίνουμε. Το ξεκαθαρίζω. Εμείς λέμε «ο καθένας τα δικά του». Εσείς, όμως, εδώ λέτε κάτι άλλο.
...πρέπει να πούμε την αλήθεια: ότι, δηλαδή, όταν κάνει διαδήλωση το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, κάνει τη διαδήλωση, λέει αυτά που λέει και φεύγει. Όταν κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ, φοβόμαστε όλοι για τα καταστήματά μας και για την ασφάλεια της ζωής μας!
...Το «δεν θα πληρώσω το χρέος μου» είναι αυτό που λέει ο απατεώνας και που οι έντιμοι άνθρωποι τον πάνε στα δικαστήρια. Και έχουμε δεκάδες φορές ανθρώπους που πάνε στα δικαστήρια κυνηγώντας τους απατεώνες που δεν πληρώνουν τα χρέη τους. Θερμά συγχαρητήρια!
...Η άποψη που, δυστυχώς, διακινείται και στο διαδίκτυο και στα blogs, ότι οι Έλληνες πρέπει να πούμε στην παγκόσμια κοινότητα «δεν πληρώνω» –λες και τα ομόλογα είναι διόδια και δεν ξέρω και τι άλλο- είναι μια εξαιρετικά ηθικώς κολάσιμη πράξη, αλλά είναι, εκτός των άλλων, και εθνικώς εξαιρετικά επιζήμια.

Π. Λαφαζάνης (ΣΥΡΙΖΑ):
...Δεν ήξεραν αυτοί που δάνειζαν τη χώρα σε τι ύψος είναι το χρέος της και ποιοι είναι οι κίνδυνοι που αναλαμβάνουν απέναντι στην κερδοσκοπία που ήθελαν να κάνουν; Δεν ήξεραν; Τίποτα δεν ήξεραν;
...Η τελευταία δανειακή σύμβαση των 110 δισεκατομμυρίων είναι νόμιμη, κύριοι; Από πού κι ως πού είναι νόμιμη; Δεν είδατε το πραξικόπημα που έγινε εδώ για να περάσει αυτή η σύμβαση; Πραξικόπημα έγινε, διότι αυτή η σύμβαση και με βάση το μνημόνιο, έπρεπε να κυρωθεί διά νόμου στη Βουλή. Κι έρχεται την άλλη μέρα, σε άλλο νομοσχέδιο άσχετο και για τη δανειακή αυτή σύμβαση ύψους 110 δισεκατομμυρίων -δεν είναι λίγα- και λέει: Όχι, δεν θα κυρώνεται με νόμο πλέον. Και τι θα γίνει; Θα έρχεται, λέει, για ενημέρωση απλώς στη Βουλή. Δηλαδή, πάνω στο πραξικόπημα έγινε δεύτερο πραξικόπημα.
...Και όχι μόνο δεν την φέρατε για κύρωση, με αυτήν τη διάταξη την πραξικοπηματική, αντισυνταγματική, παράνομη 100%, αλλά δεν τη φέρατε ούτε καν για συζήτηση, κύριοι. Ούτε για συζήτηση που λέει ο νόμος. Γιατί λέει ότι τη φέρνουμε για συζήτηση. Πότε τη φέρατε για συζήτηση στη Βουλή τη δανειακή σύμβαση; Πότε τη φέρατε; Γιατί δεν διαμαρτύρεστε, κύριοι της Αντιπολίτευσης, κατά τ’ άλλα, γι’ αυτά τα αίσχη; Γιατί δεν διαμαρτύρεστε;
...Δηλαδή, τι λέει, κύριοι, εδώ το Ελεγκτικό Συνέδριο, το αρμόδιο θεσμικό όργανο του κράτους για τον έλεγχο προϋπολογισμού; Λέει ότι είναι παράνομο και αντισυνταγματικό το έλλειμμα και ο ίδιος ο προϋπολογισμός και επομένως, η αντίστοιχη δανειοδότηση είναι εκτός Συντάγματος, πραξικοπηματική. Κάθε χρόνο τα λέει αυτά: από το 2000 τουλάχιστον και τα επαναλαμβάνει.
...Αμφισβητούμε πολιτικά το χρέος. Είναι ένα χρέος, όπως είπα, άδικο και βαθύτατα ταξικό, ένα χρέος που δεν υπηρέτησε τις αναπτυξιακές και κοινωνικές ανάγκες της χώρας, ένα χρέος βραχνάς που δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποπληρωθεί.

Ι. Βρούτσης (ΝΔ):
...Πριν από λίγο καταθέσατε κείμενα με την εξέλιξη του χρέους. Δεν μιλήσατε, όμως, κύριε Υπουργέ, για το μελλοντικό χρέος από το 2009 και μετά. Το αποφύγατε επιμελώς. Στα κείμενα που δώσατε, το κρύψατε και δεν είπατε κουβέντα.
...Ας δούμε λίγο τα στοιχεία. Το 2009 το χρέος της Ελλάδας, όπως το παραλάβατε, ήταν 298 δισεκατομμύρια ευρώ και 127% το ΑΕΠ. Το 2010 εκτινάχθηκε το ΑΕΠ στο 143% και το χρέος στα 329 δισεκατομμύρια ευρώ. Σήμερα στο πρώτο τρίμηνο του 2011 έχει πάει στο 155% το ΑΕΠ και στα 355 δισεκατομμύρια ευρώ το χρέος, ενώ προβλέπεται το 2012 να προσεγγίσει το ΑΕΠ το 160%. Γι’ αυτό τι λέτε;

Α. Μακρυπίσης (ΠΑΣΟΚ):
...Άρα σήμερα προς αυτήν την κατεύθυνση, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ είναι έτοιμη στο πλαίσιο μιας προσπάθειας συναίνεσης, μιας προσπάθειας συμπόρευσης να προχωρήσουμε δυνατά και αποτελεσματικά στο να δώσουμε λύση στο μεγάλο δημοσιονομικό και οικονομικό πρόβλημα, το οποίο διέρχεται η χώρα μας και πρώτα και κύρια, να δαμάσουμε, να τιθασεύσουμε το δημόσιο χρέος.

Πρ. Παυλόπουλος (ΝΔ):
...Και βεβαίως άκουσα προηγουμένως τον κ. Μακρυπίδη να λέει για το θέμα της πρότασης του Προέδρου του ΣΕΒ. Βεβαίως είναι ακατανόητη αυτή η πρόταση που έκανε. Εσείς, γιατί την αφήσατε ανοιχτή;
...Είναι η γνωστή τακτική που έχει περιγράψει τόσο γλαφυρά ένα από τα ωραιότερα βιβλία τα οποία αναλύουν, τι σημαίνει η Νεοφιλελεύθερη Σχολή του Σικάγο, η NAOMI KLEIN, όταν είπε πώς μπορείς να κυβερνάς και να περνάς μέτρα τρομοκρατώντας τον κόσμο. Αυτό επιχειρείτε να κάνετε. Να τρομοκρατήσετε την κοινωνία, τις πολιτικές δυνάμεις για να δείξετε ότι ο καταστροφικός δρόμος που ακολουθείτε είναι, δήθεν, δρόμος σωτηρίας.

Κ. Γείτονας (ΠΑΣΟΚ):
...Ουσιαστικά, λοιπόν, το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι πρόβλημα υπερβολικού χρέους. Πού θα έπρεπε να δοθεί η έμφαση; Στη βιώσιμη διαχείρισή του. Αυτός θα έπρεπε να είναι ο πρωταρχικός στόχος και η προτεραιότητα. Εδώ θα έπρεπε να εστιάσουμε τις προσπάθειες.
...Δεν εξετάζω εγώ -αναφέρθηκαν πολλοί συνάδελφοι- τυχόν σκοπιμότητες της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ, που ασφαλώς υπάρχουν. Λέω, όμως, ότι τώρα δεν είναι σκόπιμη η ομφαλοσκόπηση και η στροφή στο παρελθόν, μεσούσης μάλιστα της κρίσης και την ώρα που η Κυβέρνηση ένα χρόνο μετά το μνηνόνιο, επιχειρεί να επιταχύνει και να διορθώσει, το τονίζω, την πορεία για την αποφυγή της χρεοκοπίας και τη διάσωση της οικονομίας.
...Σε αυτήν τη συγκυρία, λοιπόν, εγώ πιστεύω ότι η εξεταστική επιτροπή για το χρέος ούτε θα προσφέρει ούτε συνιστάται. Θα αποπροσανατολίσει, θα διχάσει στο εσωτερικό και θα βλάψει την εικόνα της χώρας.

Α. Τζέκης (ΚΚΕ):
...Δεν λέμε «όχι», όπως είπε και ο εισηγητής μας, στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, όμως, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν καλλιεργούμε αυταπάτες και προπαντός δεν θέλουμε να αποπροσανατολίσουμε το εργατικό, το λαϊκό κίνημα ότι μπορεί να γίνει δίκαιη αντιμετώπιση του χρέους μέσα σε αυτό το άδικο, εκμεταλλευτικό σύστημα που πριν εν ολίγοις περιέγραψα.

Χρ. Κατσούρας (ΠΑΣΟΚ):
...Αν, πράγματι, έχουμε καταλάβει γιατί και πώς δημιουργήθηκε το δημόσιο χρέος στη χώρα, τότε το επόμενο βήμα, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να ήταν να μετακυλήσουμε το διάλογο στην έννοια του πολιτικού χρέους σήμερα, ένα χρέος που μας επιβάλλει να πούμε την αλήθεια, όπως τη βιώνουμε, είτε ως ατομικά είτε ως συλλογικά υποκείμενα.

Γ. Αποστολάκος (ΝΔ):
...Έχω την εντύπωση ότι τόσον η αναδρομή όσον και η τεχνοκρατική προσέγγιση της πορείας του δημοσίου χρέους δεν εξυπηρετεί την ελληνική κοινωνία.
...Σήμερα έξω από εδώ την Αίθουσα της Εθνικής Αντιπροσωπείας γίνεται μια κοσμογονία. Υπερβαίνει τις πολιτικές διαδικασίες και τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες η κοινωνική πορεία των πραγμάτων. Και διερωτώμαι αν όλοι δεν έχουμε την υποχρέωση να καταγράψουμε υπεύθυνα μέσα σε αυτήν την Αίθουσα τις απόψεις μας, την υποχρέωση να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση της εθνικής, της κοινωνικής, και της εν ευρεία εννοία κρίσεως που υπάρχει μέσα στην ελληνική κοινωνία και την ελληνική πολιτεία.

Ι. Μιχελογιαννάκης (ΠΑΣΟΚ):
...Διακόσια είκοσι χρόνια πριν ο Τόμας Τζέφερσον λέει: «Αν μια γενιά φορτώσει χρέη σε μια άλλη παραπάνω απ’ ότι μπορεί να αντέξει, τότε η γη ανήκει στους νεκρούς». Λέει επίσης σε άλλο εδάφιο: «Το κράτος δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα, γιατί το κράτος είναι το ίδιο το πρόβλημα». Τι ψάχνουμε σήμερα; Να μειώσουμε αυτό το κακό κράτος, να δημιουργήσουμε ηθική αγοράς, να δημιουργήσουμε ενθάρρυνση στη δημιουργικότητα.

Χρ. Ζώης (ΝΔ):
...η πρώτη μου επαφή με αυτό που σήμερα έρχεται από εσάς ως πρόταση νόμου τρόπον τινά ήταν μέσα από το περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» το μήνα Δεκέμβριο, αν δεν κάνω λάθος, όταν σε μια πολυσέλιδη συνέντευξη ενός Βέλγου επιστήμονα που συμμετείχε στην επιτροπή αποτίμησης του επαχθούς και συνεπώς παρανόμου δημοσίου χρέους του Εκουαδόρ κατέθετε τις απόψεις του υποστηρίζοντας ότι αυτή η πρόταση θα μπορούσε να είναι εφαρμόσιμη απολύτως και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
...Δεν σας κρύβω ότι αυτή η πρόταση είναι γοητευτική, έχει μια γοητεία και είναι μια πρόταση η οποία περνάει και στον κόσμο. Είναι μια πρόταση που βρίσκει πολύ εύκολα υποστηρικτές και έχει πάρα πολύ μεγάλη δυσκολία αυτός που βρίσκεται απέναντί της να την αντιμετωπίσει στη βάση του «γιατί δεν θέλετε να υπολογιστεί το επαχθές χρέος, το παράνομο χρέος;». Πρέπει όμως, κύριοι συνάδελφοι, να εξηγήσουμε, αντιστεκόμενοι στην γοητεία που μας ασκούν τέτοιου είδους προτάσεις, ότι κάθε πράγμα έχει το χρόνο του, τον τρόπο του και κυρίως το ακροατήριό του. Δεν σας κρύβω ότι υπό άλλες συνθήκες θα προβληματιζόμουν πάρα πολύ για την προσωπική μου στάση σ’ αυτό το αίτημά σας.
...Στην παρούσα φάση όμως θεωρώ ότι κάθε τέτοια συζήτηση από τα θεσμικά όργανα της ελληνικής πολιτείας, πολύ περισσότερο εντός του Κοινοβουλίου, συνιστά μείζονα απειλή για το μέλλον της χώρας.
...Συμπερασματικά, δεν θα μπορούσα να ψηφίσω την πρότασή σας, γιατί στην παρούσα φάση αυτή η πρόταση μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες.

Π. Οικονόμου (ΠΑΣΟΚ):
...Υπάρχει το ερώτημα: Η επιτροπή αυτή θα φωτίσει ή θα φοβίσει; Γιατί τα ερωτήματα που θα ψάξει είναι συγκεκριμένα. Παραδείγματος χάριν, μήπως το ελληνικό δημόσιο χρέος έχει προκύψει από παράνομες συναλλαγές; Υπήρξαν και τέτοιες. Βεβαίως ας παρέμβει η δικαιοσύνη να τις ελέγξει και να τιμωρήσει. Η απάντηση όμως είναι όχι, το χρέος δεν προήλθε από αυτές τις συναλλαγές. Αυτές οι συναλλαγές είναι ένα πολύ μικρό μέρος.
...Ένα άλλο ερώτημα μπορεί να είναι: Πώς είναι δομημένο το δημόσιο χρέος, σε ποιον χρωστάμε. Άσκησα κοινοβουλευτικό έλεγχο γι’ αυτό το θέμα προ αρκετών μηνών και δεν πήρα ικανοποιητική απάντηση για έναν πολύ απλό λόγο: Δεν υπάρχει η απάντηση αυτή. Από αυτούς που αγόρασαν ομόλογα, έχει γίνει τόση διακίνηση, που είναι αδύνατον να εντοπιστεί ποιος τα έχει. Άλλωστε και να είχαμε αυτήν την πληροφόρηση, τι θα την κάναμε;
...Διαβλέπω, δηλαδή, τον κίνδυνο να επιδοθούμε σε μία διερεύνηση ζητημάτων, που δεν θα φωτίσουν την πραγματικότητα, απλώς θα διακινήσουν ακόμη περισσότερες πληροφορίες και θα αυξήσουν τη σύγχυση.
...Έχω, όμως, και δύο σοβαρές επιφυλάξεις: Υπάρχει ο κίνδυνος να εστιαστεί η προσοχή μας στο πρόβλημα του δημόσιου χρέους, ότι έχουμε πρόβλημα χρέους. Ε, όχι δα! Δεν είναι έτσι! Δεν έχουμε πρόβλημα χρέους....Δεν κατέρρευσε το ελληνικό χρέος και από αυτό συνέβησαν όλα τα υπόλοιπα. Συνέβησαν τα υπόλοιπα και κατέρρευσε το ελληνικό χρέος.

Αθ. Πλεύρης (ΛΑΟΣ):
...Οι σοβαρές λύσεις είναι δύο. Η μία είναι η εξής: Παλεύουμε, όπως μπορούμε! Με ποια ελπίδα; Λέμε ότι θα αποπληρωθεί ποτέ αυτό το χρέος; Ίσως να μην μπορεί να αποπληρωθεί! Ευελπιστούμε, όμως, ότι θα είμαστε ζωντανοί, όταν θα δοθεί μία παγκόσμια λύση στο φαινόμενο, διότι αυτό το φαινόμενο δεν μπορεί να μένει επ’ αόριστον! Κάποια στιγμή θα δοθεί μία λύση! Τα χρέη των κρατών μαζεύονται! Θα δοθεί μια λύση! Όμως, εμείς πρέπει να είμαστε ζωντανοί σ’ αυτό το παιχνίδι, για να καρπωθούμε τα πλεονεκτήματα της λύσης! Διαφορετικά, λες υπεύθυνα στον κόσμο για στάση πληρωμών, για «πιστόλι», για πτώχευση!

Μ. Κριτσωτάκης (ΣΥΡΙΖΑ):
...ότι το πρώτο και το κυρίαρχο που θα έπρεπε κανείς να σκεφτεί είναι το εξής: Είναι βιώσιμο αυτό το χρέος; Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο πρέπει κανείς να απαντήσει, γιατί αν είναι, τότε να συζητήσουμε διάφορα. Όμως, αν δεν είναι, τότε θα έπρεπε να ξεκινάμε απ’ αυτήν την επιτροπή που προτείναμε, κύριοι συνάδελφοι!
...Είναι δίκαιο αυτό το χρέος; Και εδώ ας επιστρατεύσουμε τη σοβαρότητα και ας απαντήσουμε. Γιατί δεν μπορούμε να λέμε, δημαγωγικά και μη, μαζί με τον κόσμο «μάλιστα, κύριοι, ποιοι τα έφαγαν; Να καταγγείλουμε» αλλά μετά να μη θέλουμε να ελέγξουμε. Κατ’ αρχάς πρέπει να μπορέσουμε να πάμε με ανοιχτά τα μάτια και όχι ως τυφλοί στα επόμενα βήματα.
...Χθες στο Σύνταγμα νομίζω ότι κάτι έγινε. Και είναι μια απάντηση σ’ αυτούς που θέλουν το λαό γονατισμένο, ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς λίγο ή περισσότερο με αυτού του είδους τις κινητοποιήσεις, οι οποίες δεν είναι μόνο στην Ελλάδα, αλλά δείχνουν ότι αυτό που λέμε εμείς σήμερα δεν είναι μόνο ελληνικό.
...Θα ήθελα να σας πω ακόμη ότι το χρέος δεν είναι μια απλή οικονομική κατηγορία, ένα αριθμητικό μέγεθος για το πόσα και σε ποιον χρωστάω έτσι απλά. Το χρέος είναι μια σχέση κοινωνική και πολιτική, που εκφράζει σχέσεις εξουσίας και υποτέλειας ανάμεσα σε τάξεις, κοινωνικές ομάδες και κράτη. Και αυτό δεν είναι δόγματα της Αριστεράς αλλά είναι κοινωνικές πραγματικότητες.

Α. Ροντούλης (ΛΑΟΣ):
...Στα καφενεία ακούγεται πάρα πολύ καλά γιατί εμπεριέχει μια ισχυρή δόση συνωμοσιολογίας και επίρριψης ευθυνών σε άλλους. Είναι η λογική του μπαταχτσή. Όμως τα γεγονότα είναι αμείλικτα, αγαπητοί συνάδελφοι. Και θα πρέπει όταν μιλάμε για το δημόσιο χρέος της χώρας, να πάμε στην καρδιά, να αποτυπώσουμε την ουσία του όλου προβλήματος.

Ν. Τσούκαλης (ΔΗΜΑΡ):
...να ερευνήσουμε –και είναι αρμοδιότητα της Βουλής- σε ποιον χρωστάμε, πότε δανειστήκαμε, για ποιο λόγο, τι έγιναν αυτά τα χρήματα, κατά πόσο η Βουλή και η κοινή γνώμη τηρείτο ενήμερη γι’ αυτές τις συμφωνίες δανεισμού και πολλά άλλα.
Ταυτόχρονα, όμως, τοποθετούμαστε απολύτως αρνητικά σε οποιαδήποτε εμπλοκή της Βουλής στη λεγόμενη διεθνή επιτροπή ελέγχου του δημόσιου χρέους.
...Παράλληλα, είναι γνωστό ότι ένα μέρος του συνολικού ελληνικού δημόσιου χρέους προέκυψε από καθαρά άνομες συναλλαγές μέσω δομημένων παραγώγων. Αν και αφορά μικρό ποσοστό του γιγαντιαίου χρέους, η πλήρης αδιαφάνεια που περιβάλλει αυτές τις συναλλαγές, δημιουργεί θέμα, το οποίο χρήζει μελέτης, ίσως και ποινικής δίωξης.
...Εμείς ως Δημοκρατική Αριστερά σε καμμία περίπτωση δεν θέλουμε να δώσουμε αυτό το μήνυμα ως χώρα. Ολόκληρη αυτή η συζήτηση συντροφεύεται από το περίφημο «απεχθές χρέος».
...Τι ακριβώς, όμως, εννοούμε όταν μιλάμε για «απεχθές χρέος»; Εάν εννοούμε χρέος που δεν μας αρέσει, τότε προφανώς και το λέμε και το φωνάζουμε και το διαδηλώνουμε. Αν θέλουμε, όμως, να δώσουμε ένα άλλο πολιτικό περιεχόμενο, πρέπει να εξηγήσουμε τι ακριβώς εννοούμε.
...Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα χρήματα, αυτά τα τεράστια ποσά, δεν τα δανείστηκε μία ανεξέλεγκτη δικτατορία. Εκλεγμένες κυβερνήσεις από τον ελληνικό λαό δανείστηκαν και καταχρέωσαν με την κάκιστη διαχείρισή τους τον τόπο. Να τους καταγγείλουμε, να αποκρούσουμε τις πολιτικές τους, ναι, να το κάνουμε. Και «ΝΑΙ» με κεφαλαία. Με ευθύνη, όμως, και με σοβαρότητα. Το ελληνικό χρέος, το χρέος της χώρας δεν είναι διόδια.
...Ας μην ξεχνάμε το βασικότερο: Η υπογραφή του μνημονίου, ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε –και το έχουμε καταγράψει σε αυτήν εδώ την Αίθουσα- έθεσε εξ αντικειμένου τέλος στο σενάριο στάσης πληρωμών. Γιατί; Διότι το μνημόνιο του περασμένου Μαΐου σήμαινε μία τεράστια «επένδυση», τόσο πολιτικού, όσο και οικονομικού κεφαλαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να αποτραπεί η ελληνική στάση πληρωμών. Αν θέλουμε να πάμε μονομερώς κόντρα σε αυτήν την ευρωπαϊκή «επένδυση», πρέπει να είμαστε έτοιμοι για έναν ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αλ. Χρυσανθακόπουλος (ΛΑΟΣ):
...η DEUTSCHE BANK, η «GOLDMAN SACHS» και η «JP MORGAN» ελέγχουν το 75% της παγκόσμιας αγοράς των ασφαλίστρων κινδύνου, το CDS. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν είναι τυχαία αυτά που γίνονται. Δεν είναι τυχαία η επίθεση που δέχεται η χώρα. Η επιστροφή στη δραχμή –δηλαδή, η δική μας εθελοντική στάση πληρωμών, η αναγνώριση χρεοκοπίας- είναι καταστροφική για πάρα πολλούς λόγους.
...Νομίζω ότι είναι τεράστιο λάθος να αγνοούμε πως τελικά τις αποφάσεις δεν θα τις πάρουμε μόνοι μας και ότι αυτές τις μέρες στη συνεδρίαση της Μπίλντενμπεργκ που θα γίνει στη Γενεύη, θα περιλαμβάνει και την ατζέντα Ελλάδα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): 

...Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώθηκε η συζήτηση επί της προτάσεως που κατέθεσε ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς ο κ. Αλέξης Τσίπρας σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής για τη σύσταση επιτροπής «για το εθνικό θέμα του δημόσιου χρέους».
...Επειδή στη σύσταση της επιτροπής δεν συναινούν το ΠΑΣΟΚ, η Νέα Δημοκρατία και το ΛΑΟΣ, όπως σήμερα εδώ αναδείχθηκε και από την τοποθέτηση των εκπροσώπων, με τη μορφή της πρότασης που κατατέθηκε και για τη μορφή της συγκεκριμένης επιτροπής, δεν συντρέχει λόγος να προχωρήσουμε σε ψηφοφορία, όπως άλλωστε έχει γίνει και στο παρελθόν...
...σε ό,τι αφορά την άποψη που εκφράστηκε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ για το ότι η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας θα πρέπει, κατά την άποψή τους, να ασχοληθεί με το θέμα αυτό, δεν χρειάζεται να ψηφίσουμε επ’ αυτού. Ο Κανονισμός προβλέπει ότι η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, εφόσον η ίδια κρίνει σκόπιμο ότι πρέπει να γίνει αυτό, θα ασχοληθεί με οποιοδήποτε θέμα, όπως περιγράφεται στις αρμοδιότητές της κατά τον Κανονισμό.


Τα τρία κόμματα, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ, θεωρούν ότι δεν πρέπει να γίνει μια επιτροπή ΕΛΕ, γιατί αυτό θα ήταν από άχρηστο ως και καταστροφικό για τη χώρα. Δηλαδή, πρέπει να πληρώσουμε το σύνολο του χρέους, χωρίς να ψάξουμε τίποτα για αυτό. Παραδέχονται ότι υπήρξαν παράνομες συναλλαγές τς προηγούμενα χρόνια, αλλά το ποσοστό αυτό λένε ότι είναι πολύ μικρό μέρος του χρέους - Αλήθεια, πως το ξέρουν αυτό, αφού δεν γίνεται έλεγχος; Το ΚΚΕ φυσικά λέει "όχι σε όλα", για τους δικούς του λόγους. Οι εκπρόσωποι της ΔΗΜΑΡ συμφωνούν απόλυτα με το ΠΑΣΟΚ.

Αξίζει να σημειωθεί πως η δανειακή σύμβαση (ΣΔΔ) αναφέρθηκε τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της συζήτησης, χωρίς κάποιος της κυβέρνησης να απαντήσει γιατί δεν έχει έρθει ακόμα στη Βουλή, ούτε καν για "ενημέρωση". Μάλιστα ο Σαχινίδης "απέδρασε" από το έδρανο ακριβώς όταν του τέθηκε αυτή η ερώτηση.

Επίσης, δύο φορές αναφέρθηκε η διαμαρτυρία στο Σύνταγμα, που τη στιγμή της συζήτησης βρισκόταν στη δεύτερη μόλις ημέρα των κινητοποιήσεων. Είναι φανερό ότι αιφνιδίασε τους πάντες. Αυτό φαίνεται τόσο από τις δύο αυτές αναφορές, όσο και από το ότι οι υπόλοιποι δεν βρήκαν ούτε μία λέξη να πούνε σχετικά. Το κακό είναι ότι ίσως αυτό να μην οφείλεται στην αμηχανία, αλλά στη χοντροπετσιά και την πλήρη αδιαφορία τους για το τι συμβαίνει γύρω τους.

Αναφορά στη συγκεκριμένη συνεδρίαση στο blog "tromaktiko":
Τα επίσημα πρακτικά της Βουλής με το πλήρες κείμενο:

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Η θεωρία του "Μαύρου Κύκνου" στο #Syntagma

Λένε ότι το μέλλον χωρίζεται σε στιγμές μετάβασης και στιγμές αποκάλυψης. Όποιος βρέθηκε εχθές έστω και για λίγο στο Σύνταγμα μετά τις 6μμ κατάλαβε ότι αυτό συνέβη ήταν λίγο και από τα δύο.

Η θεωρία του "Μαύρου Κύκνου" λέει πως συχνά φτιάχνουμε πρότυπα και πλάνα συμπεριφοράς που αγνοούν πολύ απίθανα αλλά εξαιρετικά σημαντικά γεγονότα. Όπως για παράδειγμα, ξαφνικά μέσα σε 10 ημέρες, μια ολόκληρη χώρα να βρεθεί στους δρόμους από την πιο ασήμαντη αφορμή, χωρίς καμία κομματική σημαία, χωρίς το παραμικρό βίαιο επεισόδιο (παρόλες τις απειλές, τις προκλήσεις και το μέχρι τώρα ιστορικό). Είναι σαν τον μαύρο κύκνο: κανείς δεν πιστεύει πραγματικά την ύπαρξή του, μέχρι να τον δει μπροστά στα μάτια του. Και όταν το φαινόμενο του "μαύρου κύκνου" συμβαίνει, κανείς δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί, παρόλο που σε όλους μοιάζει πλέον απόλυτα φυσιολογικό να συμβεί.

Μετά από μια εβδομάδα υπόκωφων απειλών, ομάδων παραπληροφόρησης στο δίκτυο, πόλεμος μιντιακής τρομοκρατίας από όλα σχεδόν τα κανάλια και τις εφημερίδες, αδυσώπητο καπέλωμα στις υπαίθριες συνελεύσεις στο Σύνταγμα και αλλού, τελικά ο κόσμος αποδείχτηκε τόσος πολύς, που τίποτα από αυτά δεν μέτρησε.

Στο προηγούμενο άρθρο ανέφερα ότι το σημείο καμπής, το "tipping point", ήταν ο κόσμος να φτάσει και να ξεπεράσει τις 100.000. Εχθές είναι σαφές πλέον σε όλους ότι στο σημείο αιχμής, κάπου μεταξύ 7-9μμ, οι διαδηλωτές ξεπέρασαν (με συντηρητική εκτίμηση) τις 200.000, ενώ ο μεταφερόμενος πληθυσμός, δηλαδή ο κόσμος που βρέθηκε κάποια στιγμή στο κέντρο διαδηλώνοντας ειρηνικά, έφτασε σίγουρα το μισό εκατομμύριο. Ακόμα και τα μνημονιακά ΜΜΕ μιλούν για τη μεγαλύτερη συγκέντρωση μετά την πτώση της δικτατορίας.

Τίποτα τελικά δεν "έπιασε". Ούτε η κατασκευασμένη είδηση για πετροβόλημα βουλευτών στην Κέρκυρα, ούτε τα δύο προκλητικά δημοσιεύματα στο ΒΗΜΑ της Κυριακής (5/6) σχετικά με την πιθανότητα "εκτροπής" και του να δούμε τανκς στους δρόμους της Αθήνας. ΤΙΠΟΤΑ δεν τους έπιασε. Όλος αυτός ο κόσμος διαδήλωσε ειρηνικά, δέχτηκε με γιουχαΐσματα αλλά τίποτα παραπάνω τη σιδηρόφρακτη Βουλή και τον αποκλεισμό της πλατείας από τα βόρεια, αναγκάζοντας τον κόσμο να περπατήσει χιλιόμετρα μέχρι να ενωθεί με τον κύριο όγκο μπροστά στο κοινοβούλιο.

Ούτε φυσικά πέρασε απαρατήρητη η απροκάλυπτη παρέμβαση του Φόλκερ Κάουντερ, επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) της καγκελαρίου Αγγελα Μέρκελ. Ορίστε τι πιστεύουν οι "φίλοι μας" οι Γερμανοί:

"...Ο Φόλκερ Κάουντερ δήλωσε στην εφημερίδα Bild, σε μία συνέντευξη που θα δημοσιευθεί αύριο Δευτέρα, ότι οποιαδήποτε απόφαση σχετικά με την παροχή επιπλέον βοήθειας στην Ελλάδα είναι ακόμη μακριά.
"Η Ελλάδα προσπαθεί, όμως οι προσπάθειές της είναι ανεπαρκείς", δήλωσε ο Κάουντερ.
"Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε πιο αυστηρή πυγμή για να οδηγήσουμε την Ελλάδα στο δρόμο της αλληλεγγύης (με τις χώρες της ευρωζώνης)".
"Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μας επηρεάσουν οι διαδηλώσεις στην Ελλάδα", υπογράμμισε ο Κάουντερ.

"Εχει έρθει η ώρα η Ελλάδα να γίνει επιτέλους ένα κράτος στα πρότυπα της κεντρικής Ευρώπης..."

Πριν 70-80 χρόνια, κάτι τέτοια ανθρωπάρια φορούσαν στολές του γερμανικού εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος και διακήρυσσαν την ίδια ανάγκη "ενοποίησης" της Ευρώπης.

Αν κάποιοι δικοί μας πολιτικοί είχαν κάκαλα, θα πρέπει αύριο, με τη δημοσίευση του άρθρου στη Bild, τα του θυμίσουν ότι οδηγίες εσωτερικής πολιτικής δεν δέχεται καμία χώρα της ΕΕ από κανέναν - ειδικά η Γερμανία, είναι η τελευταία χώρα στον κόσμο που έχει δικαίωμα να κάνει κάτι τέτοιο.

Αλλά τι να περιμένει κανείς από πολιτικούς, οι μισοί (τουλάχιστον) εκ των οποίων πριν 70 χρόνια ίσως φόραγαν κουκούλες. Η μόνη διαφορά είναι ότι σήμερα απλώς κρύβονται.

Λένε ότι το μέλλον χωρίζεται σε στιγμές μετάβασης και στιγμές αποκάλυψης. Όποιος βρέθηκε εχθές έστω και για λίγο στο Σύνταγμα μετά τις 6μμ κατάλαβε ότι αυτό συνέβη ήταν λίγο και από τα δύο.

Αλλά λένε και κάτι ακόμα: Ότι κανείς δεν ξέρει το μέλλον που γεννιέται στις στιγμές αποκάλυψης, αλλά πάντα αυτό το μέλλον αναδύεται από καταστάσεις πόνου τοκετού.

Όποιος δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την "ενωμένη" Ευρώπη, δεν καταλαβαίνει το λόγο που όλος αυτός ο κόσμος έχει απίστευτο κουράγιο και πως, όσο πιο πολύ πονάει, τόσο πιο πολύ πεισμώνει.

Oasis - "D'you know what I mean", live at Earl's Court, 1997:

Step off the train all alone at dawn
Back into the hole where I was born
The sun in the sky never raised an eye to me
The blood on the trax and must be mine
The fool on the hill and I feel fine
Don't look back cos you know what you might see

Look into the wall of my mind's eye
I think I know, but I don't know why
The questions are the answers you might need
Coming in a mess going out in style
I ain't good-looking but I'm someone's child
No-one can give me the air that's mine to breathe

I met my maker
I made him cry
And on my shoulder he asked me why
His people won't fly through the storm
I said "Listen up man, they don't even know you're born"

All my people right here, right now
D'You Know What I Mean?
All my people right here, right now
D'You Know What I Mean?
All my people right here, right now
D'You Know What I Mean?
Yeah, yeah

I don't really care for what you believe
So open up your fist or you won't receive
The thoughts and the words of every man you'll need
Get up off the floor and believe in life
No-one's ever gonna ever ask you twice
Get on the bus and bring it on home to me


Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2011

Το τριπλό σημείο καμπής για το #Syntagma

Δέκα ημέρες μετά την πρώτη "επίσημη" συρροή στο Σύνταγμα της Τρίτης 25/5. Τελικά όλοι συνειδητοποιούν ότι δεν πρόκειται για μια απλή διαμαρτυρία, αλλά για ζύμωση. Προς το παρόν κανείς δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει ή που θα καταλήξει, όμως σαφώς και αρχίζει να επηρεάζει σιγά-σιγά την εξέλιξη των γεγονότων, ακριβώς στο πιο κρίσιμο χρονικό σημείο, στο "tipping point".

Tipping Point (1): Το όριο των 100k διαδηλωτών

Το "σημείο καμπής" της παρούσας φάσης των εξελίξεων παρουσιάζεται αυτή τη στιγμή σε πολλά και σε διαφορετικά επίπεδα. Στο πλήθος και στη μαζικότητα των κινητοποιήσεων, στην παρούσα πολιτική, στα όρια της "θεραπείας σοκ" που εφαρμόζεται.

Για τα δεδομένα της Ελλάδας, φαίνεται ότι το μέτρο σύγκρισης της μαζικότητας μιας κινητοποίησης, στο αν μπορεί όντως να επηρεάσει γεγονότα και καταστάσεις, το "wow effect" που λένε συχνά, βρίσκεται κάπου στις 100.000 κεφάλια. Κάπου εκεί αρχίζει και πήζει με κόσμο το πλάνο της κάμερας, κάπου εκεί οι φωνές γίνονται τόσο δυνατές που διαπερνούν τα παράθυρα της Βουλής, κάπου εκεί αρχίζουν να γίνονται υπολογίσιμο ποσοστό στις δημοσκοπήσεις των καναλιών. Όταν μια διαδήλωση αγγίζει και οριακά ξεπερνά αυτό το όριο, αρχίζουν και γυρίζουν προς το μέρος της και τα πιο ξεροκέφαλα κεφάλια, εντός και εκτός Κοινοβουλίου.

Την περασμένη Κυριακή (29/5) το όριο αυτό ξεπεράστηκε. Και έκτοτε, όλο και περισσότερα κανάλια συρρέουν στο Σύνταγμα, όλο και περισσότερες εκπομπές φιλοξενούν ένθετα για τους "αγανακτισμένους", όλο και πιο ήπιες γίνονται οι μέχρι πρότινος υποτιμητικές δηλώσεις των πολιτικών. Την ερχόμενη Κυριακή στις 5/6, στο δεύτερο πανευρωπαϊκό κάλεσμα αντίδρασης και διαμαρτυρίας, θα καθορίσει αν αυτό είναι κάτι παροδικό ή αν το "wow effect" θα προκαλέσει και άλλες, πολύ πιο ουσιαστικές εξελίξεις, ειδικά στην Ελλάδα.

Tipping Point (2): Η ψήφιση του μνημονίου 2.0

Αλλά η παρούσα φάση δεν είναι "tipping point" μόνο για τις διαδηλώσεις. Είναι και για την κυβέρνηση και τη μνημονιακή της πολιτική. Οι "εταίροι" μας (ΕΕ-ΔΝΤ) μας έχουν πλέον βάλει το μαχαίρι στο λαιμό και την ερχόμενη εβδομάδα κατατίθεται στη Βουλή προς ψήφιση το "μνημόνιο 2.0" (reloaded). Κατά πάσα βεβαιότητα θα ψηφιστεί χωρίς καμία απώλεια για το κυβερνών κόμμα, παρά τις ψυχολογικές ενοχές των 15 ή 16 ή 30 (δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο) βουλευτών που σήμερα έστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας, που κάπου στο δρόμο έγινε κείμενο του τύπου "Α-α-α-α! Θα σας μαλώσω!..." προς την κυβέρνηση.

Όλες οι παπαρδέλες περί ανάγκης "συναίνεσης", ο ξεδιάντροπος εκβιασμός από τον Παπακωνσταντίνου για πιθανή πτώχευση σε ένα μήνα αν η αντιπολίτευση δεν συμπράξει και της επιτρόπου της Ελλάδας(;) Δαμανάκη στην ΕΕ για επικείμενη έξοδο από το ευρώ, όλα πήγαν περίπατο. Ξαφνικά η χώρα μας όχι μόνο παίρνει την περίφημη 5η δόση του δανείου, αλλά φαίνεται να εξασφαλίζει δεύτερο μεγάλο δάνειο ύψους τουλάχιστον 65 δις ευρώ (κατά πληροφορίες ως και 90 δις), για στήριξη μέχρι το 2014, αντί του 2012 με το παρόν δάνειο των 110 δις από ΕΕ-ΔΝΤ. Και όλα αυτά, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι στα ΜΜΕ, χωρίς να γίνει η παραμικρή ερώτηση από δημοσιογράφο, χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση.

Αλλά το "μνημόνιο 2.0" δεν θα έρθει χωρίς το αντίστοιχο αίμα. Η τρόικα ζητά όχι μόνο "αποκρατικοποιήσεις", αλλά και τον πλήρη έλεγχο αυτών, μέσω ιδιωτικής (στην ουσία) εταιρίας διαχείρισης του εθνικού μας πλούτου και περιουσίας. Δηλαδή δεύτερη παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας, μετά την υπογραφή Σύμβαση Δανειακής Διευκόλυνσης (ΣΔΔ), που υπογράφηκε πριν ένα χρόνο και κάτι εν κρυπτώ, αποκλειστικά και μόνο από τον Παπακωνσταντίνου.

Ο χρόνος αδράνειας του μέσου θεατή, από το χρόνο που του σερβίρουν μια μπαρούφα μέχρι να το ψάξει λίγο από μόνος του και να διαπιστώσει ότι τον δουλεύουν ψιλό γαζί, λόγω των νέων πηγών ενημέρωσης και των κοινωνικών δικτύων, τείνει να μηδενιστεί. Μέσα σε ελάχιστο πλέον χρόνο, οι τρομο-δηλώσεις πολιτικών κυκλοφορούν, αναλύονται και απορρίπτονται με αποδείξεις ως τέτοιες, πριν ακόμα βρούνε χρόνο τα prime-time δελτία ειδήσεων προλάβουν να τα πλασάρουν με την κατάλληλη δραματική μουσική στον καλόπιστο (μέχρι τώρα) τηλεθεατή.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα χρέη των ίδιων των κομμάτων. Πως είναι δυνατό, λένε πια όλο και περισσότεροι, να μας διασώσουν πολιτικοί των οποίων τα κόμματα όχι μόνο είναι υπερχρεωμένα στις τράπεζες, αλλά και έχουν προεισπράξει την κρατική ενίσχυσή τους για τις μεθεπόμενες εκλογές - λες και γνωρίζουν με πάσα βεβαιότητα ότι θα βρίσκονται και στην επόμενη Βουλή, αγνοώντας ότι αυτό στην ουσία αποτελεί παραβίαση της εκλογικής διαδικασίας και κατάχρηση των πόρων του προϋπολογισμού της Βουλής.

Tipping Point (3): Τα όρια της θεραπείας του σοκ

Όπως έχει πει και η Naomi Klein στο εξαιρετικά διορατικό βιβλίο της "The Shock Doctrine", το πρόβλημα με τη "θεραπεία του σοκ" είναι ότι σιγά-σιγά ο "ασθενής" το συνηθίζει. Συνειδητοποιεί το ηλεκτροσόκ, αποκτά σταδιακά ανοσία και αρχίζει να βγαίνει από το λήθαργο του φόβου και της απραξίας. Έτσι, η "θεραπεία" πρέπει να αυξάνει συνεχώς τη "δόση", να αυξάνει συνεχώς την ένταση του ηλεκτροσόκ, ώστε να συνεχίζει να επιτυγχάνει τα ίδια αποτελέσματα.

Στην παρούσα φάση, η "θεραπεία σοκ" στην Ελλάδα αρχίζει να φτάνει στα όριά της. Δεν βλέπουμε ακόμα στους δρόμους μας πεινασμένους ανθρώπους να τεμαχίζουν ζωντανή καμιά αγελάδα για να εξασφαλίσουν λίγο κρέας, όπως είχε γίνει στην χρεοκοπία της Αργεντινής, ή να σκοτώνουν για ένα μπιτόνι νερό, όπως γίνεται σε άλλες χώρες που έχουν "διασωθεί" από το ΔΝΤ. Αλλά αυτά δείχνουν να έρχονται όλο και πιο κοντά, σε μερικά χρόνια ή πολύ νωρίτερα από όσο θέλουμε να νομίζουμε, ειδικά αν περάσει το "μνημόνιο 2.0" που ψηφίζεται αυτές τις μέρες. Οι μισθοί και οι συντάξεις δεν μπορούν να συμπιεστούν πλέον πολύ ακόμα προς τα κάτω, ούτε και η ανεργία και η φορολογία προς τα επάνω, χωρίς να υπάρξουν δραματικές και ξαφνικές εξάρσεις στην ήδη πολύ τεταμένη κατάσταση που ζούμε σήμερα.

Τα όρια της νομιμότητας, τόσο της εκλεγμένης κυβέρνησης, όσο και των αντιδράσεων εναντίον της, πλησιάζουν στο τέρμα τους. Ήδη οι κυβερνώντες αρχίζουν να χαρακτηρίζουν σκόπιμα τις μούντζες και την πολιορκία βουλευτών ως "επίθεση στους θεσμούς και στη Δημοκρατία", οπότε καλλιεργείται ήδη το κλίμα της "αναγκαίας καταστολής", ενώ από την άλλη μερικές από τις άδειες παλάμες υψώνονται αφού έχουν εκσφενδονίσει κάποιο γιαούρτι ή πέτρα. Όποια από τις δύο πλευρές χάσει την ψυχραιμία της πρώτη, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα παρασύρει αντίστοιχα την άλλη πλευρά σε εξίσου βίαιη απάντηση. Μόλις εξαντληθούν τα όρια της δόσης του ηλεκτροσόκ, η παραπάνω εξέλιξη γίνεται ολοένα και πιο αναπόφευκτη.

Η θετική πλευρά

Υπάρχει και ένα άλλο φαινόμενο σε τέτοιες καταστάσεις. Λέγεται "gathering storm". Ανεξάρτητα με το τι θα συμβεί τις επόμενες εβδομάδες, η διαδικασία που περνά ολόκληρη η κοινωνία στην Ελλάδα είναι ότι πιο υγιές και δημιουργικό έχει συμβεί στη χώρα εδώ και πολλές δεκαετίες, σε πολλά επίπεδα.

Η ελληνική κοινωνία ωριμάζει, μέσα από την πίεση των εξελίξεων, την πολιτικοποίηση, την καθημερινή αυθόρμητη συνάθροιση στις πλατείες, την κουβέντα, τη διαφωνία και τη σύμπνοια με άγνωστους μέχρι τώρα ανθρώπους. Αλλά και μέσα από την πλήρη απαξίωση των παραδοσιακών ΜΜΕ, το κράξιμο εναντίον των καναλιών και των δελτίων των 8, μέσα από την εκμάθηση των νέων εναλλακτικών τρόπων ενημέρωσης, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της peer-to-peer ενημέρωσης και ανταλλαγής απόψεων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η "κραυγή" (shout) ενός επισκέπτη στο Twitter, αναμεταδίδοντας αυτά που λέγονταν με live streaming σε μια από τις υπαίθριες συνελεύσεις στην πλατεία Συντάγματος:
"...Ποιος τους είπε ότι δεν έχουμε αιτήματα; Έχουμε, και πολύ συγκεκριμένο μάλιστα. Θέλουμε η χώρα μας να κυβερνάται και όχι να εξουσιάζεται!..."
Όπως επίσης και το:
"...Μα τι νομίζουν, ότι είμαστε τίποτα χασομέρηδες; Οι λαοί ποτέ δεν εξεγείρονται όταν έχουν δημοκρατία. Μόνο όταν καταπιέζονται..."

Αν καθυστερήσει η εφαρμογή του μνημονίου 2.0 στην πράξη, τουλάχιστον μέχρι το ερχόμενο φθινόπωρο, ίσως τελικά οι τωρινές κινητοποιήσεις να διαμορφώσουν καθοριστικά τις εξελίξεις, αντί απλώς να τις επηρεάζουν όπως τώρα. Η χιονοστιβάδα συνεχώς αυξάνεται και σύντομα, αν δεν γίνει κάτι πολύ στραβό (πραγματική ή επίπλαστη αφορμή για βίαιη καταστολή και προβοκάτσια), δεν θα μπορεί κανείς να τη χειραγωγήσει και να την εκμεταλλευθεί.

Όπως και να 'χει, ακόμα και αν στην καλοκαιρινή ραστώνη ατονήσει και ξεθυμάνει στη ραστώνη του καύσωνα, ένα είναι σίγουρο: ότι όσοι μελετούν τις ανθρώπινες κοινωνίες, την ανθρώπινη συμπεριφορά και την αναδυόμενη αυτο-οργάνωση της συλλογικής συμπεριφοράς ("emerging self-organizing behavioral patterns"), θα μελετούν για πολλά χρόνια στο μέλλον αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα και σε ολόκληρη την Ευρώπη και Βόρεια Αφρική.